Συζητήσεις γύρω από το βιβλίο του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη

Το νέο έργο του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη με τίτλο «Στον ίδιο Δρόμο» έχει προκαλέσει έντονο διάλογο μεταξύ παλαιών και νέων μελών της Ελληνικής Αστυνομίας. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Ο πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη αναφέρεται στον πιο καταζητούμενο άνθρωπο της ΕΛ.ΑΣ., τον Βασίλη Παλαιοκώστα, καθώς και σε ένα λιγότερο γνωστό περιστατικό που αφορά τη συνάντηση των Αλέξανδρου Γιωτόπουλου και Χριστόδουλου Ξηρού σε έναν διάδρομο της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας. Επίσης, περιγράφει μια ημέρα ελέγχου από την Τροχαία που συνέπεσε με την έκρηξη βόμβας στα χέρια του Σάββα Ξηρού και αναφέρεται στις φήμες που κυκλοφορούν για άτομα που ζητούν εκατομμύρια ευρώ υποτίθεται για πληροφορίες σχετικά με τη 17Ν.

Αξιοσημείωτες είναι οι αναφορές στο πώς επιλέχθηκε ένας “δεξιός” αξιωματικός ως διοικητής της Αντιτρομοκρατικής, καθώς και η επίσκεψή του στο κέντρο επιχειρήσεων της CIA στη Λάνγκλεϊ, γεγονότα που τον επηρεάζουν βαθιά.

Επικίνδυνος Καταζητούμενος: Βασίλης Παλαιοκώστας

Ο Βασίλης Παλαιοκώστας παραμένει στην κορυφή των καταζητούμενων προσώπων στην Ελλάδα με χρηματική αμοιβή 1 εκατομμύριο ευρώ για οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με την σύλληψή του. Ο Χρυσοχοΐδης συνδέει τον Παλαιοκώστα με τρομοκρατικές οργανώσεις και περιγράφει μια αποτυχημένη προσπάθεια δολοφονίας εις βάρος του μέσω δέματος-βόμβας, η οποία οδήγησε στον θάνατο ενός υπασπιστή του υπουργού.

Την ώρα της τραγωδίας στον έβδομο όροφο της λεωφόρου Κατεχάκη, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης συνομιλούσε με τη δημοσιογράφο Δήμητρα Κρουστάλλη, η οποία ήταν αυτόπτης μάρτυρας. Η αστυνομία είχε τότε δηλώσει ότι βρέθηκε αποτύπωμα του Παλαιοκώστα πάνω στο φάκελο που περιείχε τη βόμβα.

Στο βιβλίο «Στον ίδιο δρόμο», ο υπουργός προσπαθεί να εξηγήσει πώς ένας τόσο έμπειρος εγκληματίας άφησε πίσω ένα αποτύπωμα:

“Η απάντηση είναι ότι σκέφτηκε πως η έκρηξη θα κατέστρεφε τα πάντα μαζί με τον φάκελο.”

Η Συνάντηση Γιωτόπουλου-Ξηρού

Όταν οι αρχές συνέλαβαν τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο στους Λειψούς, δεν προχώρησαν σε καμία ανάκριση εκείνη τη στιγμή ούτε όταν μεταφέρθηκε στην Αθήνα μέσω ελικοπτέρου.

“Μία μυστηριώδης συνάντηση”, όπως χαρακτηρίζεται στο βιβλίο, στήθηκε από τον τότε διοικητή Αντιτρομοκρατικής Στέλιο Σύρο για να διαπιστωθεί αν είχαν στα χέρια τους στοιχεία για τον αρχηγό της 17Ν. Η αναγνώριση έγινε όταν ο Σύρος κανόνισε μια δήθεν τυχαία συνάντηση μεταξύ τους:

“Γεια σου, Λάμπρο”, είπε ο Ξηρός.

