Ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής της Μαρία Καρυστιανού στην πολιτική σκηνή
Η Μαρία Καρυστιανού, μητέρα της Μάρθης που έχασε τη ζωή της στο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να εμπλακεί σε κάποιο πολιτικό φορέα.«Δεν βλέπω ακόμα ότι θα μπορούσα να ηγηθώ μιας νέας πολιτικής προσπάθειας, αλλά κι εγώ ανήκω στο ποσοστό που επιθυμεί κάτι άφθαρτο.Εννοείται θα ήμουν παρούσα αν συνέβαινε αυτό», δήλωσε μιλώντας στο Mega, καθώς οι επιπτώσεις του δυστυχήματος συνεχίζουν να προκαλούν αναταράξεις στην πολιτική σκηνή.
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, η Μαρία Καρυστιανού συγκεντρώνει ποσοστό 25%, με πολλούς ερωτηθέντες να δηλώνουν ότι θα την ψήφιζαν ως επικεφαλής κόμματος.Αν και δεν έχει εξετάσει σοβαρά την ιδέα της πολιτικής καριέρας μέχρι στιγμής, δεν αποκλείει αυτή την προοπτική για το μέλλον. «Δεν το έχω σκεφτεί ακόμα. Όμως, ανήκω κι εγώ σε αυτό το 25%», τόνισε και πρόσθεσε πως «η κοινωνία έχει ανάγκη από πρόσωπα ανεξάρτητα και άφθαρτα που θα φέρουν νέο πρόγραμμα και θα αναλάβουν δράση».
Με δάκρυα στα μάτια περιέγραψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες παρέλαβαν τα οστά των θυμάτων οι συγγενείς τους και την εκταφή που ζητούν τώρα. «Άνοιξα τη σακούλα γιατί ήθελα να δώσω ένα τελευταίο χάδι όπως κάνει ένας γονιός για το παιδί του. Ήταν μια δύσκολη στιγμή καθώς αναγνώρισα ένα συγκεκριμένο οστό», ανέφερε χαρακτηριστικά προσθέτοντας ότι μετά από έρευνες διαπίστωσε παρανομίες σχετικά με τα ευρήματα των ιατροδικαστών: «Δεν είμαστε καν σίγουροι για όσα έχουμε θάψει». Αποκάλεσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Κώστα Καραμανλή και τον Γιώργο Τριαντόπουλο ως εκπροσώπους ενός βρώμικου συστήματος: «Δεν θέλω ούτε να τους δω κοντά μου».
Η κυρία Καρυστιανού υπογράμμισε πως δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον αγώνα της: «Έχω υποσχεθεί ότι ο αγώνας μου θα συνεχιστεί μέχρι τέλους. Αυτό ορκίστηκα στο μνήμα της κόρης μου». Αναφέρθηκε επίσης στις επιθέσεις κατά της μνήμης της κόρης της λέγοντας πως αυτές ήταν ιδιαίτερα επώδυνες για εκείνη.
Mε αφορμή τη συνεργασία των συγγενών των θυμάτων τόνισε ότι παρόλο που δεν είναι όλοι ενωμένοι σαν μια γροθιά, έχουν έναν κοινό στόχο: «Δεν μπορώ να αποδεχτώ ότι η Μάρθη έφυγε από κοντά μας. Δεν ανοίγω καν την ντουλάπα της γιατί φοβάμαι μήπως φύγει το άρωμά της» είπε κλείνοντας με έντονα συναισθηματικά λόγια.