Η Μαρία Καρυστιανού έδωσε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο Open, όπου εξήγησε τους λόγους που την οδήγησαν στην ενασχόληση με την πολιτική, τονίζοντας πώς η τραγωδία των Τεμπών άλλαξε ριζικά τη ζωή της.
Ανακοίνωσε επίσης το σχέδιό της για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού κόμματος, το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί επίσημα πριν το καλοκαίρι.
Σχετικά με την είσοδό της στην πολιτική:
«Δικαίωμα στο εκλέγεσθαι έχει κάθε Έλληνας πολίτης. Δεν θεωρώ ότι η προέλευση από πολιτικό τζάκι ή ο κομματικός σωλήνας εγγυώνται σωστή λειτουργία. Αντιθέτως, μπορεί να οδηγήσουν σε «λαμογιές». Τι πιο υγιές, λοιπόν, από το να προέρχεται κάποιος στην πολιτική απευθείας από την κοινωνία;»
Για τις κατηγορίες περί ακροδεξιάς:
«Οι ακραίες θέσεις δεν με εκφράζουν. Είμαι υπέρ της Δικαιοσύνης και των αξιών που έχουν εκλείψει. Το να χαρακτηρίζεις κάποιον θρησκόληπτο επειδή έβγαλε μια φωτογραφία με εικόνες στον τοίχο πίσω του είναι άτοπο. Πολλοί άνθρωποι έχουν πνευματικό. Έχουμε δει πολιτικούς να πηγαίνουν σε εκκλησίες, όπως πρόσφατα ο κύριος Γεωργιάδης. Γιατί πρέπει να μου βάζουν ετικέτες;»
«Αυτό που συνέβη είναι η ένωση του κόσμου. Είμαι μια απλή πολίτης που έχασα το παιδί μου. Βγήκα στους δρόμους για να μην πάθει κακό το παιδί του γείτονα. Αυτή η σύνδεση με την κοινωνία είναι αυτό που τους τρομάζει.»
Διαστρεβλώσεις σχετικά με τις δηλώσεις της για τις αμβλώσεις:
Σχετικά με τις πρόσφατες δηλώσεις της για τις αμβλώσεις, η Μαρία Καρυστιανού τόνισε ότι διαστρεβλώθηκαν. «Ίσως η λέξη «διαβούλευση» και «δημόσιος διάλογος» να τρόμαξε, αλλά καλό θα ήταν να το συνηθίζουν, γιατί από εδώ και πέρα θα υπάρχουν. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορούν να τίθενται σε διαβούλευση, υπάρχουν και τα προστατεύουμε. Στο θέμα των αμβλώσεων υπήρξε διαστρέβλωση των λόγων μου. Προφανώς, κανείς δεν θα πάρει το δικαίωμα της γυναίκας να ορίζει το σώμα της. Ο νόμος για τις αμβλώσεις ισχύει εδώ και πολλά χρόνια. Στον δημόσιο διάλογο πρέπει να ενταχθούν όλα τα υπόλοιπα θέματα που αφορούν τις αμβλώσεις. Ως γιατρός, βλέπω το πρόβλημα σφαιρικά. Η άμβλωση είναι ένα χειρουργείο, μια αντιμετώπιση, αλλά υπάρχουν χιλιάδες άλλα ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν. Δεν πρέπει να μιλήσουμε γι’ αυτά; Δεν πρέπει να μιλήσουμε για τις γυναίκες που οδηγούνται σε αναγκαστική άμβλωση;»
«Θα σας μιλήσω με αριθμούς. Το θέμα των αμβλώσεων αντανακλά το επίπεδο της κοινωνικής μας μέριμνας, της υγείας μας γενικότερα και την αντίληψή μας για τα πράγματα. Οι υψηλοί αριθμοί αμβλώσεων υποδεικνύουν χαμηλό επίπεδο σε όλους αυτούς τους τομείς. Στην Ελλάδα γίνονται 200.000-300.000 αμβλώσεις ετησίως, ενώ η Ιταλία έχει περίπου 70.000, η Γερμανία γύρω στις 100.000 και η Γαλλία περίπου 225.000. Εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα, το οποίο δεν αφορά το δικαίωμα της γυναίκας να επιλέξει – γιατί θα επιλέξει αυτό που θέλει. Το ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς ως κοινωνία για να μειώσουμε τον αριθμό και να μην οδηγούνται άδικα γυναίκες που δεν το επιθυμούν σε αυτό το χειρουργείο, το οποίο ενδέχεται να τους προκαλέσει ισόβια προβλήματα υγείας», είπε.
