Η Πολιτική Πραγματικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη
Αναρωτιέται κανείς αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει διαβάσει Τ. Σ. Έλιοτ και ειδικότερα το ποίημα «Κούφιοι άνθρωποι», που καταλήγει με τη φράση: «Αυτός είναι ο τρόπος που τελειώνει ο κόσμος- όχι με ένα βρόντο αλλά με ένα λυγμό». Το έργο αυτό, γραμμένο πριν από έναν αιώνα, μοιάζει να προλέγει την κατάληξη ενός κόσμου που σχετίζεται άμεσα με πολιτικές κληρονομιές.
Το Νοέμβριο του 2011,ο Γιώργος Παπανδρέου αποχώρησε από την πρωθυπουργία σχεδόν αθόρυβα,μετά από μια ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή. Ο μόνος ήχος ήταν ο λυγμός της ολοκλήρωσης μιας καριέρας που ξεκίνησε ως κληρονομικό δικαίωμα και έληξε χωρίς δόξα. Άφησε πίσω του το βάρος των διεθνών οικονομικών ελέγχων και μια διαλυμένη κομματική βάση.
Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι και ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να βαδίζει σε παρόμοιο μονοπάτι.
Φήμες κυκλοφορούν ότι θα αναγκαστεί να αποχωρήσει χωρίς τον θόρυβο που ίσως κάποιοι περίμεναν, λαμβάνοντας υπόψη τη μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής του στην εξουσία σε σύγκριση με τον προκάτοχό του. Η θητεία του φαίνεται πιο φορτισμένη από αρνητικά γεγονότα συγκριτικά με εκείνη άλλων πολιτικών προσώπων.
Υπάρχουν βαθύτερες αιτίες για αυτήν την κατάσταση οι οποίες παρέμειναν μέχρι τώρα κρυμμένες κάτω από το ισχυρό σύστημα εξουσίας που έχει εγκαθιδρύσει.Κανένα κυβερνητικό σχήμα δεν καταρρέει λόγω ενός συλλαλητηρίου – όσο κι αν προκαλεί «κύματα» όπως τα περιγράφει αυτός προσωπικά – καθώς αυτά δεν επηρεάζουν προς το παρόν συνολικά το κόμμα αλλά κυρίως τον ίδιο προσωπικά.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις, θα αναγκαστεί να αφήσει την πρωθυπουργία ώστε η Νέα Δημοκρατία να συνεχίσει υπό άλλη ηγεσία παρά