Συνέδριο ή Αυταπάτη;

Ποιο συνέδριο; Φαίνεται ότι κοροϊδεύουν εαυτούς και αλλήλους. Ο νυν πρόεδρος δήλωνε «επιμένουμε και παραμένουμε ΣΥΡΙΖΑ», ενώ ο προκάτοχός του τον παρακολουθούσε με την έκφραση κάποιου που περιμένει κάτι αναπόφευκτο. Δύο μέρες πριν,ο Σωκράτης Φάμελος,που άλλαξε το πρόγραμμά του στις Βρυξέλλες για να συμμετάσχει στο συνέδριο του Ινστιτούτου Τσίπρα,άκουσε τον πρώην πρωθυπουργό να υπονοεί ότι το κόμμα του είναι πλέον περιττό και έχει ημερομηνία λήξης: Το δικό του κόμμα!

Δεν αποχώρησε. Αντίθετα, περίμενε την ολοκλήρωση της συνεδρίας για να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του: «Τέλειωνε επιτέλους, θα κάνεις αυτό που πρέπει ή όχι;». Πιο συγκεκριμένα είπε: «Όσο συνεχίζεται μια συζήτηση χωρίς αποτέλεσμα, θα φθείρουμε όλοι μας». Αυτό είναι σωστό.

Ο Φάμελλος και ο Τσίπρας φαίνεται πως αγνοούν τις πραγματικές συνθήκες. Αντίθετα με την κατάσταση αυτή, ανακοίνωσε κυβερνητικό πρόγραμμα καθώς και την «επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ για πολιτική αλλαγή και αναγέννηση της χώρας». Ο… επισκέπτης Τσίπρας – που αυτή τη φορά χειροκροτήθηκε λιγότερο – παρακολουθούσε με το γνωστό αδιευκρίνιστο μειδίαμα.

«Καημένε Γκόρτσο, να ήξερες τι σου ξημερώνει», όπως έλεγε ο αείμνηστος Παπαγιανόπουλος στην ταινία «Τζένη Τζένη». Ο Φάμελλος γνωρίζει αλλά επιμένει ότι «αυτό το κόμμα θα μεγαλώσει ξανά» – εννοώντας υπό τη δική του ηγεσία. Όπως σημείωσε ο δημοσιογράφος Άρης Ραβανός: «Σουρεαλισμός!». Είναι προφανές – όπως θα έλεγαν οι παλαιότεροι – αν ο Τσίπρας δημιουργήσει νέο κόμμα πριν από τις εκλογές – κάτι πολύ πιθανό – τότε δεν είναι σίγουρος αν θα βρίσκεται στην επόμενη Βουλή – τα πρώτα θύματα σε αυτή την περίπτωση θα είναι οι Φάμελλος και ΣΥΡΙΖΑ.

Επαναλαμβάνοντας τα Λάθη

Οι γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα δεν δείχνουν να έχουν μεγάλη εκτίμηση στο ακόμα υπάρχον κόμμα τους.Θεωρούν ότι η παρουσία τους διατηρεί τον αρχηγό στη θέση αυτή μέχρι εκεί που αυτοί επιθυμούν. Σε αυτό το πλαίσιο, η αρχική ομιλία του συγκροτημένου Φάμελλου στο συνέδριό τους ήταν σαν ένα κύκνειο άσμα ή σαν τελευταίο κεφάλαιο σε μια ιστορία προαναγγελθέντος θανάτου.

Aπό τη μία πλευρά έχουμε το δίδυμο Πολάκη – Παππάς που οργανώνονται ώστε να πάρουν στα χέρια τους την εξουσία κι έπειτα ίσως καταστραφούν μεταξύ τους. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται ο Τσίπρας που αντιμετωπίζει τον Φάμελο ως αναλώσιμο μπροστά στους μεγάλους σχεδιασμούς των φιλοδοξιών του. Είναι πεπεισμένος πως η σύγκρισή τους ευνοεί κατά πολύ εκείνον.

Aλλά λίγη εκτίμηση προς κάποιον που προσπαθεί σκληρά σε μια βάρκα γεμάτη τρύπες δεν βλάπτει ποτέ! Ωστόσο κάποιοι στον κύκλο Του Τσίπρα φαίνεται πως δεν έχουν καταλάβει τη σημασία αυτού του σεβασμού προς άλλους ανθρώπους.

Ένα Συνέδριο Χωρίς Υλικά

Tο γεγονός ότι πολλοί από τους συμμετέχοντες στο συνέδριο ήταν ανεπαρκώς εκπρόσωποι λόγω χαμηλού αριθμού μελών θυμίζει τις σχέσεις Γιώργου Παπανδρέου με τους βουλευτές ΠΑΣΟΚ το 2011: Μια ημέρα ψήφο εμπιστοσύνης κι άλλη ημέρα έξοδος!

Sτην περίπτωση όμως αυτού εδώ συμπαθητικού πολιτικού είναι πιο δραματική: Θα ανακηρυχθεί ξανά πρόεδρος ενός κόμματος που σύμφωνα με τα σχέδια της ομάδας Του έχει σκοπό απλά να μην υπάρχει! Δεν μπορούσε μήπως αντί να ζητά από όλους “να δεσμευτούμε ώστε γυρίζουμε σελίδα”, καλύτερα να είχε πιει κώνειο μπροστά στους πάντες; Ποιες σελίδες μπορεί άραγε να γυρίσει ένα συνέδριο ενός κόμματος χωρίς καν βιβλία ή τετράδια;