Σχόλιο για τις εκκλησιαστικές εικόνες:
«Το να σχολιάζεις και να κατατάσσεις έναν άνθρωπο ως θρησκόληπτο μόνο και μόνο επειδή φωτογραφήθηκε με εκκλησιαστικές εικόνες στον τοίχο πίσω του, δείχνει έλλειψη επιχειρημάτων και, κατά τη γνώμη μου, φόβο. Έχω πνευματικό, αλλά δεν θεωρώ ότι είναι κάτι κακό. Πολλοί άνθρωποι έχουν πνευματικό, πηγαίνουν στην εκκλησία, πιστεύουν, προσπαθούν να είναι καλοί, ηθικοί, τίμιοι άνθρωποι. Έχουμε δει πολιτικούς να επισκέπτονται εκκλησίες. Πρόσφατα είδαμε τον κύριο Γεωργιάδη στο αγαπημένο μου μοναστήρι, στο Μανταμάδο της Λέσβου. Μπράβο του. Μου αρέσει να βλέπω ανθρώπους που πιστεύουν σε κάτι ανώτερο πνευματικό και δεν προσκυνούν το χρήμα ή την εξουσία. Όλοι οι πολιτικοί έχουν επισκεφθεί εκκλησίες. Το πρόβλημα είναι ότι πρέπει να τους βάζουμε μια ταμπέλα, να τους χαρακτηρίζουμε κάπως, ώστε να απομακρύνεται ο κόσμος από αυτούς.»
«Αυτό που συνέβη και είναι μη διαχειρίσιμο για το πολιτικό σύστημα, αλλά και πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα, είναι η ένωση του κόσμου. Επειδή είμαι μια απλή πολίτης που έχασα το παιδί μου επειδή τυχαία βρισκόταν στο τρένο, ήρθε ξαφνικά ο γείτονας δίπλα μου για να με βοηθήσει στη δικαίωση του παιδιού μου. Κι εγώ βγήκα στους δρόμους για να βοηθήσω ώστε να μην συμβεί κάτι κακό στο δικό του παιδί. Αυτή η σύνδεση με την κοινωνία είναι αυτό που τους τρομάζει. Είμαστε διατεθειμένοι να αλλάξουμε τα δεδομένα, ώστε να λειτουργούν υπέρ του πολίτη και όχι υπέρ της τσέπης μας», ανέφερε.
Επιθυμία για ντιμπέιτ με τον Άδωνι Γεωργιάδη:
«Όταν ήμουν σε νοσοκομείο με την ειδικότητά μου, το 2008-2009, η κατάσταση ήταν τόσο τραγική που αποφάσισα ότι δεν μπορώ να εργαστώ σε νοσοκομείο. Από τότε τα πράγματα έχουν γίνει χίλιες φορές χειρότερα, και ο υπουργός πρέπει να επισκεφθεί τα νοσοκομεία για να λύσει τα προβλήματα. Αλλά το να παρουσιάζεται μόνο για να κόβει κορδέλες, είναι κοροϊδία για αυτούς τους ανθρώπους. Και γιατί ο υπουργός χρειάζεται ΜΑΤ για να επισκεφθεί μια δομή; Θα ήθελα πολύ να κάνω ένα ντιμπέιτ με τον κύριο Γεωργιάδη. Είναι ένας τύπος πολιτικού που δεν με εκφράζει. Ούτε ως γιατρός έλαβα απαντήσεις. Συμπεριφέρεται απαξιωτικά στους πολίτες, όχι μόνο σε εμένα. Όποιος διαφωνεί μαζί του είναι «κομουνιστής» και «αναρχικός». Έχουμε βαρεθεί να τον βλέπουμε να δίνει συνεντεύξεις στα πάνελ χωρίς να λέει κάτι ουσιαστικό. Έχει θέματα μαζί μου, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί, αφού δεν έχω πάρει αποφάσεις για τη χώρα. Τον τρομάζει η καθαρότητα του σκοπού και η επιμονή μας να τα καταφέρουμε. Δεν είναι επιτυχημένος υπουργός, γιατί δεν έχει αφήσει αξιόλογο έργο, και ειδικά τώρα στο Υπουργείο Υγείας.»
