Η Διεθνής Παρουσία του Πρωθυπουργού: Μια Ανάλυση
Ποιες είναι οι τελευταίες κινήσεις του Πρωθυπουργού στο διεθνές σκηνικό; Για ποιο λόγο παρουσιάζει τη χώρα ως προσωπική του υπόθεση, μιλώντας συνεχώς σε πρώτο πρόσωπο – κάτι που δεν έχουμε δει από τους προκατόχους του; Στην Ευρώπη, διατηρεί τη συνεργασία με το «τρίγωνο των ηγετών» Μακρόν, Σολτς (πλέον Μέρτς) και Φον ντερ Λάιεν. Αυτοί οι ηγέτες έχουν επενδύσει στον διαβόητο Ζελένσκι, με αποτέλεσμα να πλήξουν τις δύο μεγαλύτερες οικονομίες της Γηραιάς Ηπείρου και να υπονομεύσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ελπίζοντας στα συμβόλαια ανοικοδόμησης της Ουκρανίας για τις επιχειρήσεις τους – απέτυχαν όταν οι Αμερικανοί άλλαξαν στρατηγική. Τώρα προσπαθούν να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη των εκλογικών τους σωμάτων μέσω παραπλανητικών καμπανιών για ανύπαρκτους στόχους, όπως ο ευρωστρατός. Αναφέρονται σε «κοινή πολιτική άμυνας» απέναντι στον Πούτιν που δήθεν θα απειλήσει την Ευρώπη – χρησιμοποιώντας αυτό ως δικαιολογία για χρηματοδότηση της πολεμικής βιομηχανίας τους εις βάρος κοινωνικών πόρων. Αδιαφορούν πλήρως ακόμη και για το μεταπολεμικό «ταμπού» σχετικά με τον έλεγχο εξοπλισμού στη Γερμανία, όπου η ακροδεξιά αρχίζει ξανά να κερδίζει έδαφος.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες ο Μητσοτάκης αλλάζει στρατηγική. Προκειμένου να αποφευχθεί η εμπλοκή της χώρας στις αμερικανικές εκλογές υπέρ των Δημοκρατικών και λόγω της απροσεξίας του κατά την κριτική προς τον Τραμπ… στο υπουργικό Συμβούλιο! Για να αποκαταστήσει τη φήμη του, ζήτησε τη βοήθεια του Νεντανιάχου και παραχώρησε συνέντευξη σε μια αμφιλεγόμενη ιστοσελίδα που υποστηρίζει τον Τραμπ. Οι κοινοτυπίες του σχετικά με μια «αμοιβαία επωφελή λύση» στους δασμούς μεταφέρθηκαν στον Τραμπ, ο οποίος αντέτεινε μάλλον επιφυλακτικά: «τον γνωρίζω, είναι καλός άνθρωπος».
Η μιντιακή ομάδα γύρω από τον Τραμπ παρουσίασε αυτή τη δήλωση ως αναγνώριση προς τον Μητσοτάκη, αφήνοντας όμως στην άκρη ότι πριν από αυτό είχε επαινέσει τον Ερντογάν: «μου αρέσει». Ο δικός μας έσπευσε τότε να δηλώσει: «Θα χτίσω σχέση εμπιστοσύνης μαζί του». Δηλαδή; Θα ανανεώσω τη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ το 2026; Είναι τόσο καλός διαπραγματευτής ώστε δεσμεύεται εκ των προτέρων;
Και εδώ τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα. Η προγραμματισμένη ελληνοτουρκική συνάντηση κορυφής αναβλήθηκε ξανά – επικαλούμενοι την πολιτική κατάσταση στην Τουρκία. Μαζί με αυτήν καθυστέρησαν επίσης – όπως επιδίωκε η Τουρκία – και τα σχέδια ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι όλα προχωρούν κανονικά.
Μάλιστα ο Πρωθυπουργός ανέφερε σε ραδιοφωνική συνέντευξη ότι όσον αφορά στην οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο δεν έχουμε σημειώσει σημαντική πρόοδο τελευταία – κάτι που διαφοροποιείται από προηγούμενες δηλώσεις.
Aπό την άλλη πλευρά η υπουργοποίηση ενός εξωκομματικού στελέχους στη θέση Υπουργού Ενέργειας δείχνει μια νέα προσέγγιση στη θεωρία περί συνεκμετάλλευσης ενεργειακών πόρων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας χωρίς κανένα περιορισμό σχετικό με το Κυπριακό ζήτημα. Το επιχείρημα θα είναι πως πέρα από τα οικονομικά ωφέλη θα υπάρξει επίσης εγγύηση ειρήνης – ακόμα κι αν κάποιοι χαρακτηρίσουν μειοδότη έναν συγκεκριμένο Υπουργό που πρόσφατα ανέφερε πως δεν ενεργούμε ανεξάρτητα.
Συμπέρασμα: Ενώ φαίνεται ότι πλησιάζουν εξελίξεις στην περιοχή λόγω πιθανών παρεμβάσεων από πλευράς Τραμπ – οι κινήσεις Μητσοτάκη δημιουργούν σύγχυση σχετικά με τις πραγματικές προθέσεις.