Άπονη Ζωή: Βαριές καταγγελίες από εργαζόμενη για οφειλές και εργασιακό «μπούλινγκ»

Κακοποιητική συμπεριφορά στον εργασιακό χώρο αλλά και καθυστέρηση στην καταβολή δεδουλευμένων περιλαμβάνουν οι καταγγελίες εργαζόμενης στην Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Το newsletter του webreporter καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ. Ειδικότερα, η Άννα Καρακίτσου υπέβαλλε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα ενός ολόκληρου χρόνου, καθώς και την προβλεπόμενη αποζημίωση (για αθέτηση όρων με υπαιτιότητα του κόμματος), σύμφωνα με τα όσα έγιναν χθες γνωστά από την εφημερίδα «Μπαμ». Η εργαζόμενη αναφέρει στην καταγγελία της κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου, όπως φαίνεται, ότι δεν έχει πληρωθεί τους μισθούς Μαρτίου, Απριλίου, Μαΐου, Ιουνίου, Ιουλίου, Αυγούστου, Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2025, καθώς και το επίδομα αδείας, τον μισθό Ιανουαρίου και το πρώτο 15νθήμερο του Φεβρουαρίου του 2026. «Ζητώ επίσης τη λύση της σύμβασης με υπαιτιότητα της εργοδότριας, για αθέτηση των όρων της σύμβασης. Άρα, και την προβλεπόμενη αποζημίωση», αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ υπογραμμίζει πως δεν προχώρησε νωρίτερα στην καταγγελία, για οικογενειακούς λόγους, αλλά και επειδή πίστευε ότι κάποια στιγμή θα απαντούσε η Ζωή Κωνσταντοπούλου στις εκκλήσεις της. Σύμφωνα με πληροφορίες του webreporter.gr η εν λόγω εργαζόμενη είναι νύφη βουλευτή του κόμματος της Πλεύσης Ελευθερίας, γι’ αυτό και αναφέρθηκε σε οικογενειακούς λόγους. «Η κατάσταση, όμως, έφτασε στο απροχώρητο. Αντιμετωπίζω, πλέον, και πρόβλημα επιβίωσης», αναφέρει, τέλος, στην καταγγελία της. Αναλυτικά η καταγγελία της Άννας Καρακίτσου: «Θέλω να καταγγείλω τη σύμβαση αορίστου χρόνου που έχω υπογράψει από τις 27 Οκτωβρίου 2023 με το κόμμα «Πλεύση Ελευθερίας». Η καταγγελία γίνεται επειδή παραμένω απλήρωτη από τον Μάρτιο του 2025, δηλαδή, έναν ολόκληρο χρόνο. Σε αυτό το διάστημα μου καταβλήθηκαν μόνο τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων, προφανώς για την αποφυγή ποινικών ευθυνών. Θέλω, λοιπόν, να καταγγείλω τη σύμβαση, για να πάρω χρήματα που μου αναλογούν, δηλαδή, τους μισθούς Μαρτίου, Απριλίου, Μαΐου, Ιουνίου, Ιουλίου, Αυγούστου, Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2025, όπως και το επίδομα αδείας, καθώς επίσης τον μισθό Ιανουαρίου και το πρώτο 15νθήμερο του Φεβρουαρίου του 2026. Ζητώ επίσης τη λύση της σύμβασης με υπαιτιότητα της εργοδότριας, για αθέτηση των όρων της σύμβασης. Άρα, και την προβλεπόμενη αποζημίωση. Ζητώ, βέβαια, και την επιβολή των κυρώσεων, που προβλέπει η εργατική νομοθεσία. Δεν προχώρησα νωρίτερα στην καταγγελία, για οικογενειακούς λόγους, αλλά και επειδή πίστευα ότι κάποια στιγμή θα απαντούσε η νόμιμη εκπρόσωπος του