Ο Θοδωρής Κατσαφάδος, ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς της εποχής του, πρόσφατα μοιράστηκε με ειλικρίνεια τις σκέψεις και τους φόβους του σχετικά με τη μοναξιά και την αδυναμία, αποκαλύπτοντας τι τον τρομάζει περισσότερο στη ζωή. Αυτή την περίοδο βρίσκεται σε περιοδεία με την παράσταση «Φιλοκτήτης», που σκηνοθετεί ο Γιώργος Κιμούλης. Σε μια συνέντευξη στην εκπομπή «Buongiorno», συζήτησε για προσωπικές στιγμές, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει αλλά και για την καθημερινότητά του στη σκηνή, η οποία απαιτεί πλήρη συγκέντρωση και χρόνο για προετοιμασία.Ανέφερε ότι δεν φοβάται τη μοναξιά, ωστόσο η αδυναμία να επικοινωνήσει ή να υποστηρίξει τα αγαπημένα του πρόσωπα είναι κάτι που τον ανησυχεί πολύ. Παράλληλα, περιέγραψε πώς βιώνει την έντονη ρουτίνα των παραστάσεων καθώς και τα ευτράπελα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια αυτών. Με ειλικρίνεια αναφέρεται σε όσα τον στενοχωρούν ή τον εκνευρίζουν ενώ συγχρόνως μοιράζεται τρυφερές στιγμές με τον εγγονό του και ανθρώπους που αγαπά.
Θοδωρής Κατσαφάδος: «Η μοναξιά δεν μου προκαλεί φόβο αλλά η ανικανότητα ναι»
Ο Θοδωρής Κατσαφάδος μίλησε στο Buongiorno για τις σχέσεις του με τους δικούς του ανθρώπους καθώς και τις όμορφες στιγμές που περνάει μαζί τους: «Ο εγγονός μου είναι 7½ ετών.Το βραχιολάκι που φοράω είναι δώρο από εκείνον. Η μοναξιά δεν μου προκαλεί φόβο αλλά η ανικανότητα ναι.Η αδελφή μου χρειάστηκε να εισαχθεί σε γηροκομείο γιατί δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί πλέον. Επίσης είχα επισκεφθεί την κουμπάρα μου Μπέττυ Βαλάση στον οίκο ευγηρίας όπου διαμένει κι εκεί δυσκολευτήκαμε πολύ στην επικοινωνία».
Η ζωή στο θέατρο και οι απρόοπτες καταστάσεις
Στη συνέχεια ο Θοδωρής Κατσαφάδος αναφέρθηκε στην ένταση της δουλειάς του στο θέατρο καθώς επίσης στις απαιτήσεις προετοιμασίας: «Το καλοκαίρι ήταν γεμάτο παραστάσεις κι ήταν αρκετά κουραστικό όμως ταυτόχρονα μια χαρούμενη περίοδος στη σταδιοδρομία μου. Κάθε βράδυ το θέατρο ήταν γεμάτο κόσμο όταν παίζαμε. Εγώ είμαι από αυτούς τους ηθοποιούς που δυσκολεύονται να αποφορτιστούν μετά από μια μέρα γεμάτη δραστηριότητες πριν ανέβουν στη σκηνή· χρειάζομαι χρόνο για αυτό». «Αυτό που παρατηρώ είναι ότι πολλοί συνάδελφοί μου κρατούν ένα κινητό στο χέρι πριν εμφανιστούν στη σκηνή κι αυτό με εκπλήσσει πραγματικά! Για μένα το κινητό είναι… πληγή στην καρδιά κι όταν το βλέπω κατά τη διάρκεια μιας παράστασης γίνεται ακόμα πιο δύσκολο να συγκεντρωθώ».Στην πραγματικότητα υπήρξε περίπτωση όπου κατά τη διάρκεια ενός μονόλογου ακούστηκε ήχος τηλεφωνικού κλήσης της Καίτης Γαρμπή! Το χειρότερο όμως είναι οι γνωστοί συρόμενοι κομπολογιού οι οποίοι συνοδεύουν πολλές φορές γυναίκες στα θέατρα.»