Bλόκο κατά την επιστροφή στην Αθήνα

Η έκρηξη βόμβας στα χέρια Σάββα Ξηρού αποτέλεσε καθοριστική στιγμή στην εξάρθρωση μιας επικίνδυνης ομάδας. Εκείνη την ημέρα ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης βρίσκονταν στη Βέροια αλλά μόλις ενημερώθηκε ανέπτυξε ταχύτητα προς Αθήνα χωρίς να ενημερώσει κανέναν:

“Οδήγησα γρήγορα επικοινωνώντας συνεχώς σε ανοιχτή ακρόαση.”

Aυτό όμως δεν ήταν κάτι που περίμενε: έπεσε πάνω σε μπλόκο Τροχαίας όπου μάλιστα δεν αναγνωρίστηκε από έναν αστυνομικό…

Αναδρομή σε ένα Φιάσκο

Στο ύψος του Καραβόμυλου, η Τροχαία με σταμάτησε. Ο τροχονόμος με ρώτησε γιατί οδηγούσα με τόση ταχύτητα και εγώ,πιστεύοντας ότι με αναγνώριζε,του απάντησα πως είχε συμβεί κάτι εξαιρετικά επείγον στον Πειραιά και έπρεπε να είμαι στην Αθήνα νωρίς το πρωί. Ωστόσο, κατάλαβα ότι δεν ήξερε ποιος ήμουν από την επόμενη ερώτησή του: «Πόσο σημαντικό είναι αυτό το γεγονός;».

«Τι να σου πω τώρα;», του είπα ανυπόμονα και γεμάτος άγχος. Εκείνος δίστασε και κατανοώντας ότι δεν ήμουν υπό την επήρεια αλκοόλ, μου επέτρεψε να συνεχίσω.

Φιάσκο Λουίζης Ριανκούρ

Ο συγγραφέας επιβεβαιώνει μέσα από τα γραφόμενά του όσα γνωρίζουν οι μυημένοι σχετικά με τα τεράστια ποσά που είχαν δαπανηθεί για «αμφιβόλου προέλευσης» πληροφορίες σχετικά με τη 17Ν.

Γίνεται λόγος για «παραμύθια διάφορων αυτοδιορισμένων πληροφοριοδοτών που είχαν αποσπάσει στο παρελθόν αρκετά εκατομμύρια για να αποκαλύψουν υποτιθέμενα μέλη της 17Ν». Σε μία συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται ότι υπήρχε σαφής εμπλοκή διεφθαρμένων αστυνομικών.

Στο κεφάλαιο που αναφέρεται στις παραπάνω καταστάσεις περιλαμβάνεται η περιγραφή της αποτυχίας της Λουίζης Ριανκούρ, η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς τα γεγονότα διαφέρουν από αυτά που είχαν δημοσιευθεί στον Τύπο εκείνης της εποχής.

Η Αρχή των Γεγονότων

Όλα ξεκίνησαν μετά από τηλεφώνημα μιας άγνωστης γυναίκας προς τον τότε αρχηγό της Αστυνομίας (που έχει φύγει από τη ζωή):

“Οι αστυνομικοί που βρέθηκαν εκεί ντυμένοι πολιτικά στέκονταν ανά δύο δίπλα στα οχήματά τους πίνοντας καφέδες και κουτσομπολεύοντας μεταξύ τους. Οι τρομοκράτες ήταν πολύ πιο υποψιασμένοι γύρω από τις συνωμοσίες κι έτσι τους κατάλαβαν αμέσως…”

Eίκοσι ημέρες αργότερα μια άλλη γυναίκα τηλεφώνησε ξανά στον αρχηγό λέγοντας: “Κοιτάξτε, σας είπα κάποια πράγματα αλλά δεν τα καταλάβατε. Αυτή τη φορά όμως θα σας πω για την επόμενη επιχείρηση αλλά θα πρέπει να μου δώσετε χρήματα”. Η συμφωνία ήταν να αφήσουν το ποσόν σε συγκεκριμένο σημείο και εκείνη θα αποκάλυπτε ονόματα.”

