Η Εμπορική Στρατηγική του Ντόναλντ Τραμπ και η Σημασία των Παραγγελιών Αεροσκαφών
Η στρατηγική εμπορίου που ακολουθεί ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ανατρέψει τις παραδοσιακές προσεγγίσεις στο διεθνές εμπόριο,μειώνοντας τη σημασία των πολυμερών συμφωνιών και εστιάζοντας σε διμερείς διαπραγματεύσεις με έντονο συμβολισμό αλλά συχνά ασαφή περιεχόμενο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών των συμφωνιών είναι τα αεροπλάνα της Boeing.
Από την επιβολή δασμών τον Απρίλιο, παρατηρείται ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: χώρες που συνάπτουν εμπορικές συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες συνοδεύουν αυτές τις συμφωνίες με παραγγελίες για αεροσκάφη Boeing. Για παράδειγμα, η Νότια Κορέα ανακοίνωσε πρόσφατα την αγορά 103 αεροπλάνων αξίας 36,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων μαζί με μια συμπληρωματική σύμβαση ύψους 13,7 δισ. δολαρίων με την GE Aerospace – η μεγαλύτερη στην ιστορία της Korean Air. Παρόμοια βήματα έχουν γίνει και από την Ιαπωνία, που παρήγγειλε 100 αεροplanes Boeing, ενώ μικρότερες χώρες όπως η Μαλαισία και η Ινδονησία έχουν ενσωματώσει αντίστοιχες παραγγελίες στις εμπορικές τους συμφωνίες.
Στην Ευρώπη τώρα, το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψε μια παραγγελία αξίας 10 δισ. δολαρίων στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τις ΗΠΑ. Λίγο μετά από αυτό, η International Airlines Group (μητρική εταιρεία της British Airways) ανακοίνωσε ότι θα αποκτήσει 32 νέα αεροσκάφη αξίας περίπου 12,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Γιατί όμως οι χώρες επιλέγουν να επενδύσουν σε αεροσκάφη – ειδικά στη Boeing; Σύμφωνα με ειδικούς αναλυτές, οι παραγγελίες για νέα αεριωθούμενα είναι «υψηλού προφίλ» ανακοινώσεις που φέρνουν σημαντικά οικονομικά οφέλη στην εικόνα των ΗΠΑ στον τομέα του εμπορίου. Με αυτό τον τρόπο δείχνουν επίσης τη διάθεσή τους να περιορίσουν τα πλεονάσματα τους απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες – ένα από τα κύρια επιχειρήματα του Τραμπ για την επιβολή των συγκεκριμένων δασμών.
Πέρα από αυτά τα πολιτικά κίνητρα υπάρχουν και πιο πρακτικοί λόγοι: Τα αερoπλάνα δεν απειλούν ευάλωτους εγχώριους τομείς όπως ο αγροτικός τομέας ή άλλοι βιομηχανικοί κλάδοι σε διάφορες χώρες ενώ οι χρόνοι παράδοσης εκτείνονται πάνω από μία δεκατία δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στις εταιρείες να δεσμεύονται χωρίς άμεσες οικονομικές πιέσεις.
Επιπλέον συγκυρίες ευνοούν αυτή τη διαδικασία καθώς η παγκόσμια βιομηχανία μεταφορών μέσω εδάφους δείχνει σημάδια δυναμικής ανάκαμψης: σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Ένωσης Αερομεταφορών (IATA), τα καθαρά κέρδη προβλέπονται ότι θα φτάσουν στα 36 δις $ μέχρι το 2025 έναντι μόλις 32 δις $ το προηγούμενο έτος ενώ τα συνολικά έσοδα αναμένονται στα ύψη κοντά στα 979 δις $.
Σημαντικότητα και Προκλήσεις
P πέρα από τον οικονομικό αντίκτυπο αυτών των κινήσεων υπάρχει επίσης μια συμβολική διάσταση: η Boeing είναι ένα εμβληματικό όνομα στην βιομηχανία κατασκευής πτήσεων στις ΗΠΑ σχεδόν χωρίς ανταγωνισμό καθώς κυριαρχεί ουσιαστικά μόνο μαζί με την Airbus στην αγορά αυτή.Ωστόσο αντιμετωπίζει ακόμα προκλήσεις λόγω σκανδάλου ασφαλείας αλλά φαίνεται πως υπάρχουν σημάδια ανάκαμψης καθώς πολλές εταιρείες δηλώνουν ότι βλέπουν θετικές εξελίξεις στην παραγωγή.
Teh question that remains is whether these orders serve more the political communication strategy or the actual needs of the aviation sector?
The answer may lie somewhere in between: these orders are both impressive promotional moves and strategic investments in a rapidly growing industry.