κόμματος, η κα Ζωή Κωνσταντοπούλου στις εκκλήσεις μου. Η κατάσταση, όμως, έφτασε στο απροχώρητο. Αντιμετωπίζω, πλέον, και πρόβλημα επιβίωσης». Κωνσταντοπούλου: Θα απαντήσω μόλις ενημερωθώ Στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Μπαμ» αναφέρθηκε χθες, Κυριακή (15/12) ο Άδωνις Γεωργιάδης, στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε στην εκπομπή «Χαμογέλα και πάλι», ενώ στην ίδια εκπομπή μίλησε και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, τονίζοντας ότι δεν γνωρίζει ούτε το θέμα, ούτε το δημοσίευμα. «Δεν το έχω υπόψη μου. Τον άκουσα. Θα το δω και θα απαντήσω. Δεν το γνωρίζω, ούτε και γνωρίζω τέτοιο γεγονός που ανέφερε. Έχουμε συνηθίσει σε πάρα πολλά ψέματα και προπαγάνδα. Δεν γνωρίζω τέτοια καταγγελία, θα ενημερωθώ», είπε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας. Δείτε το σχετικό απόσπασμα στο 04:05” του βίντεο: Ο υπουργός Υγείας με tweet που έκανε, ζητά από την εκπομπή να ασχοληθεί εκτενώς με το ζήτημα. Η @ZoeKonstant ισχυρίστηκε «ότι δεν γνώριζε» το πρωτοσέλιδο της «Μπαμ» του @KousoulosPetros προσέξτε δεν είπε το διαψεύδω, είπε δεν γνωρίζω….ας ενημερωθεί λοιπόν τώρα και από ό,τι φαίνεται όχι μόνον η καταγγελία είναι υπαρκτή αλλά η εφημερίδα ισχυρίζεται ότι έχει και όλες τις… pic.twitter.com/yWeeJKuuUK — Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) February 15, 2026 «Πλείστα περιστατικά απαξίωσης μου από την κα Ζωή Κωνσταντοπούλου» Η Άννα Καρακίτσου κατέθεσε παράλληλα «αίτηση για διενέργεια εργατικής διαφοράς βίας και παρενόχλησης στην Εργασία». Στην καταγγελία της, επίσης προς την Επιθεώρηση Εργασίας, αναφέρει ότι «υπήρξαν πλείστα περιστατικά απαξίωσης μου από την κα Ζωή Κωνσταντοπούλου». Δεν διστάζει μάλιστα να σχολιάσει όλα αυτά τα περιστατικά ως bullying. «Ξεπέρασαν και τα όρια του bullying, που με οδήγησαν να ζητήσω ακόμα και τη βοήθεια ψυχολόγου, για να σταθώ στα πόδια μου και να διατηρήσω την ψυχραιμία μου, αλλά κυρίως για να παραμείνω συνεπής στις δραστηριότητές μου ως μητέρα και σύζυγος». Στην καταγγελία η Άννα Καρακίτσου σημειώνει πως «κάθε μέρα συνεργασίας, με την κα Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν προβληματική, ίσως και τοξική. Λες και επηρεαζόταν από κάθε τι άλλο που συνέβαινε και ξεσπούσε στους συνεργάτες της, με χαρακτηρισμούς που μάς τάραζαν την ψυχολογία και την όποια καλή διάθεση είχαμε». Στην καταγγελία της, την οποία αναδημοσιεύουμε, σημειώνει 9 περιστατικά, τα οποία έζησε κατά τη διάρκεια της συνεργασίας της με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αναλυτικά τα όσα αναφέρει: «Στη διάρκεια της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου που με συνδέει με την Πλεύση Ελευθερίας υπήρξαν πλείστα περιστατικά απαξίωσης μου από την κα Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ξεπέρασαν και