Για την ακρίβεια:
«Η κυβέρνηση μοιάζει να ζει σε άλλη χώρα, συμπεριφέρεται σαν όλα γύρω μας να είναι «ζάχαρη», έκφραση του κυρίου Γεωργιάδη. Ο μισθός φτάνει μόνο για τις πρώτες 15 μέρες… Είμαστε εγκλωβισμένοι σε χιλιάδες προβλήματα. Έχω περάσει από πολύ δύσκολες οικονομικές καταστάσεις. Όταν ο γιος μου ήταν 8-9 ετών, είχα 20 ευρώ για να ψωνίσω στο σούπερ μάρκετ. Είδε ένα παιχνίδι και το ήθελε. Τα λεφτά δεν έφταναν και πρώτη φορά είδα τον γιο μου να κλαίει για ένα παιχνίδι. Εκείνη τη στιγμή ταυτίστηκα. Ήθελα να κλαίω κι εγώ για τα 20 ευρώ που είχα και έπρεπε να πάρω κάποια πράγματα για το σπίτι. Δεν υπάρχει χειρότερη σκέψη για έναν γονέα, και κατάφεραν αυτοί οι άνθρωποι να μας πάρουν το όραμα και την ελπίδα. Κοιτάζουμε μόνο πώς θα βγάλουμε τον μήνα. Μου έκανε εντύπωση ένα βίντεο με τον πρωθυπουργό που συνομιλεί με μαθητές λυκείου και τους λέει να φύγουν από τη χώρα για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτός είναι ο πρωθυπουργός της χώρας… Εμείς αγαπάμε την Ελλάδα και θέλουμε εδώ να μείνουν τα παιδιά μας, αλλά και να επαναπατριστούν αυτά που έφυγαν.»
Σχετικά με τις δημοσκοπήσεις:
«Δεν ξέρω τι να πιστέψω από τις δημοσκοπήσεις, με τόσα σκάνδαλα, είναι πιο κατάλληλος πρωθυπουργός (ο Κυριάκος Μητσοτάκης); Πώς γίνεται αυτό; Πώς γίνεται να είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος να μας κυβερνήσει; Μιλώ με τον κόσμο και σκέφτομαι ότι δεν είναι αληθινά τα δημοσιεύματα ή αλλιώς ερμηνεύονται.»
Για τον Αλέξη Τσίπρα:
«Ως πολίτης, είμαι επιθετική απέναντι σε όλους τους μνημονιακούς πρωθυπουργούς. Ένας άνθρωπος που εκφράζει την Αριστερά, είχε μια πολιτική που εκφράζει τη Δεξιά… Οι πράξεις και τα έργα είναι πολύ πιο βαριά από τα λόγια. Ο κόσμος θα γυρίσει την πλάτη του σε όλο το σύστημα. Ό,τι ρούχα και να φορέσει το σύστημα, είναι το ίδιο. Θεωρώ ότι ο κόσμος δεν θα την πατήσει ξανά. Έβγαλε βιβλίο και κατηγόρησε τους συνεργάτες του. Η αποποίηση της ευθύνης δείχνει αδυναμία.»
