Η Νέα Οικονομική Συμφωνία ΗΠΑ-Ουκρανίας: Ένα Βήμα Μπροστά

Μετά από μήνες διαπραγματεύσεων που πλησίαζαν σε συμφωνίες αλλά τελικά δεν υλοποιούνταν – συμπεριλαμβανομένης μιας αποτυχημένης συνάντησης στο Οβάλ Γραφείο μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στα τέλη Φεβρουαρίου – οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ουκρανία υπέγραψαν την πολυαναμενόμενη οικονομική συμφωνία για τους φυσικούς πόρους.Αυτή η συμφωνία περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός ταμείου επενδύσεων για την ανοικοδόμηση της χώρας, η οποία έχει υποστεί σοβαρές καταστροφές λόγω της τριετούς σύγκρουσης, παρέχοντας στους Αμερικανούς προνομιακή πρόσβαση στους ουκρανικούς φυσικούς πόρους.

Ποιες είναι οι βασικές πτυχές αυτής της συμφωνίας; Πώς εξελίσσονται οι σχέσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Κιέβου αυτή τη στιγμή; Και ποιο μήνυμα στέλνει αυτή η εξέλιξη στη Ρωσία; Οι ειδικοί του Atlantic Council παρέχουν τις απαντήσεις τους.

«Η Ουκρανία σε Ικανή Θέση»

Σύμφωνα με τη Shelby Magid, αναπληρώτρια διευθύντρια του Κέντρου Ευρασίας του Atlantic Council, «η Ουκρανία βρίσκεται στην καλύτερη θέση από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του ο Τραμπ». Με την υπογραφή της νέας συμφωνίας, οι αξιωματούχοι στην Ουκρανία μπορούν επιτέλους να νιώσουν ανακούφιση — κάτι που δεν συμβαίνει συχνά.

Έχοντας βιώσει μια πλήρους κλίμακας εισβολή και περνάει από έναν δύσκολο δρόμο στις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω προτάσεων κατάπαυσης πυρός και έντονες συναντήσεις όπως το σύντομο τετ α τετ Τραμπ – Ζελένσκι κατά τη διάρκεια μιας κηδείας, οι προσπάθειες των Ουκρανων αξιωματούχων απέδωσαν καρπούς. Κατόρθωσαν να διαμορφώσουν μια συμφωνία που τους τοποθετεί σε ισχυρότερη θέση απέναντι στην αμερικανική κυβέρνηση.

“Μέσω σφοδρών διαπραγματεύσεων, αποδείξαμε ότι μπορούμε να ελιχθούμε και να επιμείουμε μέχρι να καταλήξουμε σε μια δίκαιη λύση”, προσθέτει εκείνη. Παρά την πίεση από την κυβέρνηση Τραμπ για αποδοχή προηγούμενων λιγότερο ευνοϊκών όρων, το Κίεβο έδειξε ότι δεν είναι απλώς ένας «μικρός εταίρος» αλλά έχει δικαιώματα στη διαδικασία.

“Αβεβαιότητα γύρω από τη Συμφωνία”

Ωστόσο, ο Ed Verona στο Atlantic Council εκφράζει ανησυχίες σχετικά με το μέλλον αυτής της συμφωνίας λόγω των άνισών όρων της. “Είναι θετικό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν τον αρχικό σχεδιασμό τους για συμπερίληψη προηγούμενης βοήθειας στον οικονομικό υπολογισμό”,σημειώνει. Ωστόσο προσθέτει πως “οι όροι αυτοί μοιάζουν περισσότερο με εκμετάλλευση”. Αντιμέτωπη με έναν αντίπαλο πολύ μεγαλύτερο σε μέγεθος και δύναμη, η Ουκρανία είχε περιορισμένα περιθώρια επιλογής: είτε θα δεχόταν αυτούς τους όρους είτε θα ρίσκαρε τις σχέσεις με έναν σημαντικό σύμμαχο.

“Δυνατότητες Στρατιωτικής Βοήθειας”

Η νέα συνεργασία μπορεί επίσης να ανοίξει ξανά τον δρόμο για περισσότερη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία. Όπως αναφέρει ο Doug Klain από το Atlantic Council: “Η ανακοίνωση αυτής της οικονομικής συνεργασίας είναι θετική είδηση καθώς δείχνει ότι η Αμερική επιστρέφει στη στήριξη προς το Κίεβο”.

“Αλλά πρέπει να σημειώσουμε πως ενώ συνεχίζεται η στρατιωτική βοήθεια υπό τον Μπάιντεn , ο Τραμπ μέχρι στιγμής δεν έχει δεσμεύσει νέα υποστήριξη,”

“Εάν θέλει πραγματικά ειρήνη στην περιοχή , πρέπει να ασκήσει πίεση στο Κρεμλίνο.”