Όσοι γνωρίζουν τον Μαργαρίτη Σχοινά, είναι βέβαιοι ότι δεν θα επιθυμούσε να έχει ως «βεντούζα» του Μεγάρου Μαξίμου δίπλα του, κάποιον που θα μιλήσει στην ορκωμοσία… πριν από αυτόν! Το newsletter του webreporter καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Άλλωστε, δεν υπάρχει λόγος το υπουργείο του να μετατραπεί σε μηχανισμό εκπλήρωσης της αποστολής του Λαζαρίδη: να «κοντύνει» στην Καβάλα τον Νίκο Παναγιωτόπουλο, ο οποίος διατηρεί σταθερά την πρώτη θέση εκλογής.
Μεταξύ μας, η προοπτική αυτή μοιάζει μάλλον αδύνατη. Στις τελευταίες εκλογές, ο «καραμανλικός» υποψήφιος απέσπασε 26.000 σταυρούς, ενώ ο «άνθρωπος του Κυριάκου» μόλις 7.000. Οι εξελίξεις, ωστόσο, φαίνεται να διευκολύνουν τον Μαργαρίτη: θα τον «ξεφορτωθεί», χάρη στην τύχη της πολιτικής που για άλλη μια φορά έπαιξε το δικό της παιχνίδι. Η κυβερνητική θητεία του Μητσοτάκη ξεκίνησε με την αναγκαστική αποπομπή ενός υφυπουργού που αντιμετώπιζε προβλήματα με τα πτυχία του, και κλείνει με την αναμενόμενη αποπομπή ενός άλλου, ο οποίος έχει επικαλεστεί ενώπιον των αρχών και του κοινού ένα πτυχίο που δεν υφίσταται.
Η «κλεψύδρα» άρχισε να αδειάζει για τον υφυπουργό με το «διορθωμένο» βιογραφικό, από τη στιγμή που αντί να αποστομώσει τους επικριτές του με την επίδειξη του πανεπιστημιακού του τίτλου, άρχισε να «σφυρίζει κλέφτικα»…
Επιτέθηκε στο ΠΑΣΟΚ, με την αιτιολογία ότι «καταψήφισε τα μέτρα στήριξης των κτηνοτρόφων και την αντιμετώπιση του αφθώδους πυρετού». Άλλα λόγια, «ας αγαπηθούμε». Έτσι, αποδείχθηκε ότι καμιά φορά χρειάζεται και η παρέμβαση του Κασσελάκη, ο οποίος ανέδειξε το θέμα, αλλά και του Πολάκη, ο οποίος «ξετίναξε» τον Λαζαρίδη, αφήνοντάς τον να «μασάει τα λόγια του» – για ένα ζήτημα που τον αφορά προσωπικά.
Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να είναι «ουρά» του Πολάκη και του Κασσελάκη, όπως υποστήριξε, «χωρίς πρόγραμμα, χωρίς σοβαρότητα, με μοναδικό εργαλείο την τοξικότητα». Ωστόσο, αυτό δεν αναιρεί την υποχρέωσή του να αποδείξει τους ισχυρισμούς του περί της εκπαίδευσής του. Από πού κι ως πού, πρόκειται για «τακτική της λάσπης και των fake news», όταν από τη Χαρ. Τρικούπη ζητούν το αυτονόητο, για ένα δημόσιο πρόσωπο. Αν ο Ανδρουλάκης «ονειρεύεται συγκυβέρνηση με τον Πολάκη», όπως λέει «στα ξεκούδουνα» ο Λαζαρίδης – ως ηχώ του Γεωργιάδη – αυτό δεν αντισταθμίζει την έλλειψη ακαδημαϊκού τίτλου, ενώ τον επικαλείται.
Ο Λαζαρίδης είτε ανήκει σε εκείνους που «έχουμε τελειώσει δημόσιο πανεπιστήμιο», όπως έλεγε έως πρόσφατα, είτε κορόιδευε τον κόσμο, οπότε, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, «είναι απατεώνας εδώ και 20 χρόνια».
Είχε την ευκαιρία του να απαντήσει και να «πάρει τα σκυλιά δεμένα», αλλά την έχασε – κατά πάσα πιθανότητα ταπεινωτικά – οπότε θα υποστεί τις συνέπειες. Ας μην κρυβόμαστε, όμως. Δεν πρόκειται πλέον για ένα ζήτημα που αφορά μόνο τον Λαζαρίδη. Έχει ήδη μετατοπιστεί εκεί όπου το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ προτάσσουν: στο Μέγαρο Μαξίμου.
«Έχει αναζητήσει εξηγήσεις από τον υφυπουργό; Ο Πρωθυπουργός της αριστείας θα απαντήσει;». Προφανώς, πέρα από τις άλλες του έγνοιες, τώρα έχει και το «σκάνδαλο Λαζαρίδη». Έστω ένα «σκάνδαλο». Από εμπειρία γνωρίζουμε ότι ο Μητσοτάκης έχει μια ιδιοτροπία: προσάπτει σε άλλους τις δικές του αμαρτίες, ακόμη και επικαλούμενος άγνοια, αλλά δεν θα σηκώσει ποτέ τις αμαρτίες των άλλων. Πόσο μάλλον ενός πρώην υπαλλήλου του – που τον εκθέτει.
Καθώς έχει μπροστά του δύσκολες εμφανίσεις στη Βουλή και στο συνέδριο της ΝΔ, ας ευχηθούμε να τη θυμόμαστε την περίπτωση του υφυπουργού Λαζαρίδη μετά το Πάσχα. Τετέλεσται…