Η Στρατηγική του Τραμπ για το Ιράν και οι Παγκόσμιες Συνέπειες

Οι πολιτικές κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στο Ιράν έχουν σημαντικά επηρεάσει την αντίληψη των συμμάχων και των αντιπάλων της Αμερικής σε παγκόσμιο επίπεδο, αναθεωρώντας τις εκτιμήσεις σχετικά με τη διάθεση της κυβέρνησης να καταφύγει σε στρατιωτική βία. Σύμφωνα με τον Guardian, η εξωτερική πολιτική «Πρώτα η Αμερική» έχει αλλάξει τις προοπτικές για άμεσες στρατιωτικές ενέργειες που ο πρόεδρος είχε υποσχεθεί ότι θα ανήκαν στο παρελθόν.

Από τη Ρωσία έως την Κίνα, καθώς και στην Ευρώπη και τον παγκόσμιο Νότο, η απόφαση της κυβέρνησης να ξεκινήσει μια εκτενή αεροπορική επιχείρηση δείχνει μια διοίκηση έτοιμη να χρησιμοποιήσει βία στον διεθνή στίβο – αν και με δισταγμό υπό την απρόβλεπτη καθοδήγηση του προεδρίου.

«Το γεγονός ότι ο Τραμπ μπορεί να δράσει όταν βλέπει ευκαιρίες σίγουρα θα προκαλέσει δεύτερες σκέψεις στον [Βλαντίμιρ] Πούτιν», δήλωσε η Φιόνα Χιλ, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας επί Τραμπ.

Συμπεράσματα από τη Μόσχα

Αν και ο πρόεδρος έχει απομακρυνθεί από προηγούμενες απειλές περί αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν – μεταβαίνοντας από το «ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ» σε «ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ!» μέσα σε 72 ώρες – αυτό ενισχύει τις ρωσικές αντιλήψεις για τις ΗΠΑ ως έναν απρόβλεπτο αντίπαλο που δεν είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει τη χρήση βίας. Όπως ανέφερε η Χιλ: «Αυτό στέλνει αρκετά ανησυχητικά μηνύματα στον Πούτιν σχετικά με πιθανές συνέπειες κατά περιόδους αδυναμίας».

«Θα πείσει τον Πούτιν ότι ανεξαρτήτως των προθέσεων ενός Αμερικανού προέδρου, η δυνατότητα καταστροφής είναι κάτι που πρέπει πάντα να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη», πρόσθεσε.

Επιπτώσεις στην Ουκρανία

Aυτό μπορεί επίσης να έχει συνέπειες για τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπου οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν γίνει πιο επικριτικοί απέναντι στις επιθέσεις του Πούτιν στις πόλεις. Αν κι ο Τραμπ δεν έχει αλλάξει στάση σχετικά με την επιστροφή στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, φαίνεται πιο ενοχλημένος δημοσίως με τον Ρώσο πρόεδρο.Όταν ο Πούτιν προσφέρθηκε ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιρά ν , φέρεται να είπε: «Όχι, δεν χρειάζομαι βοήθεια με το Ιρά ν. Χρειάζομαι βοήθεια μαζί σου.»

Braχύτεροι υπολογισμοί δείχνουν πως τα πλήγματα στο Ιραν δεν αναμένεται να επηρεάσουν άμεσα τον πόλεμο στην Ουκρα ν ία. Σύμφωνα με τον Μαξ Μπουτ από το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων: «Δεν πιστεύω πως θα έχουν μεγάλη επίδραση στον πόλεμο στην Ουκρα ν ία γιατί ενώ το Ιραν είχε σημαντικό ρόλο παρέχοντας drones στη Ρωσία στα αρχικά στάδια της σύγκρουσης τώρα εκείνη παράγει τα δικά της μοντέλα».

Kινήσεις γύρω από Κίνα

Mια ευρύτερη θεώρηση δείχνει πως οι επιθέσεις αυτές μπορούν επίσης να αποδυναμώσουν τους δεσμούς μεταξύ Ρωσίας και Κίνας καθώς αυτοί εμφανίζονται διστακτικοί στη στήριξη του Ιραν πέρα ​​από δηλώσεις καταδίκης κατά τη διάρκεια συνομιλιών ασφαλείας στην Κίνα αυτή την εβδομάδα.

“Δείχνει επίσης ότι η Ρωσία δεν είναι αξιόπιστος φίλος αφού ουσιαστικά παραμένει αδιάφορη απέναντι στους συμμάχους της”, σημείωσε ο Μπουτ.

Eπιπτώσεις για Ταϊβάν

Aκόμη περισσότερο ενδιαφέρον παρουσιάζει πώς αυτές οι εξελίξεις μπορούν πιθανώς να επηρεάσουν την Κίνα που αυξάνει τις στρατηγικές πιέσεις γύρω από Ταϊβάν τους τελευταίους μήνες πραγματοποιώντας μάλιστα “γενικές δοκιμές” για εξαναγκαστική ένωση παράλληλα με τη συνεχιζόμενη υποστήριξη των ΗΠΑ προς το νησί σύμφωνα με δηλώσεις αξιωματούχων όπως o διοικητής της Διοίκησης I ndo-Eιρηνωτικού T.O., Ναύαρχος Σάμιουελ Παπάρο .

Ο Tрамп είχε δεσμευτεί σε μια αυστηρή πολιτική απέναντί τους κι αρκετοί κορυφαίοi σύμβουλοι πιστεύουν πως οι ένοπλες δυνάμεις πρέπει πλέον ν’ αναδιοργανώσουν τους στόχους τους εστιάζοντας λιγότερο στην Ευρώπη ή Μέση Ανατολή κι περισσότερο στη Kινά θεωρώντας αυτή ως ανταγωνιστική απειλή . Οι ειδικοί όμως κρούουν κανονίζουν κίνδυνο λέγοντας πως συνθήκες μεταξύ συγκρούσεων ποικιλούν πολύ ώστε συμπερίληψης κινήσεις ανάμεσα στους δύο χώρους χωρίς σαφή στοιχεία . H κυβέρνηση Tραπεζών φαίνεται πάντως πιο εμπλεγμένη διπλωματικά στη Mέση Aνατολή ενώ καθυστέρηση υπάρχει στις σχέσεις μ’ αυτή Kίνηση .

Aνάκτηση κύρους ή όχι;

Kαι ενώ κάποιοι κοντά στους ένοπλους ισχυρίζονται πως αυτά τα πλήγματα ανέκτησαν χαμένο κύρος μετά πρόσφατες αποτυχίες όπως ήταν κι εκείνη αποχώρηση Aφγανούς άλλοι θεωρούν διαφορετικό μήκος κύματος , λέγοντάς μας : “Δεν πρέπει ποτέ κανείς συγχύζει μία κατάσταση χαμηλού κινδύνου μ’ αυτό μιας υψηλής έντασης” δήλωσε Δρ Στέισι Pέτυτζον κατά podcast συζητήσεις Defense & Aerospace Air Power . Σε ένα διεθνές επίπεδο λοιπόν , αντίπαλοι ΗΠΑ ίσως αξιοποιούν αυτά τα γεγονότα ώστε ενίσχυση εικόνας μιας χώρας που αγαπά περισσότερη χρήση βίας παρά διαλόγους – ένα μήνος ιδιαίτερα επικίνδυνο δεδομένου κου疲れた χώρες ήδη κου fatigued λόγω κυβερνήσεων .