Η Τάνια Μπρεάζου Αποκαλύπτει τις Δυσκολίες της Παιδικής Ηλικίας

Τάνια Μπρεάζου, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της σύγχρονης μουσικής σκηνής, έχει διανύσει μια εντυπωσιακή πορεία που την έχει καθιερώσει ως σημαντική καλλιτέχνιδα. Σε πρόσφατη συνέντευξή της, αποφάσισε να μοιραστεί ένα από τα πιο προσωπικά κομμάτια της ζωής της.Με έντονα συναισθήματα, αποκάλυψε τις προκλήσεις που αντιμετώπισε κατά την παιδική ηλικία λόγω των ρουμανικών ριζών της, γεγονός που την έκανε θύμα σφοδρού bullying. Οι επιθέσεις από τους συμμαθητές δεν πλήγωσαν μόνο την αυτοεκτίμησή της αλλά άφησαν και ψυχολογικά σημάδια που τη συνοδεύουν μέχρι σήμερα. Η τραγουδίστρια εξήγησε πώς αυτές οι εμπειρίες δημιούργησαν ένα αίσθημα κατωτερότητας και πώς ακόμα και στην ενήλικη ζωή αναρωτιέται για την αξία του εαυτού της. Ωστόσο,δήλωσε ότι η τέχνη και η μουσική υπήρξαν οι κύριες πηγές δύναμης και αυτοπεποίθησης για εκείνη,αποδεικνύοντας πως παρά τον πόνο,η δημιουργικότητά της ήταν πάντα το καλύτερο όπλο απέναντι στις δυσκολίες.

Τάνια Μπρεάζου: «Ήταν λεκτική βία»

Αρχίζοντας να αφηγείται τα βιώματά της η Τάνια μίλησε για το bullying που υπέστη κατά τη διάρκεια των σχολικών χρόνων. Τα λόγια των συνομηλίκων ήταν σκληρά κι εξακολουθούν να τη στοιχειώνουν.«Ήταν λεκτική βία με προσβλητικές εκφράσεις όπως “να γυρίσεις πίσω από όπου ήρθες” ή “δεν παίζουμε με Ρουμάνους”. Καταλήγω πάντα στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά αντικατοπτρίζουν τους γονείς τους κι έτσι ευθύνονται εκείνοι».

«Τα τραύματα σχετίζονται με το bullying…»

Σε άλλο σημείο αυτής της συζήτησης ανέφερε πως αυτά τα βιώματα έγιναν «τραύματα» που συνεχίζουν να επηρεάζουν τον τρόπο αντίληψης του εαυτού μας.«Τα τραύματα σχετίζονται με το bullying. Αυτά αποθηκεύονται στο υποσυνείδητό μας κι είναι πεποιθήσεις που κουβαλάμε μέχρι σήμερα σχετικά με τη διαφορετικότητά μου και το αν αξίζω ή όχι».

«Είμαι πολύ ενοχικός άνθρωπος…»

Κλείνοντας τη συζήτησή τους ανέφερε πόσο έντονα νιώθει πολλές φορές ενοχές για τις αντιδράσεις άλλων ανθρώπων και πώς ο χώρος στη σκηνή αποτέλεσε μοναδική διέξοδο για εκείνη.«Είμαι πολύ ενοχικός άνθρωπος· μπορεί πριν κοιμηθώ να σκεφτώ “μήπως έκανα κάτι λάθος; Ίσως μου μίλησαν έτσι επειδή εγώ φταίω;”. Αυτή η αίσθηση κατωτερότητας δεν υπάρχει όταν βρίσκομαι στη σκηνή· στον δρόμο νιώθω χαμένη ενώ πάνω στη σκηνή εκφράζομαι με αυτοπεποίθηση».