Kάποιος αστυνομικός πήγε λοιπόν στο σημείο που υπεδείχθη και άφησε τα χρήματα. Ένας άντρας χωρίς πινακίδες πέρασε, πήρε τον σάκο κι έφυγε. Το κρίσιμο εδώ είναι πως οι δύο γυναίκες δεν ήταν το ίδιο πρόσωπο! Ο αρχηγός φυσικά αγνοούσε αυτό το γεγονός.

Dιεφθαρμένη Συναλλαγή

Kάποιοι διεφθαρμένοι αστυνομικοί γνώριζαν την πρώτη ιστορία (την υπόθεση Ριανκούρ) και δημιούργησαν μια απάτη χρησιμοποιώντας τη δεύτερη γυναίκα μόνο για να κλέψουν χρήματα.Αυτή η δεύτερη γυναίκα ήταν η Μαρία Τσιντέρη αλλά χρησιμοποίησε ψευδώνυμο στην περίπτωση αυτή.

Eπίσκεψη στη CIA

Tο φθινόπωρο του 1999 ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης πραγματοποίησε ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες προκειμένου να ενημερωθεί σχετικά με τις θέσεις των Αμερικανών απέναντι στην τρομοκρατία από πρώτο χέρι. Βρίσκοντας τον εαυτό του στο κεντρικό γραφείο της CIA συνειδητοποίησε πόσο έχουν αλλάξει οι καταστάσεις στη ζωή του:

“Πήγα στην Ουάσιγκτον στο κεντρικό κτίριο της CIA όπου εντύπωση μου έκανε μία μαρμάρινη πλάκα αφιερωμένη στους δολοφόνοι υπηρεσίας σε διάφορες χώρες.”

Aξιολόγηση Διοικητών Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας

Mε ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην επιλογή του Στέλιου Σύρου ως διοικητή στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία παρά την έλλειψη εμπειρίας σε θέματα τρομοκρατίας:

“Ο Στέλιος Σύρος μπορεί να μην είχε προηγούμενη εμπειρία στη διαχείριση θεμάτων τρομοκρατίας αλλά διέθετε προσόντα σπάνια μέσα στην υπηρεσία.”

Η Σκοπιά της Τεγοπούλου

Είχε επηρεαστεί από τις προκαταλήψεις και τις αντιλήψεις της, οι οποίες μέχρι τώρα δεν είχαν φέρει κανένα αποτέλεσμα. Ωστόσο, γνώριζε καλά την ουσία της πραγματικής αστυνομικής έρευνας στην πράξη. Αυτής που σχετίζεται με τη διερεύνηση εγκλημάτων.

Δεν με ενόχλησε καθόλου όταν ένας αξιωματικός, του οποίου ζήτησα τη γνώμη για εκείνον, μου είπε: «Είναι εξαιρετικός αλλά πρέπει να γνωρίζεις ότι είναι δεξιός».

Τα σχόλια της Τεγοπούλου

Σημαντική αναφορά γίνεται και σε άρθρα που δημοσιεύθηκαν στην Ελευθεροτυπία καθώς και στη Μάνια Τεγοπούλου, την εκδότρια αυτής της ιστορικής εφημερίδας:

«Η Ελευθεροτυπία δημοσίευε συνέχεια άρθρα εναντίον μου.Όχι τόσο οι δημοσιογράφοι της όσο η ίδια η εκδότρια, η Μάνια Τεγοπούλου, η οποία έγραφε απευθυνόμενη σε εμένα και με καθύβριζε κανονικά σε πρωτοσέλιδα της εφημερίδας.Μια φορά μάλιστα χρησιμοποίησε για μένα τη γνωστή λαϊκή παροιμία: «Κύριε Χρυσοχοΐδη, κοιτάζω πρώτα πάνω και φτύνω τα μούτρα μου, κοιτάζω προς τα κάτω και φτύνω τα αρ… μου».