Η Δικτατορία των Συνταγματαρχών: Μια Μαύρη Επέτειος
«Οι πρωταγωνιστές της δικτατορίας των συνταγματαρχών ήταν πρόσωπα που υπηρέτησαν τους μηχανισμούς του αστικού κράτους, το στρατό και την ΚΥΠ, το ψηφισμένο από όλα τα αστικά κόμματα σύνταγμα του 1952, ήταν φορείς του αντικομμουνιστικού ιδεολογικού οπλοστασίου», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ΚΚΕ με αφορμή τη σημερινή μαύρη επέτειο της 21ης Απριλίου.
Στη συνέχεια προσθέτει: «Οι συνταγματάρχες ενσωματωμένοι σε αυτό το καπιταλιστικό σύστημα είχαν δημιουργήσει πολύπλευρους δεσμούς με το Παλάτι, εγχώριους επιχειρηματίες, εκδότες και πολιτικούς, καθώς και διπλωμάτες και εκπροσώπους ξένων καπιταλιστικών κρατών και μυστικών υπηρεσιών, κυρίως αυτών των ΗΠΑ».
Το ΚΚΕ επισημαίνει ότι «η δικατορία της 21ης Απρίλη προήλθε από τις ανεπίλυτες ενδοαστικές αντιφάσεις και ανταγωνισμούς που χαρακτήριζαν τη λειτουργία του αστικού πολιτικού συστήματος κατά τη διάρκεια της περιόδου μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), τονίζοντας ότι «οι εσωτερικές αντιθέσεις περιπλέκονταν με τους διεθνείς ανταγωνισμούς».
«Η δικατορία των συνταγματαρχών αποτέλεσε στην ουσία συνέχεια της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής που ακολουθήθηκε από τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις», προσθέτει η ανακοίνωση. Υπογραμμίζει επίσης ότι η εξωτερική πολιτική της δικατορίας «υπηρέτησε τα συμφέρονται των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ καθώς και άλλων ευρωπαϊκών κρατών στην Ανατολική Μεσόγειο».
«Η δικατορία αυτή συνέχισε να εφαρμόζει σφοδρά μέτρα κατά του ΚΚΕ», αναφέρεται στην ανακοίνωση. Επιβλήθηκαν μαζικές διώξεις ενώ διαλύθηκαν οργανώσεις που εκπροσωπούσαν τους εργαζόμενους. Αν κι έλαβε κάποια κατασταλτικά μέτρα απέναντι στα αστικά κόμματα, διατήρησε επικοινωνία μαζί τους για να μπορέσει στο μέλλον να επαναφέρει την κοινοβουλευτική δημοκρατία.»
«Το πραξικόπημα της 21ης Απρίλη αποδεικνύει πως η καπιτανιστική εξουσία είναι πρόθυμη να αλλάξει τις πολιτικές μορφές προκειμένου να προστατεύσει τα συμφέροντά της», σημειώνει η ανακοίνωση.
Από την πρώτη στιγμή οι κομμουνιστές καθώς και άλλοι αγωνιστές αντέστηκαν στους σχεδιασμούς της στρατιωτικής δικατορίας πληρώνοντας βαρύ τίμημα για τον αγώνα τους υπέρ των λαϊκών συμφερόντων. Παρά τις αντίξοες συνθήκες παρανομίας το ΚΚΕ κατάφερε να απομονώσει οπορτουνιστικές δυνάμεις μέσα στις τάξεις του κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης ολομέλειας (1968) ενώ συμμετείχε ενεργά στον αντιδικτυακό αγώνα από την αρχή.»
“Όλα τα σκίαζε η φοβέρα”, δήλωνε προτρέποντας για ανατροπή μέσω μαζικών δράσεων. Το ΚΚΕ είχε καθοριστική συμβολή στους εργατικούς αγώνες όπως οι πρώτες κινητοποιήσεις μέχρι τις φοιτητικές καταλήψεις στη Νομική Σχολή αλλά και τον ξεσηκωμό στο Πολυτεχνείο (Νοέμβρης 1973).
“Απέναντι σε αστικές δυνάμεις απέρριψε κάθε προσπάθεια φιλελευθεροποίησης,”, σημειώνει ο οργανισμός κλείνοντας με μια ισχυρή δήλωση σχετικά με την πτώση αυτής της κυβέρνησης: “Ήταν αποτέλεσμα πολλών παραγόντων συμπεριλαμβανομένων εγκλημάτων όπως αυτά στην Κύπρο.”
Σήμερα: Η Συνεχιζόμενη Αντίσταση
“Το κράτος σήμερα παραμένει καπιταλιστικό”, υπογραμμίζει το ΚΚΕ επισημαίνοντας ότι συνεχίζεται η εμπλοκή στους διεθνείς ανταγωνισμούς όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία.
“Χρειάζεται κοινωνική συμμαχία μεταξύ εργατικής τάξης.”
