Με έντονο ύφος και αιχμές κατά της κυβερνητικής ενεργειακής πολιτικής, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, απηύθυνε ομιλία από το βήμα της Ολομέλειας, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τις συμβάσεις έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων που αφορούν περιοχές νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τοποθέτησε τη συζήτηση στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, τονίζοντας ότι οι συμβάσεις εξετάζονται «σε μια περίοδο μεγάλης γεωπολιτικής έντασης και ρευστότητας», ενώ η πολεμική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή υπογραμμίζει πόσο εύθραυστες είναι οι ισορροπίες στην περιοχή.
Σύμφωνα με τον κ. Ανδρουλάκη, η νέα ρήτρα που εισάγεται στις συμβάσεις για τα θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης επιτρέπει την αναθεώρηση των γεωγραφικών ορίων της συμβατικής περιοχής, εφόσον στο μέλλον υπάρξει συμφωνία οριοθέτησης με γειτονικά κράτη. «Με αυτή τη διατύπωση δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις και εγείρονται ερωτήματα για το κατά πόσο υπονομεύονται τα απώτατα όρια που είχε θεσπίσει ο νόμος του ΠΑΣΟΚ», ανέφερε, καλώντας την κυβέρνηση να εξηγήσει γιατί η συγκεκριμένη πρόβλεψη απουσίαζε από προηγούμενες συμβάσεις.
Ο κ. Ανδρουλάκης υπογράμμισε ότι το ΠΑΣΟΚ θα υπερψηφίσει την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων επί της αρχής, αλλά θα καταψηφίσει τις συγκεκριμένες συμβάσεις για τα οικόπεδα νότια της Κρήτης.
«Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ νομοθετούσαν με βάση τα απώτατα όρια του εθνικού χώρου, με στρατηγική και αυτοπεποίθηση. Φοβούμαι πολύ ότι εσείς πάτε να αποδυναμώσετε αυτή τη βάση», δήλωσε, προσθέτοντας ότι η στάση του κόμματός του συνιστά «καθαρά πατριωτική στάση με ενδιαφέρον για το παρόν και το μέλλον της χώρας».
Το ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε εθνική στρατηγική για τους υδρογονάνθρακες
Τόνισε, ωστόσο, ότι η στρατηγική για τους υδρογονάνθρακες δεν ξεκίνησε πρόσφατα, αλλά «πατά πάνω σε μια διορατική επιλογή που έγινε το 2011 από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, με υπουργό τον Γιάννη Μανιάτη». Όπως υπενθύμισε, μέσω του νόμου 4001/2011, δημιουργήθηκε για πρώτη φορά ένα ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο για τους υδρογονάνθρακες και κατοχυρώθηκαν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
«Η κορύφωση αυτής της στρατηγικής επετεύχθη το 2014 με τον διεθνή διαγωνισμό για είκοσι θαλάσσια οικόπεδα στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης. Έκτοτε, ακολούθησαν δώδεκα χαμένα χρόνια», σημείωσε, αποδίδοντας ευθύνες τόσο στη ΝΔ όσο και στον ΣΥΡΙΖΑ για την καθυστέρηση των επενδύσεων.
Ο κ. Ανδρουλάκης υπενθύμισε επίσης ότι το ΠΑΣΟΚ είχε προτείνει από το 2013 τη δημιουργία ενός Ταμείου Αλληλεγγύης των Γενεών, στο οποίο θα κατευθυνόταν τουλάχιστον το 70% των εσόδων από τους υδρογονάνθρακες, με σκοπό –όπως είπε– «ο φυσικός πλούτος της χώρας να επιστρέφει στην κοινωνία και να στηρίζει και τις επόμενες γενιές». Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το θεσπισμένο μοντέλο προέβλεπε και την ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών, καθώς ένα ποσοστό 5% των εσόδων θα διοχετευόταν στις περιφέρειες όπου αναπτύσσονται οι δραστηριότητες.
«Αυτή ήταν η φιλοσοφία του ΠΑΣΟΚ: αξιοποίηση του εθνικού πλούτου με εθνική ανεξαρτησία, σαφείς κανόνες και κοινωνική ανταπόδοση», ανέφερε, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι δεν έχει προχωρήσει στις αναγκαίες κανονιστικές πράξεις για την εφαρμογή του πλαισίου.
Πυρά ΠΑΣΟΚ κατά Μητσοτάκη για την όψιμη υιοθέτηση της πυρηνικής ενέργειας
Στρέφοντας τα πυρά του προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μίλησε για «βέρτιγκο του πρωθυπουργού στην ενεργειακή πολιτική», κατηγορώντας τον για αντιφάσεις.
«Ο ίδιος άνθρωπος που το 2021, από το βήμα του ΟΗΕ, δήλωνε ότι το φυσικό αέριο είναι «αγαθό του περασμένου αιώνα», εμφανίζεται σήμερα ως ο μεγαλύτερος υποστηρικτής του», σημείωσε, ενώ αναφέρθηκε και στην πρόσφατη τοποθέτηση του πρωθυπουργού υπέρ της πυρηνικής ενέργειας.
«Μέχρι πριν λίγα χρόνια, έλεγε ότι η πυρηνική ενέργεια δεν αφορά την Ελλάδα, επειδή είμαστε σεισμογενής χώρα. Έγινε ξαφνικά λιγότερο σεισμογενής η Ελλάδα;», διερωτήθηκε, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι «πορεύεται στα τυφλά με επικίνδυνο τυχοδιωκτισμό».
Ο κ. Ανδρουλάκης άσκησε επίσης κριτική για τις καθυστερήσεις στις ενεργειακές επενδύσεις, υπενθυμίζοντας την αποχώρηση μεγάλων εταιρειών από την ελληνική αγορά τα προηγούμενα χρόνια, όπως της Repsol το 2021 και της Total το 2022. Παράλληλα, εξέφρασε ανησυχίες για το περιβαλλοντικό πλαίσιο, υποστηρίζοντας ότι οι μηχανισμοί ελέγχου έχουν αποδυναμωθεί, ενώ έκανε ειδική αναφορά και σε ζητήματα εθνικής σημασίας που, όπως είπε, ανακύπτουν από τη διατύπωση του άρθρου 30 των συμβάσεων.