Η αναδρομή του Αλέξη Τσίπρα στο Δημοψήφισμα του 2015
Η πρόσφατη προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να τονίσει ότι υπήρξε θύμα συκοφάντησης από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ – καθώς και από ορισμένα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ – σχετικά με το Δημοψήφισμα που διεξήχθη το 2015,αποδείχθηκε αυτό που πολλοί υποψιάζονταν εξαρχής: αν όχι μια πράξη απολογίας,σίγουρα μια επιστροφή σε παλαιότερες εποχές και κατά συνέπεια ένα πολιτικό λάθος. Μάλλον περίμενε να «δικαιωθεί» από τα πρακτικά της συνάντησης των… πρώην πολιτικών αρχηγών; Αυτό φαίνεται να προκύπτει από την εν μέρει δημοσίευση τους στο in.gr, η οποία περιλαμβάνει κολακευτικά σχόλια για τον ίδιο αλλά παραλείπει τις «ενοχλητικές» δηλώσεις των συνομιλητών του.
Και τι έγινε λοιπόν; Οι καλοί πιστοί δεν χρειάζονται αποδείξεις. Στην πραγματικότητα, οι σοβαρές συζητήσεις μεταξύ Ευρωπαίων αξιωματούχων για την πιθανότητα εξόδου της Ελλάδας είχαν γίνει επί Παπανδρέου και Σαμαρά και είχαν απορριφθεί. Γιατί θα έπρεπε να συνεχίζονταν με τον Τσίπρα; Από μία ορισμένη σκοπιά, όλοι αυτοί έκαναν μπλόφα κι εκείνος απλά τους απάντησε με άλλη μπλόφα…
Από την άλλη πλευρά, οι καχύποτοι δεν πρόκειται να πάρουν υπόψη τους οποιαδήποτε «απόδειξη» ότι ούτε τη χώρα θα οδηγούσε εκτός Ευρωζώνης ούτε έκανε κάποια «κωλοτούμπα». Ωστόσο, ακόμα κι αν η κατάληξη της σύσκεψης ερμηνευτεί έτσι, αυτή πραγματοποιήθηκε συλλογικά. Ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημα;
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα όσον αφορά τη συνάντηση που έγινε πριν από δέκα χρόνια – δηλαδή σε διαφορετικές συνθήκες και πλαίσιο.Όμως η σημερινή δημόσια παρουσίαση του πρώην Πρωθυπουργού λειτουργεί ως αναδρομή στο παρελθόν όταν όλοι περιμένουν κάτι νέο για το μέλλον. Αν μάλιστα ετοιμάζει ένα βιβλίο όπως ακούγεται, τότε απλά επιβεβαιώνει ότι δεν κατανοεί σωστά την πολιτική χρονικότητα.
Θα διαπιστώσει σύντομα στις περιοδείες που λέγεται ότι σχεδιάζει για φέτος το φθινόπωρο στην περιφέρεια πως κάποιοι συνεργάτες ισχυρίζονται ότι μέσω των πρακτικών μπορεί να αποδείξει πως υπήρξε διαρκής παραπληροφόρηση εις βάρος του – κάτι που εξηγεί γιατί έχασε τις εκλογές τόσο το 2019 όσο και το 2023. Ειλικρινά τώρα; Η ήττα ήρθε επειδή κόλλησαν πάνω του την ταμπέλα της «κωλοτούμπας», ενώ συνέχιζε να κυβερνά με νέα λαϊκή εντολή για τέσσερα χρόνια – στην ήττα πήρε ποσοστό 32%. Δυστυχώς γι’ αυτούς που σκέφτονται έτσι, ο Φάντης δεν έχει καμία σχέση με τη ρετσινόλαδο.
Το Δημοψήφισμα είναι πλέον παλιές ιστορίες χωρίς αξία σήμερα. Έγινε κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και είχε ένα αποτέλεσμα που αν εξετάσουμε προσεκτικά ήταν χρήσιμο ως εργαλείο διαχείρισης στη διαπραγμάτευση.
Eπιβεβαιώνοντας περαιτέρω αυτόν τον ισχυρισμό: Το “όχι” δεν ερμηνεύθηκε ως λαϊκή απαίτηση εξόδου – μέχρι τέλους – από την Ευρωζώνη όπως ίσως πίστευαν κάποιοι υπουργοί τότε. Ο Τσίπρας όμως ως εκπρόσωπος της λαϊκής βούλησης εκείνης της εποχής δεν είχε τέτοιο σχέδιο ούτε θα μπορούσε ποτέ να έχει έναν τέτοιο σχεδιασμό χωρίς σοβαρούς κινδύνους.
(Συνέχεια στον επόμενο παράγραφο)