Ο Χρήστος Λούλης, ένας από τους πιο αγαπημένους και καταξιωμένους ηθοποιούς της γενιάς του, παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Buongiorno» τη Δευτέρα 30 Μαρτίου, προσφέροντας μια σπάνια ματιά πίσω από τα φώτα της σκηνής και τις παραστάσεις.
Με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και ειλικρίνεια, ο ηθοποιός μιλάει για την πορεία του στο θέατρο, την προσωπική του ζωή, τις σχέσεις του, αλλά και για τη δημόσια εικόνα του. Μέσα από τις λέξεις του αναδύεται ένας άνθρωπος που έχει μάθει να συνδυάζει το πάθος με τη σοφία των χρόνων, τη δημιουργικότητα με την παιδικότητα και τη δημοσιότητα με την αλήθεια.
Χρήστος Λούλης: Η δημόσια εικόνα, η ωριμότητα και η αλήθεια
Όσον αφορά την εμφάνισή του και την αντίληψη που έχουν οι άλλοι για εκείνον, ο Χρήστος Λούλης παραδέχεται με χιούμορ και ειλικρίνεια: «Είμαι 50 ετών. Αποδέχομαι ότι είμαι ωραίος. Δεν το βλέπω διαφορετικά. Όταν ήμουν μικρός ήθελα πιο πολύ να μου λένε ότι είμαι καλός ηθοποιός, παρά ότι είμαι ωραίος, αλλά όταν πέρασαν τα χρόνια πιο πολύ με ενδιέφερε να μου πουν ότι είμαι ωραίος. Για πλάκα το είχα πει και είχε γίνει θέμα. Καλό είναι, δεν είναι και το μυστικό της ζωής. Αλλά οκ, καλό είναι».
Ο ηθοποιός μοιράζεται ακόμα τη μακρά πορεία του στο θέατρο: «Είμαι 27 χρόνια στο θέατρο», επισήμανε και πρόσθεσε: «Εκτός από καλύτερος ηθοποιός, νιώθω ότι γίνομαι και καλύτερος άνθρωπος». Παράλληλα, αναγνωρίζει τη διατήρηση ενός παιδικού κομματιού της προσωπικότητάς του: «Μεγάλο μου κομμάτι εδράζεται σε μια μικρή ηλικία που δεν έχει μεγαλώσει».
Η ζωή, η οικογένεια και οι ισορροπίες
Ο Χρήστος Λούλης αναφέρθηκε στη σχέση του με τη σύζυγό του, Έμιλυ Κολιανδρή, τονίζοντας τις προκλήσεις και τις ισορροπίες που απαιτεί η οικογενειακή ζωή: «Το δικό μας “για πάντα” με την Έμιλυ το δουλεύουμε άλλες φορές με ψυχραιμία, άλλες με απελπισία, άλλες με χοντράδα, άλλες με δεξιοτεχνία. Δεν ξέρω αν υπάρχει συνταγή γι’ αυτό το πράγμα. Εγώ προσωπικά βαριέμαι να πω ότι είμαι άνθρωπος που έχω συνταγή για τα πράγματα. Υπάρχουν φορές που βουτάμε ο καθένας στον ρόλο του και χανόμαστε στο δικό του σύμπαν ο καθένας. Επειδή όμως έχουμε και δυο παιδιά, και πρακτικά δεν μπορείς να χαθείς και πάρα πολύ, πρέπει να είσαι και εκεί. Δεν συμβαίνει πολύ ή όταν συμβαίνει είναι για λίγο. Μπορεί να συμβαίνει για κανένα δίωρο και μετά να θυμάσαι ότι πρέπει να είσαι εκεί. Και στη δουλειά, στην πρόβα όταν είσαι, μπορεί να κάνεις ένα διάλειμμα και να κανονίσεις κάτι για το παιδί. Το κάνει η Έμιλυ πιο πολύ, το κάνω κι εγώ. Αυτό δεν σε αφήνει να ξεχαστείς. Το οποίο μπορεί να είναι και καλό γιατί σε γειώνει με έναν τρόπο».
Οι συνάδελφοι και η επαγγελματική αναγνώριση
Στη συνέντευξη, ο Χρήστος Λούλης μίλησε και για τη Ζέτα Μακρυπούλια, αναγνωρίζοντας λάθη του παρελθόντος και τονίζοντας την αφοσίωσή της στη σκηνή: «Αν έκανες ένα λάθος, το καταλαβαίνεις, το μετανιώνεις, το αναγνωρίζεις, ζητάς και τη συγγνώμη σου. Δεν ξέρω αν μπορώ να φέρω εγώ γνώμη για το πώς εξελίσσεται η Ζέτα. Αν δεν είσαι ανοιχτός και παιδικά αθώος, δε γίνεται να προχωρήσεις μια παράσταση. Με τη Ζέτα ήμασταν από την αρχή όλοι μαζί, δεν ήμασταν εμείς και η Ζέτα. Ήμασταν όλοι μαζί. Η Ζέτα είναι ένα φαινόμενο στη σκηνή. Καμιά φορά κάνει πράγματα που της τα είχε πει ο Νίκος Καραθάνος και σκέφτομαι πώς τα θυμάται. Φαίνεται ότι με το που ακούει κάτι, έχει έναν περίεργο μηχανισμό, που περνάει σε μια δισκέτα μέσα της και γράφεται, και πάνω σε αυτό χτίζει και η ίδια και βάζει την προσωπικότητά της. Είναι σούπερ επαγγελματίας».