Σε μία σπάνια και συναισθηματικά φορτισμένη συνέντευξη που παραχώρησαν στην εκπομπή «Buongiorno», οι αδελφές Ελεάνα και Χριστίνα Βραχάλη άνοιξαν την καρδιά τους, συζητώντας για την πορεία τους στον τομέα της τέχνης και του αθλητισμού, καθώς και για τη δύσκολη μάχη της στιχουργού Ελεάνας με τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Η συνομιλία αποκάλυψε πτυχές της ζωής τους που δεν ήταν ευρέως γνωστές, ενώ παράλληλα αναδείκνυε την έμπνευση πίσω από διάσημα τραγούδια που έχουν αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στη ελληνική μουσική σκηνή, όπως το «Βυθός» και ο «Καπνός», τα οποία ερμήνευσε ο Μιχάλης Χατζηγιάννης. Οι δύο αδελφές μοιράστηκαν αναμνήσεις από τα παιδικά τους χρόνια, τη σχέση τους με την έκφραση και τη δημιουργικότητα, καθώς επίσης τον τρόπο με τον οποίο οι δύσκολες προσωπικές στιγμές μετατράπηκαν σε καλλιτεχνική δημιουργία. Επιπλέον, η Ελεάνα μίλησε με θάρρος για την πάθησή της, επιδιώκοντας να στείλει ένα μήνυμα υποστήριξης και ελπίδας σε όσους αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις.
Ελεάνα Βραχάλη: Από τις πρώτες αγάπες στον αθλητισμό μέχρι τη δημιουργική έκφραση
Η Ελεάνα Βραχάλη ανέφερε αρχικά για την αδελφή της και το πάθος της για τον αθλητισμό: «Η Χριστίνα είχε πάντα μια ιδιαίτερη αγάπη προς τον αθλητισμό. Θυμάμαι όταν ήμασταν στο δημοτικό να κρατάει μια μπάλα του μπάσκετ». Ανταπαντώντας η Χριστίνα περιέγραψε τη δημιουργικότητα που εμφάνιζε η Ελεάνα από μικρή ηλικία: «Η Ελεάνα εξέφραζε τις σκέψεις της μέσα από στίχους. Από τότε που άρχισε να γράφει έγραφε συνεχώς. Ως μικρότερη θυμάμαι ότι διάβαζα τα βιβλία της κι είχα ανακαλύψει στίχους στο πίσω μέρος ενός βιβλίου ιστορίας». Σχετικά με αυτούς τους στίχους είπε η Χριστίνα: «Όταν κοίταξα το βιβλίο Ιστορίας των σχολικών χρόνων μου βρήκα κάποιους στίχους γραμμένους εκεί. Ήταν απογοητευτικό να διαβάζω “τι να πω κι εγώ που όλα τα περίμενα…” Όταν γύρισα σπίτι ρώτησα την Ελεάνη πού βρήκε αυτό το κείμενο κι εκείνη μου απάντησε ότι το είχε γράψει κατά τη διάρκεια του μαθήματος».
Δημιουργία μέσα από τις προκλήσεις και η μάχη κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας
Aφορμή για το τραγούδι «Βυθός», ήταν μία δύσκολη περίοδος στην οποία βρέθηκε η Ελεάνα: «Το κομμάτι “Βυθός” γεννήθηκε σε μια πολύ περίεργη κατάσταση υγείας. Ήμουν σπίτι αλλά χρειαζόταν να ξυπνάω κάθε τόσο ώστε να παίρνω φάρμακα. Έχω ακόμα ζωντανές τις εικόνες όπου είχα ένα τετράδιο δίπλα μου κι άρχισα να γράφω στα σκοτεινά χωρίς καμία ορατότητα. Δεν μπορούσα καλά καλά ούτε καν να γράψω εκείνη την εποχή – ήταν σαν μια μουτζούρα – έτσι αποφασίζοντας ότι θα ξαναπάρω ύφος κοιμήθηκα λίγο ακόμη». Αργότερα όταν κοίταξα αυτό που είχα καταγράψει διαπίστωσα πως υπήρχε μέτρο μέσα στις λέξεις όπως θα μπορούσε εύκολα να γίνει τραγούδι. Όταν ανάρρωσα λίγο περισσότερο ξεκινήσαμε μαζί με τον Μιχάλι Χατζηγιάννη δουλεύουμε πάνω στην “Ακατάλληλη σκηνή” στο στούντιο μας для нашего последнего трека и я предложила ему показать ему что-то из того что έχω написано… Ο Μιχάλ βλέποντας αυτό είπε πως πιστεύει ότι πρέπει αυτό ν’ αποτελέσει το δέκατο τρίτο μας κομμάτι γιατί είναι τυχερός αριθμός γι’ αυτόν». Τέλος σχετικά με την επιλογή της ν’ ανοίξει δημόσια για αυτήν την πάθηση δήλωσε: «Αποφασιστική στιγμή ήταν όταν έλαβα μήνυμα από μία νεαρή γυναίκα μόλις 21 χρονών που περιγράφει πόσο επώδυνα βιώνει αυτήν κατάσταση – είχε σταματήσει σχεδόν όλη ζωή λόγω αυτής…».