Εμπορικές Σχέσεις ΗΠΑ – ΕΕ: Προβλήματα και Προοπτικές

Με την προθεσμία των 90 ημερών να λήγει στις 9 Ιουλίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένουν σε απόσταση από μια εμπορική συμφωνία, με τους αμοιβαίους δασμούς να είναι πιθανό να επιβληθούν. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία, τα ευρωπαϊκά αγαθά που εισάγονται στις ΗΠΑ ενδέχεται να υπόκεινται σε δασμούς έως 50%, ενώ η Ε.Ε εξετάζει την επιβολή αντίμετρων.

Η εμπορική σχέση μεταξύ των δύο πλευρών είναι μία από τις πιο ισχυρές παγκοσμίως, καλύπτοντας περίπου το 30% του διεθνούς εμπορίου αγαθών. Σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,το συνολικό εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ των ΗΠΑ και της Ε.Ε ανήλθε το 2024 σε 1,68 τρισ. ευρώ (1,98 τρισ. δολάρια). Αν και η Ε.Ε παρουσίασε πλεόνασμα ύψους 198 δισ. ευρώ στο εμπόριο αγαθών, είχε έλλειμμα 148 δισ. ευρώ στο εμπόριο υπηρεσιών, οδηγώντας σε καθαρό εμπορικό πλεόνασμα ύψους 50 δισ. ευρώ.

Ο πρόεδρος Τραμπ έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει τη σχέση αυτή ως “άδικη”, κατηγορώντας την Ευρώπη ότι “εκμεταλλεύεται τις Ηνωμένες Πολιτείες”.

Αργές Διαπραγματεύσεις

Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές προχωρούν με αργούς αλλά σταθερούς βηματισμούς.Πρόσφατα η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν παραδέχθηκε ότι το πιο εφικτό σενάριο θα ήταν μια “κατ’ αρχήν συμφωνία”, καθώς δεν υπάρχει χρόνος για ένα πλήρες κείμενο πριν από τις 9 Ιουλίου.

Ο Μάρος Σέφτσοβιτς,επίτροπος Εμπορίου της Ε.E., δήλωσε ότι οι συναντήσεις στην Ουάσινγκτον ήταν “παραγωγικές” με στόχο μια “φιλόδοξη συμφωνία”. Από την άλλη πλευρά ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ υιοθέτησε πιο συγκρατημένη στάση δηλώνοντας στο CNBC: «Θα εξετάσουμε τι μπορούμε να κάνουμε με την Ε.E.».

Πολλοί αναλυτές εκφράζουν επιφυλάξεις σχετικά με τις προοπτικές μιας συμφωνίας. Ο Άντονι Γκάρντνερ πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ευρώπη υποστήριξε πως είναι πιθανότερο να υπάρξει μια γενική πολιτική συμφωνία που θα προσφέρει χρόνο για περισσότερες διαβουλεύσεις ίσως αποδεχόμενη έναν βασικό δασμό της τάξης του 10% ως σημείο συμβιβασμού.

Tα Αγκυλωμένα Θέματα στις Συνομιλίες

Κανονιστικό Πλαίσιο για τις Μεγάλες Τεχνολογικές Επιχειρήσεις

Kαθοριστικός παράγοντας αποτελεί η ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες όπου οι αμερικανικές αρχές κατηγορούν τους Βρυξέλλες ότι βλάπτουν άδικα τα αμερικανικά επιχειρηματικά συμφέροντα ενώ οι Ευρωπαίοι υποστηρίζουν πως ο έλεγχος της ψηφιακής αγοράς είναι κυριαρχικό δικαίωμα απαραίτητο για τον περιορισμό παραπληροφόρησης και μίσους online.

Φορολογικά Ζητήματα

Mια ακόμη πηγή αντιπαράθεσης αφορά τη φορολογία όπου ο Τραμπ έχει εκφράσει ανησυχίες σχετικά με το ευρωπαϊκό σύστημα ΦΠΑ θεωρώντας το εμπόδιο στη διεθνή ανταγωνιστικότητα παρά την εφαρμογή του τόσο σε εγχώρια όσο και εισαγόμενα προϊόντα.
Για την E.E., ωστόσο η φορολογία συνιστά κόκκινη γραμμή που δεν πρέπει να περιλαμβάνεται στις εμπορικές διαπραγματεύσεις.

Diverging Philosophies

The United States and the European Union approach negotiations with different perspectives; Washington views talks as an opportunity for concessions favoring its interests without necessarily offering anything in return while Europe sees it as a classic mutual negotiation process—evident from its proposal for “zero tariffs on both sides,” which was rejected by the White House.

Tελικά Αποτελέσματα;

A potential agreement akin to that of the United Kingdom—with specific quotas and selective tariffs—seems unlikely for the EU at this stage.
Analysts suggest that a realistic compromise would involve accepting a baseline tariff of around ten percent primarily to avert an escalation in tariffs.
Some argue there may be limited agreements that would either freeze or reduce tariffs in specific sectors; however this dose not imply that a broad stable agreement is imminent.
Jacob Kirkegaard of the Peterson Institute warns:

“I am extremely cautious about this situation; it is more likely there will be no agreement leading to EU retaliatory tariffs triggering a cycle of reprisals similar to the trade war with China.”

A de-escalation might only occur if meaningful economic costs compel both parties to seriously engage in negotiations at the table again.