Για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Νίκο Ανδρουλάκη:
«Είμαστε απέναντι από όλους τους πολιτικούς. Τη Ζωή Κωνσταντοπούλου τη συναντώ στα δικαστήρια, αλλά μέχρι εκεί. Πολιτικά δεν έχουμε να συζητήσουμε κάτι. Ένα διάστημα ήταν και δικηγόρος μου. Ο κύριος Ανδρουλάκης μου έκανε εντύπωση η στάση του με τις υποκλοπές. Δεν πίεσε για να μάθει γιατί τον άκουγαν. Ήταν ένα κομμάτι που αφορούσε τη Δημοκρατία γενικότερα. Για ποιο λόγο ο κύριος Μητσοτάκης έπρεπε να ακούει τους πάντες. Άρα, όταν και ως αντιπολίτευση δεν κάνεις κάποια πράγματα, δημιουργούνται δεύτερες και τρίτες σκέψεις για τους λόγους που δεν τα κάνεις… Ο Κυριάκος Βελόπουλος δεν μου έχει κάνει πρόταση συνεργασίας. Άλλοι πολιτικοί ναι… μου έκανε εντύπωση η στάση του στις υποκλοπές και με τον κύριο Ράμμο, στήριξε την κυβέρνηση. Κακώς. Κάποια σημεία δείχνουν την εικόνα και τι είναι κρυμμένο από πίσω, την ουσία.»
«Μου τάξανε το Υπουργείο Δικαιοσύνης»
«Μου έχουν προτείνει συνεργασία και από τη μία και από την άλλη πλευρά. Από την Αριστερά και τη Δεξιά. Η πρόταση έγινε μέσω τρίτων. Μου πρόσφεραν μια θέση, ένα υπουργείο. Για παράδειγμα, Δικαιοσύνης, ακούστηκε κι αυτό. Απέρριψα αμέσως την πρόταση. Μετά έγιναν πιο επιθετικοί… Ή είσαι μαζί μας ή είσαι εχθρός. Για όλο το πολιτικό σύστημα, ό,τι γεννιέται είναι εχθρός. Εμείς είμαστε η φωνή όλων όσων δεν ανέχονται αυτή τη νοσηρή κατάσταση. Σε ένα κράτος με ατιμώρητα σκάνδαλα, όπου εκατομμύρια ευρώ κλέβονται ατιμώρητα, χωρίς Δικαιοσύνη, ηθική, αξίες.»
«Μας δυσκολεύει η ονομασία»
«Εμείς δεν έχουμε χρηματοδότες. Έχουμε εθελοντές και δημιουργούνται ομάδες με ατομική πρωτοβουλία. Μέχρι στιγμής δεν μας έχει απασχολήσει κάποιο έξοδο. Αργότερα θα γίνει μια διαφανής χρηματοδότηση προς τους πολίτες, ίσως μέσω κάποιας εγγραφής. Κανείς δεν με έχει πλησιάσει να βοηθήσει, δεν έχουμε κάποια κρυφή χρηματοδότηση. Υπάρχουν κόκκινες γραμμές. Θα ξεπεράσουμε τα δύσκολα μόνοι μας. Εμάς μας νοιάζει ο άνθρωπος. Πάνω απ’ όλα είναι ο άνθρωπος. Αυτός είναι ένας στόχος που τον αγαπάμε και όταν υπάρχει αγάπη, όλα είναι διαφορετικά. Υπάρχει επιτελείο. Άνθρωποι με βαρύ βιογραφικό, με εμπειρία στην εργασία τους, όραμα, καλή πρόθεση και αγάπη για την Ελλάδα. Θα εντυπωσιαστείτε από το πρόγραμμά μας, πόσο φροντιστικό για την κοινωνία θα είναι και πόσο δημοκρατικό. Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με ενεργούς πολιτικούς. Θα ανακοινώσουμε το κόμμα όταν είναι η κατάλληλη στιγμή. Πριν το καλοκαίρι. Τότε θα είμαστε έτοιμοι και ανάλογα θα πράξουμε. Η ονομασία μας δυσκολεύει. Δεν μπορούμε να αποφασίσουμε.»