Ανασκόπηση των Πολιτικών Σφαλμάτων του Τσίπρα

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει διαπράξει μια σειρά από πολιτικά σφάλματα που τελικά βλάπτουν τη Δημοκρατική παράταξη, η οποία τον εμπιστεύθηκε τέσσερις φορές μέσω της ψήφου της: δύο ως αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και δύο ως Πρωθυπουργό. Η εμπιστοσύνη αυτή εκφράστηκε και με το 61% στο Δημοψήφισμα. Ωστόσο, δεν μπορούμε να πούμε ότι «βρήκαμε κάποιον να κατηγορήσουμε» – ούτε να του αποδώσουμε ευθύνες για την Μικρασιατική καταστροφή.

Η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ στη συζήτηση σχετικά με τα πρακτικά των πολιτικών αρχηγών το 2015 είναι δύσκολα κατανοητή,καθώς στρέφεται κατά του Τσίπρα.Αυτή η αντίληψη περί «διμέτωπου» που έχει η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ φαίνεται ατυχής και προσθέτει κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ όταν επιτίθεται στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Κάθε φορά που χρεώνει κάτι στον Μητσοτάκη, συμπεριλαμβάνει και τον Τσίπρα στην κριτική.

Η επίθεση προς τον πρώην πρωθυπουργό αυτή τη φορά είναι άδικη και ανιστόρητη, προερχόμενη από σκοπιμότητες που ξεπερνούν την εύλογη άμυνα εν όψει της ίδρυσης νέου κόμματος από τον Τσίπρα.

• Πρώτον: Το 2015 ο Τσίπρας ήταν εκλεγμένος Πρωθυπουργός με την υποστήριξη μιας εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ που είχε εγκαταλείψει το κόμμα για γνωστούς λόγους. Σε αυτές τις εκλογές, το κόμμα υπέστη σημαντική ήττα στο 4,6%, εν μέρει λόγω ενός διασπαστικού κόμματος υπό τον Γιώργο Παπανδρέου.
• Δεύτερον: Παρά τα λάθη στη συγκρότηση της πρώτης κυβέρνησης του, ακόμη και ο Σόιμπλε αναγνωρίζει ότι προσπάθησε να εκπληρώσει τη λαϊκή εντολή για έξοδο από το Μνημόνιο – αυτό αποτελεί τιμή γι’ αυτόν. Αν ήταν πιο συνετός όπως ο Παπανδρέου το 2009 θα μπορούσαν τα πράγματα να ήταν καλύτερα για τη χώρα.
• Tρίτον: Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι σε θέση να μιλάει για τις συνέπειες των μνημονίων στην ελληνική κοινωνία χωρίς πρώτα να αναγνωρίσει τις δικές τους ευθύνες στην κατάσταση αυτή.
• Tέταρτον: Ο ισχυρισμός ότι ο Τσίπρας επιχειρεί «να ξαναγράψει την ιστορία» είναι αβάσιμος δεδομένου ότι οι αποφάσεις εκείνης της περιόδου κρίθηκαν στις επόμενες εκλογές.
• Pέκτη: Προτού κατηγορήσουν άλλους για τα μνημόνια πρέπει οι πολιτικοί φορείς όπως το ΠΑΣΟΚ να εξετάσουν τις δικές τους ευθύνες στα προηγούμενα προγράμματα διάσωσης της χώρας.

Aυτές οι παρατηρήσεις δείχνουν πως η ιστορία πρέπει τελικά να αναγραφεί σωστά ώστε όλοι οι παράγοντες αυτής της περιπέτειας ν’ αναγνωριστούν πλήρως. Η στάση σήμερα μπορεί μόνο ν’ αποδειχθεί ωφέλιμη αν υπάρξει αυτοκριτική κι ειλικρινής διάθεση συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων.»