Για μια άγνωστη πλευρά της ζωής της, που διήρκεσε πάνω από είκοσι χρόνια, μίλησε με ειλικρίνεια η Έρρικα Πρεζεράκου, προκαλώντας αίσθηση με τις αποκαλύψεις της. Η πρώην πρωταθλήτρια του επί κοντώ και δημόσιο πρόσωπο που γνωρίζουμε ως δυναμική, κοινωνική και πάντα δραστήρια, αποκάλυψε ότι για 25 χρόνια υπέφερε σιωπηλά από μια σοβαρή προσωπική δυσκολία: την αγοραφοβία. Σε συνέντευξή της στο vidcast της Δάφνης Καραβοκύρη, η Έρρικα Πρεζεράκου περιέγραψε την περίοδο κατά την οποία ένιωθε «φυλακισμένη» στο σπίτι της, αδυνατώντας να αντιμετωπίσει τον έξω κόσμο. Αναφέρθηκε στα πρώτα σημάδια αυτής της κατάστασης και πώς προσπαθούσε να κρύψει το πρόβλημα πίσω από τη δραστηριότητα του αθλητισμού, καθώς και στη στιγμή που ξεκίνησε η σημαντική αλλαγή στη ζωή της μετά την αποχώρησή της από τον αθλητισμό.
Έρρικα Πρεζεράκου: Η εξομολόγηση για την αγοραφοβία και τα 25 χρόνια «σιωπηλής μάχης»
«Αδυναμία είναι οι φόβοι μας», δήλωσε χαρακτηριστικά η Έррικα Πρεζεράκου. Συνέχισε λέγοντας: «Κάτι που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι –και έχουν αντίθετη άποψη– είναι ότι εγώ έζησα 25 χρόνια με αγοραφοβία στο σπίτι μου. Όλοι όσοι με ξέρουν μέσω τηλεόρασης ή εκδηλώσεων δεν γνωρίζουν πραγματικά ποια είμαι». Αναλύοντας τις αρχές αυτού του ζητήματος είπε: «Η αγοραφοβία φαίνεται πως εμφανίστηκε όταν άρχισα να φεύγω από το σπίτι λόγω των τριών δουλειών μου. Από τα 17 μέχρι τα 21 βίωνα διάφορες καταστάσεις τις οποίες τότε δεν μπορούσα να κατανοήσω πλήρως. Ένιωθα σε κατάσταση σοκ γενικά και ο κόσμος έξω μου προκαλούσε φόβο. Δεν συνειδητοποίησα τότε ότι είχα αναπτύξει αγοραφοβία· γινόμουν πιο εσωστρεφής αλλά έκανα κάποιες εξόδους σε πολύ προστατευμένα περιβάλλοντα».
«Ο αθλητισμός ήταν ένα τέλειο άλλοθι»
Η Έррικα Πρεζεράκου εξήγησε πώς ο εντατικός προγραμματισμός στον τομέα του αθλητισμού λειτουργούσε ως ιδανικό πρόσχημα για να αποφεύγει τον κόσμο: «Όταν μπλέχτηκα στον αθλητισμό ήταν σαν σωτηρία για μένα. Εξέφραζα στους άλλους “δεν μπορώ να βγω έξω γιατί έχω προπόνηση ή αγώνες”». Σημείωσε επίσης: «Πέρασαν έτσι δέκα χρόνια χωρίς ουσιαστικές εξόδους. Το σπίτι μου ήταν πάντα ανοικτό για συγγενείς και φίλους αλλά εγώ σπάνια κυκλοφόρησα έξω – μόλις δύο ή τρεις φορές το χρόνο για κάποιο γεύμα». Η σημαντική καμπή στη ζωή της συνέπεσε με το τέλος του επαγγελματικού αθλητισμού στα 35.