Με καθαρό μήνυμα εναντίον της γείτονος και ευθεία ιστορική αναφορά για τη δυσχερή θέση που βρέθηκε ο «εθνάρχης» Καραμανλής από την αποδιοργάνωση του στρατεύματος απέναντι στον Αττίλα 2 το 1974, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας υποστήριξε το κατεπείγον της ψήφισης του νομοσχεδίου για τον χάρτη μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη νέα εποχή, κλείνοντας τη συζήτηση στη Βουλή με λόγο που στόχευε εντός και εκτός αιθούσης. Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ. Κάλεσε την αντιπολίτευση να αναθεωρήσει τη στάση της, αναγνωρίζοντας ότι η υπερψήφιση του νομοθετήματος συνεπάγεται πολιτικό κόστος, υπογράμμισε όμως ότι οι αναθεωρητικές δυνάμεις στην Ανατολική Μεσόγειο καραδοκούν. Χαρακτήρισε τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, αλλά και το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ως ασύμβατες με το διεθνές δίκαιο, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα προς την Άγκυρα. «Θέλω να πω κάτι που να ακουστεί στην αίθουσα αλλά και έξω από αυτήν», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Η τουρκική θέση, όπως διατυπώνεται το τελευταίο διάστημα, είναι ασύμβατη με το διεθνές δίκαιο. Και όχι μόνο αυτό. Η άποψη ότι τα ελληνικά νησιά “κάθονται” πάνω στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, όταν συνδυάζεται με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, οδηγεί σε ασυμβατότητα με τα υπάρχοντα σύνορα της Ελλάδας». Το εθνικό πάνω από το κομματικό Ο υπουργός υπερασπίστηκε την επιλογή της κυβέρνησης να προχωρήσει σε νομοθέτηση ακόμη και με κοινωνικό κόστος, σημειώνοντας ότι «το γεγονός ότι η κυβέρνηση νομοθετεί δυσαρεστώντας συγκεκριμένη κοινωνική τάξη δείχνει το μέτρο της εθνικής ανάγκης». Στο κλείσιμο της παρέμβασής του ανέβασε τον πήχη της πολιτικής ευθύνης, ξεφεύγοντας από τη στενή κομματική αντιπαράθεση: «Υπάρχουν θέματα στα οποία η ευθύνη μας υπερβαίνει την αίθουσα. Έχω υποσχεθεί –στον βαθμό που αφορά αυτή την κυβέρνηση, αυτή την κοινοβουλευτική ομάδα, την πολιτική και φυσική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας– ότι θα κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε ο παρών πρωθυπουργός αλλά και οποιοσδήποτε Έλληνας πρωθυπουργός στο μέλλον να μη βρεθεί ποτέ στη δυσχερέστατη θέση που βρέθηκε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974, αδυνατώντας να αντιδράσει στην τουρκική προκλητικότητα». Το στίγμα ήταν σαφές: το νομοθέτημα δεν έχει στενά κομματικά χαρακτηριστικά, αλλά εντάσσεται –κατά τον υπουργό– στον πυρήνα της εθνικής ευθύνης, με στόχο «το έθνος και η πατρίδα να είναι πάντοτε έτοιμοι».