τα όρια του bullying, που με οδήγησαν να ζητήσω ακόμα και τη βοήθεια ψυχολόγου, για να σταθώ στα πόδια μου και να διατηρήσω την ψυχραιμία μου, αλλά κυρίως για να παραμείνω συνεπής στις δραστηριότητές μου ως μητέρα και σύζυγος. Ο καθένας, άλλωστε, γνωρίζει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον επηρεάζει την προσωπική ζωή των εργαζομένων και διαταράσσει την οικογενειακή γαλήνη τους. Καταγράφω κάποιες από τις εντολές που έκαναν εξαιρετικά δυσχερή την άσκηση των καθηκόντων μου και επίσης περιστατικά που με έφθειραν ψυχικά και σωματικά. Όταν στο γραφείο και η κα Ζωή Κωνσταντοπούλου, μου έκανε παρατηρήσεις, ακόμα και για τον χρόνο παραμονής μου στην τουαλέτα. Αμφισβητούσε ευθέως εάν όντως διεκπεραίωνα μία φυσική ανάγκη μου, στην περίπτωση που κατ’ εκείνη, ο χρόνος ήταν περισσότερος από τον προβλεπόμενο από την ίδια. Μας απαγόρευε να μιλάμε, ακόμα και να χαιρετάμε σε επίπεδο αστικής ευγένειας, στελέχη ή, βουλευτές άλλων κομμάτων. Τον Ιούλιο του 2024, χωρίς προφανή λόγο, μου αφαιρέθηκαν τα κλειδιά από το γραφείο, στο οποίο εργαζόμουν. Μου δόθηκε, μάλιστα, εντολή να αποχωρήσω από τον χώρο, με αυστηρό χρονοδιάγραμμα πέντε λεπτών, για να μαζέψω τα προσωπικά μου αντικείμενα. Επειδή, προφανώς δεν πρόλαβα, κάποια από αυτά κλειδώθηκαν στο γραφείο. Μού ζητήθηκε να πηγαίνω έως τις 9 Αυγούστου 2024, στο γραφείο της Πλεύσης Ελευθερίας στην οδό Βατάτζη. Για δύο συνεχόμενες ημέρες, δεν είχα εκεί ούτε δικό μου χώρο, για να ανταποκριθώ στα καθήκοντά μου, ούτε υπολογιστή. Τη μία ημέρα έμεινα μέχρι τις 4 τα ξημερώματα, την επομένη έως τις 10 το βράδυ, χωρίς να βρεθεί κάποιος να μού εξηγήσει τι έπρεπε να έκανα. Μέσα σε ένα 48ωρο, έμεινα 30 ώρες στα γραφεία της Πλεύσης Ελευθερίας. Την 3η ημέρα, με ενημέρωσε η κα Κωνσταντοπούλου ότι δεν πρέπει να πηγαίνω στο γραφείο της Βατάτζη δίχως εντολή και οδηγίες. Μετά την επιστροφή μου από την καλοκαιρινή άδειά μου, είχα συνεννοηθεί με την κα Κωνσταντοπούλου και την Οικονομική Διευθύντρια του κόμματος, κα Μαίρη Ταγαρούλια, να προσθέσω δύο ημέρες αναρρωτικής άδειας, διότι είχα υποβληθεί σε προγραμματισμένη ιατρική πράξη (κολονοσκόπηση). Περίμενα 12 μέρες να με ειδοποιήσουν, επειδή κατά την κα Κωνσταντοπούλου έπρεπε να σκεφτώ όσα είχαν συμβεί. Τι εννοούσε, ίσως δεν γνωρίζει ούτε η ίδια. Στις 22 Νοεμβρίου 2025, μού μίλησε με απαξιωτικό τρόπο, επειδή είπε ότι μύριζε φαγητό το γραφείο, διότι κάποιος είχε φάει. Της εξήγησα ότι ήμουν εκεί από το πρωί και κάποια στιγμή, μιας και δεν είχα συγκεκριμένο διάλειμμα στην εργασία μου, ζέστανα το φαγητό που κουβαλούσα από το σπίτι μου. Με ρώτησε αν ήταν σωστό, να υπάρχει μυρωδιά φαγητού και μετά την επιμονή της, να απαντήσω, της είπα ότι το θεωρούσα σωστό, αφού βρισκόμουν 13 ώρες στο γραφείο. Τότε υποστήριξε ότι δεν της δείχνω τον απαιτούμενο σεβασμό