Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς της σύγχρονης γενιάς, έδωσε μια σπάνια συνέντευξη στην εκπομπή «Στούντιο 4». Με αφορμή την επιτυχημένη σειρά του MEGA, «Έχω παιδιά», στην οποία πρωταγωνιστεί με επιτυχία για δύο σεζόν, καθώς και την παράσταση «Astoria» που σκηνοθετεί φέτος, ο ταλαντούχος καλλιτέχνης μίλησε για την έναρξη της καριέρας του, τις σημαντικές ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν και τις εμπειρίες που διαμόρφωσαν την πορεία του τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση.Η συνέντευξη έφερε στο φως άγνωστες πτυχές της ζωής του, ενώ ο ίδιος δεν δίστασε να αποκαλύψει τον απρόσμενο τρόπο με τον οποίο εξασφάλισε τον ρόλο που τον έκανε ευρύτερα γνωστό στο κοινό.
Δείτε επίσης: Βασίλης Μαυρογεωργίου: Ο επικός τρόπος που τον έκανε πρωταγωνιστή του “Έχω παιδιά” στο Mega
Η πορεία του Βασίλη Μαυρογεωργίου στο θέατρο και η απόφαση να γίνει ηθοποιός
Ο Βασίλης μοιράστηκε τις πρώτες του επαγγελματικές στιγμές και την απόφασή του να αφιερωθεί στην τέχνη της υποκριτικής:«Όταν αποφοίτησα από τη σχολή, το 2002, το θεατρικό τοπίο ήταν εξαιρετικό. Υπήρχαν σημαντικοί χώροι όπως το Θέατρο Αμόρε, το Θέατρο Πόρτα, ακόμα και το Εθνικό επί Κούρκουλου. Ωστόσο, οι συνθήκες για τους νέους ηθοποιούς ήταν δύσκολες. Δεν ήταν ευθύνη του πατέρα μου, αλλά δική μου. Γενικά, ήμουν ένας άνθρωπος που άλλαζε κατευ phươngσεις. Σπούδασα γραφιστική στη Σχολή Βακαλό. Κάποια στιγμή, ανακάλυψα μια σύνδεση με κάποιους συμφοιτητές μου. Ξεκίνησα με μια ομάδα στο πανεπιστήμιο και στη συνέχεια γράφτηκα στη δραματική σχολή.»
Η απρόσμενη ευκαιρία στον ρόλο του «Έχω παιδιά»
Η συμμετοχή του στην αγαπημένη σειρά ήρθε με έναν εντελώς απρόσμενο τρόπο, όπως αποκάλυψε ο ίδιος:«Υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη ιστορία πίσω από αυτό. Έψαχναν και καλούσαν πολλούς ταλαντούχους ηθοποιούς για να βρουν το κατάλληλο πρόσωπο. Είχαν βρει νωρίς την Ευγενία. Κάποια στιγμή, η Εύα Βασιλοπούλου, η οποία ήταν βοηθός σκηνοθέτη στο «Έχω παιδιά», με είδε στον ύπνο της! Είχε παρακολουθήσει μια παράσταση που είχαμε κάνει, τον “Μπιλ και Λου”, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μπογδάνου, μια τρομερή κωμωδία που παίζαμε με μεγάλη αγάπη. Την είχε δει και ξαφνικά, μου είπε: “Σ’ είδα στον ύπνο μου!”. Την επόμενη μέρα, πρότεινε: “Να καλέσουμε τον Βασίλη Μαυρογεωργίου”. Εν τέλει, με προσέγγισαν και πήγα. Από τότε, της λέω συχνά: “Ά ρε Εύα, αν δεν με έβλεπες στον ύπνο σου, δεν θα είχα βρεθεί ποτέ εδώ…”.»
Επιπλέον, αποκάλυψε ότι υπήρχε μια άλλη τηλεοπτική πρόταση που δεν υλοποιήθηκε:«Ο Αντώνης Αγγελόπουλος μου είχε κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση για έναν ρόλο ντετέκτιβ, μια πολύ ωραία σειρά, η οποία όμως δεν προχώρησε λόγω προγράμματος. Ήταν μια εξαιρετική σειρά, όπως όλες οι δουλειές του. Εκείνη την περίοδο, άρχισα να σκέφτομαι σοβαρά να δοκιμάσω την τύχη μου στην τηλεόραση. Δυστυχώς, πρακτικά δεν εξελίχθηκε αρχικά.»
Η τηλεόραση μετά τον Covid και η παράσταση «Astoria»
Ο ηθοποιός σχολίασε τις αλλαγές που παρατηρούνται στην ελληνική τηλεόραση και την επιθυμία του να συμμετάσχει σε νέες παραγωγές:«Πιστεύω ότι μετά τον Covid, συνέβη κάτι που ανανέωσε το πρόσωπο της ελληνικής τηλεόρασης. Παρακολουθούμε πλέον ποιοτικές σειρές με εξαιρετικούς ηθοποιούς, και το θέατρο μοιάζει να έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση. Επίσης, νομίζω ότι η οικονομική ενίσχυση του χώρου έχει οδηγήσει σε υπέροχες παραγωγές. Όλοι οι ηθοποιοί ζήλεψαν αυτή την εξέλιξη και θέλησαν να συμμετάσχουν. Κι εγώ απέκτησα αυτή την επιθυμία.»
Σχετικά με την παράσταση «Astoria», ο Βασίλης μίλησε για την έρευνα που έγινε και την ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε μέσα από τις ιστορίες της ελληνικής κοινότητας στην Αστόρια:«Η παράσταση “Astoria” αντλεί έμπνευση από πολλές αληθινές ιστορίες. Στην Αστόρια λειτουργούσαν τα καφέ-αμάν, τα οποία ίδρυσαν Έλληνες και αποτελούσαν κέντρα συνάντησης. Εκεί οι άνθρωποι σύχναζαν, έτρωγαν, τραγουδούσαν, γνώριζαν συντρόφους, έπαιζαν τζόγο – γίνονταν τα πάντα. Επίσης, υπήρχε το παράνομο αλκοόλ, το οποίο έχουμε εντάξει και εμείς στο έργο, κατά την περίοδο της ποτοαπαγόρευσης. Έτσι, κατάφεραν να επιβιώσουν. Η ελληνική κοινότητα, όπως και η ιταλική και η εβραϊκή, ξεπέρασε το κραχ χάρη στην ισχυρή σύνδεση και την αλληλοϋποστήριξη μεταξύ των κατοίκων.»