Ο Νίκος Ανδρουλάκης απέστειλε επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη, ζητώντας τη σύγκληση της Ολομέλειας «προκειμένου να συζητηθεί – προ ημερησίας διατάξεως – η τρέχουσα κατάσταση στην Παλαιστίνη». Σκοπός αυτής της συνάντησης είναι η επιβεβαίωση και επικαιροποίηση του ομόφωνου Ψηφίσματος (Ειδικής Απόφασης) που είχε υιοθετήσει η Βουλή των Ελλήνων στις 22 Δεκεμβρίου 2015, το οποίο προτρέπει την αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης από την Ελλάδα και την ανάληψη διπλωματικών προσπαθειών για άμεσες ειρηνευτικές συνομιλίες.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζει πως «η κατάσταση στη Γάζα έχει εισέλθει σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη φάση εδώ και αρκετούς μήνες»,κάτι που επηρεάζει σοβαρά τη ζωή και την αξιοπρέπεια των κατοίκων. Μετά την κατάρρευση της εκεχειρίας τον περασμένο Μάρτιο, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν ενταθεί με αποτέλεσμα να σημειωθεί δραματική αύξηση στους θανάτους – πάνω από 60.000 πολίτες έχουν χάσει τη ζωή τους από τον Οκτώβριο του 2023, εκ των οποίων το 80% είναι άμαχοι, περιλαμβάνοντας περίπου 18.000 παιδιά σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της UNICEF.

Η ανθρωπιστική βοήθεια έχει σχεδόν σταματήσει και οι κάτοικοι βιώνουν συνθήκες λιμοκτονίας καθώς εκδιώκονται βίαια από τα σπίτια τους. Παράλληλα, οι όμηροι που κρατούνται από τη Χαμάς παραμένουν χωρίς απελευθέρωση.

Όπως αναφέρει ο κ. Ανδρουλάκης: «Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων στοχεύουν αποκλειστικά στην πλήρη εκδίωξη όλων των Παλαιστινίων κατοίκων από τη Λωρίδα της Γάζας» κάτι που συνιστά πράξη εθνοκάθαρσης σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις.

Στην επιστολή τονίζεται ότι «σε αυτήν την κρίσιμη κατάσταση με τις σοβαρές παραβιάσεις διεθνούς δικαίου», είναι απαραίτητο η Βουλή να πάρει θέση απέναντι στον ανθρώπινο πόνο και τις καταστροφές χωρίς αμφιβολίες ή ίσες αποστάσεις μεταξύ των εμπλεκομένων πλευρών.

Ο κ. Ανδρουλάκης επισημαίνει ότι είναι πιο επιτακτικό παρά ποτέ να επαναβεβαιωθεί η δέσμευση της Ελλάδας για μια λύση δύο κρατών μέσω διαλόγου μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινιακής Αρχής όπως προβλέπει ο ΟΗΕ – αυτή αποτελεί τη μόνη βιώσιμη επιλογή για μια ειρηνική συμβίωση στην περιοχή.