Tη νύχτα της Ανάστασης, ο Μαυρίκιος Μαυρικίου βίωσε μια έντονη περιπέτεια, την οποία μοιράστηκε μέσω μιας ανάρτησής του. Αν και έφτασε στην εκκλησία για να γιορτάσει τη μεγάλη αυτή στιγμή με την οικογένειά του, ξαφνικά άρχισε να αισθάνεται μια έντονη δυσφορία. Στην κρίσιμη αυτή στιγμή,η σύζυγός του ήταν συνεχώς δίπλα του,προσφέροντας στήριξη και ηρεμία.
Μαυρίκιος Μαυρικίου: “Ένιωσα το σώμα μου να μη μου ανήκει…
«Χριστός Ανέστη… Φέτος η Ανάσταση ήρθε με λιγότερη λάμψη και πιο βαριά καρδιά. Έφτασα σχεδόν στην είσοδο της εκκλησίας όταν ξαφνικά χτύπησε μια κρίση πανικού που με ακινητοποίησε. Η αναπνοή μου σταμάτησε και τα χέρια μου άρχισαν να τρέμουν ενώ με διαπέρασαν κρύοι ιδρώτες. Τα φώτα γύρω μου θόλωναν», εξομολογείται ο Μαυρίκιος Μαυρικίου και προσθέτει: «Ένιωσα ότι το σώμα μου δεν είναι πια δικό μου· υπήρχε ένα βάρος στο στήθος και η καρδιά μου χτυπούσε σε έναν παράξενο ρυθμό. Ευτυχώς είχα κοντά μου τη γυναίκα μου που παρέμεινε ήρεμη κι ας μην μπορούσα να κάνω πολλά… Έμεινα έξω από την εκκλησία παρακολουθώντας τους άλλους που κρατούσαν το Άγιο Φως ενώ εγώ πάλευα με το δικό μου σκοτάδι».
«Ήταν άγχος; Ήταν φόβος; Ή μήπως αποτέλεσμα της κούρασης μιας δύσκολης περιόδου; Όποιο κι αν ήταν αυτό που βίωσα εκείνη τη στιγμή έκλεψε την εμπειρία από μένα», συνέχισε ο Μαυρίκιος Μαυρικίου. «Για πρώτη φορά στη ζωή μου δεν κατάφερα να ζήσω την Ανάσταση όπως θα ήθελα. Ελπίζω οι δυσκολίες αυτές να μετατραπούν σε δύναμη για το μέλλον. Του χρόνου εύχομαι όλα αυτά να είναι καλύτερα· λιγότερο άγχος και περισσότερη κατανόηση».
