Αθήνα – Ολοένα και περισσότερες δικαστικές αποφάσεις «φρενάρουν» τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) στις διαδικασίες ανάκτησης δανείων, εξαιτίας σημαντικών τυπικών ελλείψεων στα έγγραφα που προσκομίζουν στα δικαστήρια. Αυτές οι ελλείψεις οδηγούν συχνά σε ακυρώσεις των διαδικασιών, δικαιώνοντας τους οφειλέτες.
Μια νεότερη, καίριας σημασίας δικαστική απόφαση, εκδόθηκε από το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς (Αριθμός 119/2026). Η απόφαση αυτή διαμορφώνει νέα δεδομένα στις δικαστικές διεκδικήσεις των servicers, καθώς δικαιώνει οριστικά μια δανειολήπτρια, ακυρώνοντας διαταγή πληρωμής ύψους 294.697,78 ευρώ. Επιπλέον, αναδεικνύει ένα τυπικό κενό που ενδέχεται να επηρεάσει χιλιάδες παρόμοιες υποθέσεις.
Το Εφετείο εστίασε στην εγκυρότητα της καταγγελίας της δανειακής σύμβασης, κρίνοντας ότι εάν η καταγγελία είναι νομικά ελαττωματική, τότε η απαίτηση δεν θεωρείται ληξιπρόθεσμη και η διαταγή πληρωμής πρέπει να ακυρωθεί.
Τη δανειολήπτρια εκπροσώπησε ο δικηγόρος Γιώργος Καλτσάς.
Το Ιστορικό και το «Μοιραίο» Λάθος του Servicer
Η υπόθεση αφορούσε ένα στεγαστικό δάνειο που είχε χορηγηθεί το 2006. Η διαχειρίστρια εταιρεία (servicer) προχώρησε το 2023 σε εξώδικη καταγγελία μέσω πληρεξούσιου δικηγόρου. Ωστόσο, η δανειολήπτρια προσέβαλε τη διαδικασία, υποστηρίζοντας την ακυρότητα της καταγγελίας.
Το Εφετείο Πειραιώς επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε δικαιωθεί η δανειολήπτρια, καταλήγοντας στα εξής:
- Έλλειψη Πληρεξουσιότητας: Η εξώδικη καταγγελία επιδόθηκε χωρίς να συνεπιδοθεί το έγγραφο που αποδεικνύει ότι ο δικηγόρος είχε την ειδική εντολή από τη διοίκηση της εταιρείας να προβεί σε αυτήν την ενέργεια.
- Αδυναμία Απόδειξης: Η εταιρεία απέτυχε να προσκομίσει στο δικαστήριο τα απαραίτητα νομιμοποιητικά έγγραφα, όπως το καταστατικό ή τα σχετικά πρακτικά του Διοικητικού Συμβουλίου, που να βεβαιώνουν ότι ο υπογράφων είχε όντως την εξουσία να δεσμεύει την εταιρεία κατά τον χρόνο της καταγγελίας.
- Ακυρότητα Διαταγής Πληρωμής: Δεδομένου ότι η καταγγελία κρίθηκε άκυρη, η σύμβαση δεν λύθηκε νόμιμα, με αποτέλεσμα η απαίτηση να μην είναι ληξιπρόθεσμη κατά την έκδοση της διαταγής πληρωμής.
Το Δικαστήριο απέρριψε την έφεση της εταιρείας διαχείρισης, διέταξε την εισαγωγή του παραβόλου της στο δημόσιο ταμείο και της επέβαλε τα δικαστικά έξοδα της δανειολήπτριας για τον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, ύψους 500 ευρώ.
Σημαντικό Δεδικασμένο
Η συγκεκριμένη απόφαση παρουσιάζει ευρύτερο κοινωνικό και νομικό ενδιαφέρον. Δεν πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση, αλλά αφορά μια συχνή πρακτική των servicers. Η απόφαση Εφετείου πλέον δημιουργεί ισχυρή νομολογία, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί για την ανακοπή παρόμοιων διαταγών πληρωμής σε όλη τη χώρα. Είναι γνωστό ότι οι servicers συχνά προβαίνουν σε καταγγελίες μέσω τρίτων, παραλείποντας τη νόμιμη απόδειξη της πληρεξουσιότητάς τους. Το Εφετείο ξεκαθαρίζει ότι αυτή η παράλειψη είναι καθοριστική για το κύρος της διαδικασίας.
Η απόφαση υπενθυμίζει ότι ο έλεγχος των τυπικών προϋποθέσεων αποτελεί ουσιαστικό δικαίωμα του οφειλέτη, ο οποίος έχει το δικαίωμα να γνωρίζει εάν αυτός που του καταγγέλλει το δάνειο διαθέτει τη νόμιμη εξουσία να το πράξει (άρθρο 226 ΑΚ).
Τα Απαραίτητα Έγγραφα για μια Έγκυρη Καταγγελία
Για να θεωρηθεί έγκυρη μια καταγγελία δανείου από servicer και να μην ακυρωθεί δικαστικά, πρέπει να συνοδεύεται ή να υποστηρίζεται από τα κάτωθι έγγραφα:
- Πληρεξούσιο Έγγραφο: Το έγγραφο (συνήθως συμβολαιογραφικό) που παρέχει στον υπογράφοντα την ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα να προβαίνει σε καταγγελίες συμβάσεων.
- Καταστατικό της Εταιρείας: Από το καταστατικό πρέπει να προκύπτει ποια όργανα έχουν το δικαίωμα να εκπροσωπούν την εταιρεία και να αναθέτουν εξουσίες σε τρίτους.
- Πρακτικά Διοικητικού Συμβουλίου: Νομίμως δημοσιευμένα πρακτικά που αποδεικνύουν τον διορισμό των προσώπων που παρείχαν την πληρεξουσιότητα στον δικηγόρο ή τον υπάλληλο.
- Απόδειξη Χρονικής Προτεραιότητας: Τα έγγραφα πρέπει να αποδεικνύουν ότι η πληρεξουσιότητα είχε δοθεί σε χρόνο προγενέστερο της ημερομηνίας της καταγγελίας.
- Συνεπίδοση: Το πληρεξούσιο έγγραφο πρέπει ιδανικά να συνεπιδίδεται στον οφειλέτη μαζί με την εξώδικη καταγγελία, ώστε να μην είναι εφικτή η αμφισβήτηση της αντιπροσωπευτικής εξουσίας.