Η Θωµαή Απέργη µιλάει στο Secret: «Έφτασα να έχω τέσσερις κρίσεις επιληψίας ηµερησίως, µε αποτέλεσµα να νοσηλευτώ»

Για τη Θωµαή Απέργη, η µουσική και η Ψυχολογία µοιράζονται µια θεµελιώδη κοινή συνισταµένη: την αφοσίωση στην προσφορά προς τον άνθρωπο. Συνεχίζοντας την καλλιτεχνική της πορεία, έχει στραφεί µε αξιοσηµείωτη αφοσίωση και δέσµευση για εξέλιξη στον χώρο των ψυχικών επιστηµών, έχοντας ολοκληρώσει σπουδές, µεταπτυχιακά και απασχόληση σε κλινικό περιβάλλον. Όπως αποκαλύπτει στο «S», η συµµετοχή της στο «J2US» της προσφέρει µεγάλη χαρά, ενώ παράλληλα συνεχίζει να προσφέρει βοήθεια σε συνανθρώπους της. Βρίσκεται πλέον σε µια πολύ καλύτερη φάση, έχοντας περάσει µια περίοδο «αποφόρτισης» στην Τήνο.

Μιλήστε µας για τη συµµετοχή σας στο «Just the two of us» και για τη συνεργασία σας µε τον Ηλία Γκότση.

Η εµπειρία µου στο «Just the two of us» είναι µια µοναδική σύνθεση καλλιτεχνικού και προσωπικού ενδιαφέροντος. Η συνεργασία µε τον Ηλία Γκότση χαρακτηρίζεται από µια εξαιρετικά όµορφη δυναµική, που πηγάζει από την ειλικρινή επιθυµία για εξέλιξη και την ουσιαστική επικοινωνία. Το στοιχείο που µε συναρπάζει περισσότερο δεν είναι µόνο το τελικό αποτέλεσµα, αλλά η ίδια η διαδικασία: ο τρόπος µε τον οποίο δύο διαφορετικοί άνθρωποι καταφέρνουν να συγχρονιστούν, να εκτεθούν και τελικά να συνδεθούν βαθιά µέσα από τη δύναµη της µουσικής.

Τι σηµαίνει για εσάς η jazz;

Για µένα, η jazz αποτελεί έναν τρόπο σκέψης, µια έκφραση ελευθερίας που λειτουργεί εντός ενός συγκεκριµένου πλαισίου. Παρέχει µια δοµή, ενώ ταυτόχρονα απελευθερώνει το δυναµικό του αυτοσχεδιασµού και της αυθεντικής στιγµιαίας ύπαρξης. Αυτή η προσέγγιση έχει µια βαθιά ψυχολογική διάσταση: αντικατοπτρίζει την ικανότητα να αντιµετωπίζεις την αβεβαιότητα και να δηµιουργείς µέσα σε αυτήν, χωρίς την ανάγκη απόλυτου ελέγχου.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Πώς συνυπάρχουν µέσα σας η µουσική και η Ψυχολογία;

∆εν τις βιώνω ως δύο διακριτές ταυτότητες. Και οι δύο µοιράζονται έναν κοινό πυρήνα: την προσφορά στον άνθρωπο. Η µουσική αγγίζει τις ψυχές, ενώ η ψυχολογία επεξεργάζεται τα συναισθήµατα. Για µένα, αποτελούν δύο διαφορετικά µονοπάτια που οδηγούν στον ίδιο προορισµό.

Οι σύγχρονες διαπροσωπικές σχέσεις φαίνεται να δυσκολεύονται. Ποια είναι η δική σας οπτική σε αυτό το φαινόµενο;

Ζούµε σε µια εποχή που χαρακτηρίζεται από υπερπληροφόρηση και ατέλειωτες επιλογές, δημιουργώντας µια ψευδαίσθηση απεριόριστων δυνατοτήτων. Αυτή η συνθήκη καθιστά δύσκολη τη δέσµευση και, κυρίως, την καλλιέργεια συναισθηµατικής εγγύτητας. Οι άνθρωποι συχνά δυσκολεύονται να παραµείνουν σε µια σχέση και να την εµβαθύνουν. Για αυτό το λόγο, παρατηρούµε όλο και πιο συχνά συµπεριφορές όπως το «breadcrumbing» και το «ghosting», που έχω βιώσει και προσωπικά. Έχω βρεθεί σε σχέσεις όπου λάµβανα λιγότερα από όσα πραγµατικά χρειαζόµουν, χωρίς να το αντιληφτώ άµεσα. Ωστόσο, αυτές οι εµπειρίες λειτουργούν σαν κάτοπτρα αυτογνωσίας, βοηθώντας µας να επαναπροσδιορίσουµε τις ανάγκες µας µε µεγαλύτερη επίγνωση.

Θα θέλατε να δηµιουργήσετε οικογένεια;

Είναι ένα θέµα που µε απασχολεί, αλλά δεν το αντιµετωπίζω ως υποχρέωση ή κοινωνική επιταγή. Έχω απαλλαγεί από την πίεση των αυστηρών χρονοδιαγραµµάτων. Για µένα, η δηµιουργία οικογένειας συνδέεται άρρηκτα µε την ποιότητα της σχέσης. Αν δεν συναντήσω τον κατάλληλο άνθρωπο, δεν θα επιλέξω να προχωρήσω απλώς για να «συµβεί». Ταυτόχρονα, αναγνωρίζω το µεγάλο βάρος και την ευθύνη που συνεπάγεται η έλευση ενός παιδιού στον κόσµο. Γι’ αυτό, αν µια τέτοια συνθήκη δεν προκύψει, έχω σκεφτεί και την εναλλακτική της απόκτησης ενός παιδιού µε τους δικούς µου όρους, ακόµα και µόνη µου.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Ποια είναι τα επόµενα επαγγελµατικά σας σχέδια;

Συνεχίζω µε αµείωτο ρυθµό τη µουσική µου πορεία, µε ζωντανές εµφανίσεις µε το jazz σχήµα µου και µε νέες δισκογραφικές κατευθύνσεις σε συνεργασία µε την Panik Records. Με ενθουσιάζει ιδιαίτερα η προοπτική να µπορώ να απευθύνοµαι στους νέους – και γενικότερα στο κοινό – µε θέµατα αυτοβελτίωσης, συμβάλλοντας στην αποστιγµατοποίηση ευαίσθητων θεµάτων, όπως οι χρόνιες ασθένειες (συµπεριλαµβανοµένης της επιληψίας), καθώς και στη δηµιουργία ενός ανοιχτού διαλόγου που µπορεί να λειτουργήσει ως πηγή έµπνευσης και κινητοποίησης.

*∆ηµοσιεύτηκε στο Secret στις 4/4/2026