Διπλωματική Κρίση στη Λιβύη: Αδιέξοδο για την Ευρώπη

Σύμφωνα με αναφορές του Politico, η αποστολή υψηλόβαθμων Ευρωπαίων αξιωματούχων και υπουργών στη Λιβύη κατέληξε σε διπλωματικό αδιέξοδο, καθώς η συνάντηση με τον Χαλίφα Χάφταρ στην Βεγγάζη εξελίχθηκε σε απρόσμενη κρίση. Η κατάσταση επιδεινώθηκε όταν διαπιστώθηκε ότι οι συνομιλίες που είχαν προγραμματιστεί είχαν εκτροχιαστεί.

Όταν μια ομάδα κορυφαίων υπουργών από την Ιταλία, την Ελλάδα και τη Μάλτα προσγειώθηκε στο λιβυκό έδαφος υπό τις καυτές θερμοκρασίες του καλοκαιριού για να συζητήσει το μεταναστευτικό θέμα με τον πολέμαρχο που υποστηρίζεται από τη Ρωσία, βρέθηκαν αντιμέτωποι με πολιτικές παγίδες.

Καθώς περίμεναν στο αεροδρόμιο της Βεγγάζης, ο Επίτροπος Μετανάστευσης της ΕΕ, Μάγκνους Μπρούνερ και οι ανώτεροι υπουργοί συνειδητοποίησαν ότι δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν στις συζητήσεις όπως είχαν σχεδιάσει. Δυστυχώς για αυτούς, δύο υπουργοί της κυβέρνησης Χάφταρ εμφανίστηκαν χωρίς προηγούμενη συμφωνία.

Η ανατολική λιβυκή «κυβέρνηση» δεν έχει αναγνωριστεί ως νόμιμη από τον ΟΗΕ — οποιαδήποτε συνάντηση με τους εκπροσώπους του Χάφταρ θα μπορούσε να θεωρηθεί ως παροχή διεθνούς νομιμοποίησης από την ΕΕ. Πολλοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι αυτό ήταν το σχέδιο του Χάφταρ εξαρχής.

Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα διπλωματικό φιάσκο χωρίς προηγούμενο: ο 81χρονος Χάφταρ αποφάσισε να απελάσει όλους τους Ευρωπαίους αξιωματούχους χωρίς καν να πραγματοποιηθούν οι συνομιλίες σχετικά με το μεταναστευτικό ζήτημα. Οι προσπάθειες της ΕΕ για την καταπολέμηση των δικτύων διακινητών στην Μεσόγειο απέτυχαν ολοκληρωτικά καθώς όλοι άρχισαν τις αλληλοκατηγορίες για το χάος που προκλήθηκε.

Η Προσπάθεια Αντιμετώπισης της Μετανάστευσης

Η παράτυπη μετανάστευση είναι μία σοβαρή πρόκληση για τις ευρωπαϊκές χώρες όσον αφορά την ασφάλεια των συνόρων τους. Η διαδρομή από τη Βόρεια Αφρική προς χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία αποτελεί μια παραδοσιακά δύσκολη δοκιμασία για τις Βρυξέλλες.

Ο σκοπός του ταξιδιού του Μπρούνερ ήταν να επιδείξει τη λεγόμενη «Ομάδα Ευρώπη» σε δράση σχετικά με την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης.Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται στην ΕΕ ώστε να περιγράψει μια συντονισμένη διπλωματική προσπάθεια όπου τα ισχυρότερα θεσμικά όργανα συνεργάζονται στενά μεταξύ τους και στα κράτη μέλη.