Μια Νέα Ανακάλυψη για τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Μια πρόσφατη ανακάλυψη στον τομέα της τέχνης και της λογοτεχνίας προσφέρει νέες προοπτικές σχετικά με τη ζωή του Βρετανού ποιητή και θεατρικού συγγραφέα Ουίλιαμ Σαίξπηρ, αποκαλύπτοντας ένα πορτρέτο που ίσως να απεικονίζει τον ερωτικό του σύντροφο. Αυτή η εύρεση ενισχύει τις συνεχείς συζητήσεις γύρω από τη σεξουαλικότητά του.

Η μικρογραφία, ζωγραφισμένη στην πίσω πλευρά ενός τραπουλόχαρτου, θεωρείται ότι είναι ένα προσωπικό έργο που προοριζόταν για τον αγαπημένο του ποιητή, Χένρι Ριθόσλι, τρίτο κόμη του Σάουθαμπτον. Η Δρ Ελίζαμπεθ Γκόλντρινγκ, ιστορικός τέχνης και επίτιμη λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Γουόριτς, ανέφερε ότι το έργο αυτό από τον 16ο αιώνα πιθανόν να αποτελεί «ένα σύμβολο αγάπης με μεγάλη συναισθηματική αξία για τον κάτοχό του».

Η σεξουαλική ταυτότητα του Σαίξπηρ έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονων συζητήσεων εδώ και πολλές δεκαετίες. Υπάρχουν ισχυρά στοιχεία που υποδεικνύουν την πιθανότητα ότι ήταν αμφιφυλόφιλος (bisexual). Έχει εκφραστεί ανοιχτά σχετικά με τα συναισθήματα και τις επιθυμίες προς άτομα όλων των φύλων, γεγονός που καθιστά πιθανή την έλξη τόσο προς άνδρες όσο και προς γυναίκες. Οι επιστήμονες γενικά συμφωνούν ότι ο Σαίξπηρ είχε περίπλοκες σχέσεις με άνδρες και γυναίκες χωρίς όμως να αυτοπροσδιορίζεται σύμφωνα με σύγχρονους όρους όπως «ομοφυλόφιλος» ή «αμφιφυλόφιλος».

Η μικρογραφία απεικονίζει μια ανδρόγυνή μορφή ενώ η Τσιβιλιόβα ανέφερε πως ο κόμης μπορεί να δώρισε το έργο στον Σαίξπηρ λίγο πριν παντρευτεί την Ελίζαμπεθ Βέρνον το 1598. Από την πίσω πλευρά της τράπουλας διαγράφεται μια κόκκινη καρδιά μαζί με ένα μεγάλο μαύρο βέλος – μοτίβος που εμφανίζεται επίσης στο προσωπικό οικόσημο του ποιητή.

Το συγκεκριμένο έργο είναι δημιούργημα του Νίκολας Χίλιαντ,γνωστός ζωγράφος της βασίλισσας Ελισάβετ Α’,κυρίως φημισμένος για τις μικρογραφίες πορτρέτων τους.Χρονολογείται στη δεκαετία του 1590 – ίδια περίοδο κατά την οποία ο Σαίξπηρ συνέγραψε δύο ερωτικά ποιήματα: «Venus and Adonis» (Αφροδίτη και Άδωνις) το 1593 και «The Rape of Lucrece» (Ο βιασμός της Λουκρητίας) το 1594 – αφιερωμένα στον κόμη.

Σχολιάζοντας τη σημασία αυτής της μικρογραφίας στην εφημερίδα The Telegraph, η Δρα Γκόλντρινγκ δήλωσε: «Οι μικρογραφίες είναι πολύ προσωπικές κι ιδιωτικές· συχνά φορούνταν κοντά στην καρδιά τους κι ανταλλάσσονταν ως σύμβολα αγάπης». Το συγκεκριμένο πορτρέτο φαίνεται να επιβεβαιώνει μια ευρέως αποδεκτη άποψη των ιστοριογράφων σχετικά με τη σχέση μεταξύ Σαίξπήρου και λόρου Ριθόσλι — γνωστός ως “Fair Youth” στα σονέτα αυτού.

Ωστόσο φαίνεται πως αυτή η σχέση έληξε μετά τον γάμο του Ριθόσλι κι έτσι η μικρογραφία επέστρεψε σε εκείνον — κάτι που η Δρα Γκόλντρινγκ σημείωσε ως ασυνήθιστο για τέτοιους τύπους συμβολικών δώρων. Όπως σχολίασε: «Μια ενδιαφέρουσα εκδοχή θα μπορούσε να είναι ότι ο ίδιος ο Σαίξπήρος ήταν αρχικά παραλήπτης αυτής της μικρογραφίας αλλά τελικά την επέστρεψε στον κόμη κάποια στιγμή — ίσως γύρω από το γάμο αυτού το 1598». Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τη Δρα Έμμα Ράντερφορντ καθώς είχαν προηγούμενη συνεργασία στην αυθεντικοποίηση άλλων έργων από τον Χιλιάρη. Συμβουλευτικός ήταν επίσης ο καθηγητής σερ Τζόναθαν Μπέιτ από την Οξφόρκδη — ένας κορυφαίο σύγχρονους ειδικούς πάνω στο έργο του Σαίξηπέρου.