Ο Ανδρέας και η Νικόλ, παρόλο που η μητρική τους γλώσσα είναι η γερμανική, μιλούν άπταιστα ελληνικά. Εδώ και τρεις δεκαετίες, πραγματοποιούν τέσσερις έως και έξι επισκέψεις ετησίως από τη Γερμανία, και συγκεκριμένα από την Κολονία, προς την Ελλάδα. «Έχουμε κάνει το δρομολόγιο Κολονία – Ρόδος έναν… καφέ δρόμο», δηλώνουν χαριτολογώντας. Η αγάπη τους για τη χώρα μας δεν πηγάζει μόνο από τον ήλιο και τη θάλασσα, αλλά κυρίως από τους ανθρώπους, την πλούσια ιστορία, την κουλτούρα και την αξεπέραστη φιλοξενία.
Δέχθηκαν με μεγάλη χαρά να μοιραστούν τις εμπειρίες τους με το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, εστιάζοντας στους Έλληνες, τους Ροδίτες και τις κάτοικους της Καρπάθου και της Κρήτης, περιοχές που αγαπούν ιδιαίτερα. «Είναι ο τόπος που μας μαγεύει. Η Νικόλ είχε γνωρίσει τα Δωδεκάνησα και την Κάρπαθο νωρίτερα, ενώ εγώ ερωτεύτηκα τη Ρόδο το 2004», αναφέρει ο Ανδρέας. Έκτοτε, έχουν διανύσει μαζί ή χωριστά, το ταξίδι προς και από τη Ρόδο, περισσότερες από 100 φορές. «Αυτό που μας συγκινεί περισσότερο εδώ είναι οι άνθρωποι, το χιούμορ τους, η παράδοσή τους, ο χαρακτήρας τους και οι μεζέδες που μοιραζόμαστε στο τραπέζι, σε αντίθεση με τις ατομικές μερίδες στη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες», επισημαίνουν.
Πριν από την πρώτη τους γνωριμία με τη Ρόδο, η γνώση τους για τους Έλληνες ήταν ελάχιστη. Μια αναψυχή στην Κάρπαθο, ωστόσο, άρχισε να αποκαλύπτει τις ομορφιές που τους μάγεψαν. Η γνωριμία τους με τον Ανδρέα ξεκίνησε από τις πρώτες τάξεις του νηπιαγωγείου στην Κολονία, ενώ η σχέση τους άνθισε αργότερα, σε μια συνάντηση συμμαθητών στη Γερμανία. Η Ρόδος έγινε το σημείο ένωσής τους. Λίγο καιρό μετά, βρέθηκαν στο νησί για διακοπές και από τότε, η παρουσία τους εδώ είναι σχεδόν μόνιμη. Έχουν αποκτήσει δεσμούς και φιλίες, και το 2007 απέκτησαν το πρώτο τους σπίτι στο Γεννάδι, στη νότια Ρόδο. «Μας αποκαλούν πια «Γενναδενούς»», λένε, «οι άνθρωποι εκεί, στα Νότια, άνοιξαν τις καρδιές τους σε εμάς, όπως και εμείς στις δικές τους».
«Αρχικά, όπως όλοι, ερχόμασταν για τον ήλιο, τη θάλασσα και το καλό φαγητό. Στη συνέχεια, όμως, ανακαλύψαμε την ουσία: τους ανθρώπους, τους χαρακτήρες, το χιούμορ στις καθημερινές τους σχέσεις. Εξερευνούμε το νησί σπιθαμή προς σπιθαμή, και κάθε φορά ανακαλύπτουμε κάτι καινούργιο. Έχουμε φιλίες παντού, γιατί οι άνθρωποι εδώ είναι ζεστοί, ανοιχτοί και φιλόξενοι. Η Ρόδος, με την ιστορία, τον πολιτισμό, την άγρια φύση, την νησιωτική ομορφιά και την εξαιρετική παράδοση, συνδυάζει τα πάντα, σαν να είναι πέντε νησιά μαζί», τονίζει ο Ανδρέας. Η Νικόλ προσθέτει: «Συμμετέχουμε πια ενεργά στα πανηγύρια του νησιού. Παρακολουθούμε μαθήματα παραδοσιακών χορών στο Λύκειο Ελληνίδων και τη ΧΕΝ, και απολαμβάνουμε αυτή την εμπειρία περισσότερο από οτιδήποτε. Τα τελευταία χρόνια, έχουμε συχνότερες επισκέψεις και έχουμε αγοράσει ένα σπίτι εδώ, καθώς αισθανόμαστε πια Ροδίτες».
Η εθελοντική προσφορά των κατοίκων που τους συγκλόνισε
Ένα από τα στοιχεία που συγκλόνισαν τη Νικόλ και τον Ανδρέα ήταν ο εθελοντισμός των κατοίκων του νησιού, ειδικά μετά τις πυρκαγιές του 2023. «Είδαμε χιλιάδες εθελοντές στο μέτωπο της φωτιάς, από τους κατοίκους του Γενναδίου μέχρι νέους ανθρώπους από όλη τη Ρόδο, να στηρίζουν και να εμψυχώνουν όσους τους χρειάζονταν. Χωρίς αυτούς, η Ρόδος δεν θα ήταν ο παράδεισος που είναι σήμερα».
Οι καλύτεροι πρεσβευτές
Αναδεικνύουν την «άλλη Ρόδο» στους φίλους τους από τη Γερμανία και άλλες χώρες, εξηγώντας ότι πολλοί επισκέπτες γνωρίζουν μόνο το ξενοδοχείο και λίγους τουριστικούς προορισμούς. Λειτουργούν ως άτυποι οδηγοί, προβάλλοντας την αυθεντική πλευρά του νησιού μέσω περιηγήσεων και τοπικού φαγητού. Ο χαλαρός και μη προγραμματισμένος τρόπος ζωής στην Ελλάδα τους αρέσει πολύ, σε αντίθεση με την αυστηρή καθημερινότητα στη Γερμανία. «Εδώ, μπορούμε να κανονίσουμε μια έξοδο για καφέ με έναν φίλο μισή ώρα νωρίτερα, ενώ στη Γερμανία χρειάζονται εβδομάδες προετοιμασίας», δηλώνει ο Ανδρέας, προσθέτοντας «επιλέγουμε τον ελληνικό τρόπο ζωής: πιο άμεσο, πιο ζωντανό, πιο αληθινό!»
Η κοινωνικότητα ξεκινά με τους… μεζέδες στη μέση του τραπεζιού
Ο Ανδρέας και η Νικόλ περιγράφουν τον ελληνικό τρόπο μοιράσματος πιάτων, που ενισχύει την κοινωνικότητα. «Στη Γερμανία, τα εστιατόρια προσφέρουν κυρίως πιάτα με κρέας. Εδώ, υπάρχει ποικιλία σε ψάρια, χόρτα και νηστίσιμους μεζέδες, ακόμα και κατά τη διάρκεια της νηστείας», λένε.
«Έχουμε τον Παράδεισο στην αγκαλιά μας και δεν τον προσέχουμε όπως οφείλουμε»
Παραδέχονται ότι υπάρχουν πράγματα που δεν τους αρέσουν, όπως το θέμα με τα σκουπίδια. «Έχουμε τον Παράδεισο στα χέρια μας και πολλές φορές δεν τον προσέχουμε όπως οφείλουμε. Η καθαριότητα είναι προσωπική και συλλογική ευθύνη, αλλά προπάντων αγάπη για τον τόπο που ζούμε», καταλήγουν.