και συνέχισε για μερικά λεπτά να με μειώνει με τα σχόλιά της και ξαφνικά γύρισε και με διέταξε: «Φύγε». Στις 14 Φεβρουαρίου 2025 και, αφού, μού έκανε παρατηρήσεις για την ποιότητα του… καφέ της, μού ζήτησε να ανοίξω μία πλαστική σακούλα που είχα, για να της δείξω όλο το περιεχόμενο. Αν και της εξήγησα ότι με προσβάλλει, όχι μόνο επέμεινε, αλλά κατέστησε σαφές ότι δεν θα με άφηνε να φύγω δίχως έλεγχο. Όταν είδε το περιεχόμενο της σακούλας, μού τόνισε ότι δεν επιτρέπεται να κουβαλάω μαζί μου, στον χώρο εργασίας, προσωπικά αντικείμενα και παρτιτούρες μουσικής. Ιούλιος 2024, γύρω στις 15 του μήνα. Είναι απόγευμα και δέχομαι τηλεφώνημα από τη διευθύντρια του γραφείου, την κα Ζαχαρούλα Σπυριδοπούλου και μού ζήτησε να πάω εκεί. Την κατάκλυση. Έτοιμη να λιποθυμήσει. Μού είπε: «Έκανα εμετό. Είμαι χάλια. Φεύγω». Επίσης, μού ζήτησε να τη βοηθήσω να βρει ταξί. Κάτι που έκανα. Όταν επέστρεψα στο γραφείο μου, συζήτησα το θέμα με τον συνεργάτη μας, Δημήτρη Θεοδοσόπουλο. Εκείνος ενημέρωσε την κα Κωνσταντοπούλου και όταν συναντηθήκαμε με την Πρόεδρο, μερικές ώρες αργότερα, πέρασα από κανονική ανάκριση. Με ρώτησε περισσότερες από 10 φορές για τα γεγονότα. Μού ζητούσε ακριβή περιγραφή. Ακόμα και πώς διασχίσαμε τη Βασιλίσσης Σοφίας, για να μπει η διευθύντρια στο ταξί, αφού είχε τάσεις λιποθυμίας. Με ρώτησε ακόμα και αν είδα τον εμετό της Ζαχαρούλας Σπυριδοπούλου. Κι όταν της απάντησα αρνητικά, με επίπληξε, επειδή δεν είχα δει τον εμετό. Έπειτα εστίαζε στα πράγματα που κρατούσε η Διευθύντρια κατά την αποχώρησή της και με ρωτούσε αν έλεγξα τι ακριβώς είχε πάρει μαζί της. Το αποκορύφωμα της ανακριτικής συμπεριφοράς της ήταν η φράση – επίθεση που μού έκανε. «Τώρα, διάλεξε σε στρατόπεδο», μού είπε και όταν της απάντησα ότι δεν είναι σωστά αυτά που λέει, διότι όλοι δουλεύαμε για εκείνη, μού είπε να φύγω. Ξέρω ότι από την κα Σπυριδοπούλου ζήτησε και τις ιατρικές εξετάσεις της, που εξ όσων έμαθα, τις έστειλε η γυναίκα. Ακόμα και στις τηλεφωνικές επικοινωνίες μας, όπως και στην ανταλλαγή μηνυμάτων, το μόνο που την ενδιέφερε ήταν η πλήρης απαξίωσή μου. Με υπενθυμίσεις ότι με προσέλαβε για χάρη συγγενικού μου προσώπου, ενώ δεν χρειαζόταν γραμματέα και ότι θέλω να πληρώνομαι χωρίς να εργάζομαι. Θα μπορούσα να απαριθμήσω και άλλα περιστατικά. Από κάποιο χρονικό διάστημα κι έπειτα, κάθε μέρα συνεργασίας, με την κα Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν προβληματική, ίσως και τοξική. Λες και επηρεαζόταν από κάθε τι άλλο που συνέβαινε και ξεσπούσε στους συνεργάτες της, με χαρακτηρισμούς που μάς τάραζαν την ψυχολογία και την όποια καλή διάθεση είχαμε. Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, αλλά για την οικονομική ασυνέπεια της εργοδότριας, καταγγέλλω τη σύμβαση εργασίας, αορίστου χρόνου, που είχα με την Πλεύση Ελευθερίας».