Η Λία Βίσση μοιράζεται τις αναμνήσεις της από τα νεανικά χρόνια

Σε μια σπάνια τηλεοπτική εμφάνιση στο «Στούντιο 4», η Λία Βίσση αποκάλυψε τις εμπειρίες και τις αναμνήσεις της από τα παιδικά της χρόνια μέχρι σήμερα. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αδελφή της, Άννα Βίσση, περιγράφοντας τη σχέση τους κατά την παιδική τους ηλικία στην Κύπρο, όπου μεγάλωσαν μαζί.

Η Λία αναφέρθηκε στη στενή σύνδεσή τους, θυμούμενη στιγμές που τις ένωνε και την οικογενειακή ζωή που είχαν. Με τρυφερότητα μίλησε για τη μητέρα τους,υπογραμμίζοντας τις αξίες και επιρροές που κληρονόμησαν από εκείνη.

Επιπλέον, η Λία Βίσση επισήμανε τη σημασία της οικογένειας που έχει δημιουργήσει με τα δικά της παιδιά και την ευθύνη που αισθάνεται ως μητέρα. Μέσα από αυτή την αναδρομή στη ζωή της, αποκάλυψε τόσο τις προκλήσεις όσο και τις χαρές που συνόδευσαν την πορεία της, καθώς επίσης και την αγάπη και στήριξη που έχει λάβει από τους κοντινούς ανθρώπους.

Λία Βίσση για Άννα Βίσση: “Μικρές ήμασταν σαν σιαμαίες”

«Στην Άννα κάνω το ζέσταμά της. Ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια από το σπίτι και μου είπε “προτιμώ προτού εμφανιστώ να κάνω το ζέσταμά μου”. Οπότε πηγαίνω στον χώρο όποτε τραγουδάει», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ακολούθως θυμήθηκε τη διαδικασία προσαρμογής τους στην Ελλάδα μετά τη μετακόμιση με τη μητέρα τους ενώ ο πατέρας παρέμεινε στην Κύπρο. Τόνισε ότι οι πρώτες μέρες δεν ήταν εύκολες αλλά στάθηκαν τυχερές καθώς ήρθαν πριν από την τουρκική εισβολή αποφεύγοντας έτσι σοβαρές συνέπειες.

«Μικρές ήμασταν σαν σιαμαίες. Δεν μπορούσε η μία χωρίς την άλλη. Ήταν πολύ όμορφα χρόνια. Τα πρώτα χρόνια ήρθαμε με τη μαμά μας κι ο πατέρας μας αργότερα μας ακολούθησε. Έτσι έπρεπε να προσαρμοστούμε σε μια νέα πραγματικότητα», δήλωσε.

Για τον αυστηρό χαρακτήρα της μητέρας

Aργότερα παραδέχτηκε ότι η μητέρα τους ήταν πολύ αυστηρή: «Η μάνα μας ήταν πάντα αυστηρή όπως ένας κέρβερος». Στη συνέχεια εξομολογήθηκε πως παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία: «Το ’75 παντρεύτηκα κι το ’77 γέννησα κόρη».

“Έφυγα νωρίς απ’ το σπίτι όταν αρραβωνιάστηκα”,πρόσθεσε σχετικά με τον γάμο του 1975 λέγοντας πως τότε οι κοινωνικές συνθήκες ήταν διαφορετικές: “Δεν είναι όπως τώρα όπου οι κοπέλες έχουν περισσότερη ελευθερία”. Εξήγησε ότι τότε ένιωθε πως αυτός ο γάμος ήταν ένα παιχνίδι για εκείνη.»