Όταν ο Τζάρεντ Κούσνερ ίδρυσε την Affinity Partners το 2021, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι η συγκέντρωση του μεγαλύτερου μέρους του πρώτου του κεφαλαίου προήλθε από κρατικά επενδυτικά ταμεία της Μέσης Ανατολής, και ότι το εγχείρημα σχεδιάστηκε αφού είχε αποχωρήσει από τον Λευκό Οίκο. Αντέδρασε έντονα σε υπαινιγμούς περί ανταλλαγής εξυπηρετήσεων (quid pro quo), τονίζοντας παράλληλα ότι τα κυβερνητικά του χρόνια είχαν ολοκληρωθεί, δηλώνοντας την πρόθεσή του να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην ιδιωτική επενδυτική δραστηριότητα στο Μαϊάμι, αντί να αναζητήσει την επιστροφή στην πολιτική.
Εγγραφείτε στο newsletter του webreporter για καθημερινές ενημερώσεις.
Ωστόσο, όπως επισημαίνει το Axios, η πραγματικότητα φαίνεται να αποκλίνει από αυτή την αρχική εικόνα, αναζωπυρώνοντας παλιά ερωτήματα καθώς η Affinity ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη συγκέντρωση κεφαλαίων για το δεύτερο fund της. Από το περασμένο καλοκαίρι, ο Κούσνερ έχει αφιερώσει σημαντικό μέρος του χρόνου του στην γεωπολιτική, προσφέροντας εθελοντικά τις υπηρεσίες του προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Οι πρωτοβουλίες του κάλυψαν ζητήματα όπως η σύγκρουση Ισραήλ/Γάζας, η Ρωσία/Ουκρανία, και πιο πρόσφατα, μια σειρά συναντήσεων με εκπροσώπους του Ιράν πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών.
Εν τω μεταξύ, η Affinity συνεχίζει τη λειτουργία της αμετάβλητη. Η ομάδα των 30 ατόμων έχει ήδη δεσμεύσει περίπου το 80% του Fund 1, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής στην προτεινόμενη εξαγορά της εταιρείας βιντεοπαιχνιδιών Electronic Arts, αξίας 55 δισ. δολαρίων. Σε αυτή τη συναλλαγή, η Affinity λειτούργησε ως τραπεζικός σύμβουλος για τον βασικό επενδυτή, το Public Investment Fund (PIF) της Σαουδικής Αραβίας, το οποίο είναι επίσης ο κύριος εταίρος της Affinity. Επιπλέον, η Affinity συμμετείχε, αλλά στη συνέχεια αποχώρησε, από την αρχική προσφορά της Paramount για την Warner Bros. Discovery. Το Fund 2 βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, με την Affinity να έχει ξεκινήσει συζητήσεις με το σαουδαραβικό PIF, εκμεταλλευόμενη τα συμβατικά δικαιώματα «πρώτης ματιάς», όπως αναφέρθηκε αρχικά από τους New York Times και επιβεβαιώθηκε από το Axios. Τα εσωτερικά στοιχεία απόδοσης της Affinity καταγράφουν μικτό IRR (Εσωτερικός Βαθμός Απόδοσης) 36% και καθαρό IRR 25%, αν και σχεδόν όλες οι επενδύσεις είναι ακόμη μη ρευστοποιημένες. Αυτοί οι αριθμοί αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για την Affinity, συγκριτικά με άλλες εταιρείες του χώρου. Κάποιοι επέκριναν τον Κούσνερ για την έλλειψη εμπειρίας του στο private equity, ισχυριζόμενοι ότι η συγκέντρωση του fund του οφείλεται στις πολιτικές του διασυνδέσεις. Οι κατηγορίες αυτές ενισχύθηκαν από αναφορές ότι το επενδυτικό προσωπικό του σαουδαραβικού PIF είχε προτείνει την αποφυγή της επένδυσης, πρόταση η οποία παρακάμφθηκε από τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν. Παρόλο που αυτοί οι ισχυρισμοί μπορεί να είχαν βάση, ο Κούσνερ πλέον μπορεί να επικαλείται τα αποτελέσματα ως την απάντηση. Υπάρχουν δε πληροφορίες ότι ο Κούσνερ συνεχίζει να απορρίπτει την ιδέα σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ της «δευτερεύουσας» επαγγελματικής του δραστηριότητας και της κύριας εργασίας του, ακόμη και αν ορισμένοι από τους μεγαλύτερους επενδυτές του επηρεάζονται άμεσα από τις γεωπολιτικές εξελίξεις και έχουν λόγους να διατηρούν καλές σχέσεις με τον Τραμπ. Ωστόσο, ο Κούσνερ έχει επιχειρήματα, επικαλούμενος τα αποτελέσματα. Επιπλέον, πολλοί άλλοι παράγοντες της Wall Street και του private equity συμμετέχουν σε διάφορα προεδρικά συμβούλια και παρόμοιους θεσμούς. Η ουσιαστική πολυπλοκότητα έγκειται στο γεγονός ότι ο Κούσνερ είχε ήδη αναγνωρίσει την πιθανότητα συγκρούσεων συμφερόντων από το 2021, γι’ αυτό και ήταν τόσο εμφατικός σχετικά με την ιστορία ίδρυσης της Affinity. Μια πιθανή λύση θα ήταν η αναστολή της συμμετοχής του στην Affinity ή η αποφυγή των κρατικών επενδυτικών ταμείων της Μέσης Ανατολής ως επενδυτών, πέραν της υφιστάμενης υποχρέωσης προς το PIF. Ωστόσο, καμία από αυτές τις λύσεις δεν φαίνεται να είναι πιθανή. Αντίθετα, η Affinity βρίσκεται σε μια πορεία όπου οι ειδήσεις γύρω της θα γίνονται ολοένα και πιο σημαντικές καθώς η συγκέντρωση κεφαλαίων προχωρά, συνδέοντας το Μαϊάμι με την Ουάσινγκτον, ανεξαρτήτως της πραγματικής απόστασης ή του αρχικού σχεδιασμού.