Ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί εξέφρασε την ανησυχία του για την αυξανόμενη πιθανότητα περαιτέρω κλιμάκωσης της σύγκρουσης με το Ιράν από τον Ντόναλντ Τραμπ, ένα σενάριο που θα μπορούσε να οδηγήσει στην επιστροφή συνθηκών «στασιμοπληθωρισμού αντίστοιχων με εκείνες της δεκαετίας του 1970».
Μιλώντας κατά τη διάρκεια του διεθνούς φόρουμ Ambrosetti στην Ιταλία, ο Ρουμπινί, ο οποίος είχε προβλέψει την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, αμφισβήτησε την επικρατούσα άποψη ότι ο Αμερικανός πρόεδρος επιδιώκει άμεση αποκλιμάκωση. Αντιθέτως, εκτίμησε ότι πολιτικά και γεωπολιτικά κίνητρα ενδέχεται να τον ωθήσουν προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, έχει ήδη διαπιστωθεί σημαντική ζημιά στην οικονομία, γεγονός που περιορίζει τα κίνητρα για μια γρήγορη συμφωνία. Μια εκεχειρία υπό όρους που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ευνοϊκοί για την Τεχεράνη, θα μπορούσε να πλήξει την αξιοπιστία της Ουάσιγκτον και να έχει πολιτικό κόστος ενόψει των επερχόμενων εκλογών.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Ρουμπινί θεωρεί ότι η επιλογή της κλιμάκωσης, αν και στρατηγική με ρίσκο, έχει δυνητικά υψηλή απόδοση. Το βασικό σενάριο που περιγράφει περιλαμβάνει την εντατικοποίηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, με σκοπό την αποδυνάμωση της ιρανικής ηγεσίας και των στρατιωτικών δομών της χώρας. Σε μια τέτοια εξέλιξη, δεν αποκλείεται ακόμη και η αλλαγή καθεστώτος, η οποία, παρόλο που θα οδηγούσε σε βραχυπρόθεσμη άνοδο των τιμών ενέργειας, θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να ενισχύσει τη γεωπολιτική σταθερότητα.
Ωστόσο, ο Ρουμπινί επισημαίνει ότι ένα εναλλακτικό σενάριο είναι πολύ πιο ανησυχητικό. Εάν η κλιμάκωση δεν οδηγήσει σε ταχεία επικράτηση και το Ιράν καταφέρει να διατηρήσει την πίεση, ιδίως μέσω παρεμβάσεων στα Στενά του Ορμούζ ή επιθέσεων σε ενεργειακές υποδομές του Κόλπου, τότε η παγκόσμια οικονομία ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με έναν συνδυασμό υψηλού πληθωρισμού και χαμηλής ανάπτυξης. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να εκτιναχθούν, εντείνοντας τις πληθωριστικές πιέσεις, ενώ ταυτόχρονα η οικονομική δραστηριότητα θα επιβραδύνεται — ένα μοτίβο που παραπέμπει ευθέως στη δεκαετία του 1970.
Παράλληλα, οι αγορές φαίνεται να υποτιμούν αυτό το ενδεχόμενο. Αν και οι τελευταίες συνεδριάσεις έχουν χαρακτηριστεί από σχετική αισιοδοξία για πιθανή αποκλιμάκωση, ο Ρουμπινί θεωρεί ότι δεν αποτιμάται επαρκώς ο κίνδυνος ενός παρατεταμένου πολέμου με σοβαρές οικονομικές συνέπειες. Η κατάσταση περιγράφεται ως «διπολική»: είτε η κλιμάκωση οδηγεί σε γρήγορη νίκη και ενδεχομένως σε πιο σταθερό γεωπολιτικό περιβάλλον, είτε αποτυγχάνει και πυροδοτεί ένα σοκ αντίστοιχο με εκείνο των πετρελαϊκών κρίσεων του 20ού αιώνα.
Σε κάθε περίπτωση, ο γνωστός οικονομολόγος δεν θεωρεί ως βασικό του σενάριο την ύφεση ή τον στασιμοπληθωρισμό, αλλά μια επιβράδυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης. Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι οι αγορές ίσως δεν έχουν ενσωματώσει επαρκώς το ενδεχόμενο ενός πιο ακραίου αρνητικού σεναρίου, το οποίο —αν και λιγότερο πιθανό— θα μπορούσε να έχει δυσανάλογα μεγάλες επιπτώσεις.