Η Τραγωδία των Τεμπών: Μια Ανοιχτή Πληγή
Η τραγωδία που συνέβη στα Τέμπη παραμένει μια πληγή που δεν κλείνει. Για πάνω από 27 μήνες, οι κρατικοί θεσμοί όχι μόνο απέτυχαν να αποσαφηνίσουν τα αίτια της τραγωδίας και να αναζητήσουν ευθύνες, αλλά φαίνεται να αυτοτραυματίζονται. Η κατάσταση αυτή θυμίζει την περίοδο της έρευνας για το σκάνδαλο Novartis, όπου μια νόμιμη εισαγγελική διαδικασία δαιμονοποιήθηκε. Σε εκείνη την περίπτωση, η εισαγγελέας Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη βρέθηκε στο επίκεντρο μιας πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
Από τη μία πλευρά βρίσκονται όσοι – κόμματα, πολιτικοί και δημοσιογράφοι – αντέτειναν στην έρευνα ως ανώτερη του νόμου και στράφηκαν κατά της Δικαιοσύνης. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν αυτοί που αρχικά δήλωσαν ότι πρόκειται για το «μεγαλύτερο σκάνδαλο του αιώνα» αλλά στη συνέχεια προχώρησαν σε δημόσιες αυτοκριτικές: «Δημιουργούσαμε την εντύπωση ότι συνδυάζαμε ανθρώπους με πιθανές εμπλοκές με άλλους χωρίς καμία σχέση…». Ωστόσο, κανείς δεν έχει λογοδοτήσει για αυτό το σκάνδαλο – ούτε καν ως «σκάνδαλο ιατρών», όπως είχε παρουσιαστεί από εκείνους που προστάτευαν τους πολιτικούς.
Θα επαναληφθεί αυτή η ιστορία με τη τραγωδία στα Τέμπη;
Πίσω από τον πόνο της απώλειας 57 ανθρώπων διαφαίνεται μια πολύπλευρη κατάσταση: ένα σκάνδαλο μέσα σε άλλο σκάνδαλο και όλα αυτά εντός ενός τρίτου πλαισίου.
Υπάρχουν ευθύνες σχετικά με τα γεγονότα που οδήγησαν στη σύγκρουση των τρένων καθώς και για τις πιθανές αδήλωτες φορτώσεις ή τις κυβερνητικές παρεμβάσεις συγκάλυψης αυτών των γεγονότων.
Τρία Κεφάλαια στον Δικαστικό Φάκελο
Ο δικαστικός φάκελος της υπόθεσης έχει τρία βασικά κεφάλαια τα οποία θα είχαν ήδη εξεταστεί σε οποιαδήποτε οργανωμένη χώρα:
- Πρώτο: Η σύγκρουση προήλθε από παραλείψεις κυβερνητικών στελεχών μετά το 2019 οι οποίοι δεν εκτέλεσαν σωστά τα καθήκοντά τους κατά τη διάρκεια τεσσάρων ετών. Αυτό οδήγησε στο αδιανόητο φαινόμενο όπου δύο συρμοί κινούνταν αντίθετα χωρίς καμία παρέμβαση για 12 λεπτά.
- Δεύτερο: Η σύγκρουση πυροδότησε ένα υλικό που δημιούργησε τον χαρακτηριστικό «μανιτάρι» της πυρόσφαιρας· μέχρι σήμερα όμως δεν έχουν διευκρινιστεί η φύση του υλικού αυτού καθώς επίσης ούτε η νομιμότητα της φόρτωσής του.
- Tρίτο: Μετά τη σύγκρουση υπήρξε εμφανής αμέλεια εκ μέρους των δημόσιων υπηρεσιών καθώς και κυβερνητική παρέμβαση ώστε να αλλοιωθούν στοιχεία σχετικά με το συμβάν: από τις γνωστές προσπάθειες συγκαλύψεως μέχρι τις χονδροειδείς παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη.
The προσπάθειες στην Βουλή προς απαλλαγή κυβερνητικών αξιωματούχων είναι εμφανείς. Αυτές θα είχαν ήδη αποδώσει καρπούς αν δεν υπήρχε η επιμονή μιας μητέρας που έχασε το παιδί της – όπως επίσης πολλοί άλλοι βιώνουν τον ίδιο πόνο – κρατώντας ζωντανό το ενδιαφέρον τόσο του ελληνικού λαού όσο και των θεσμών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μια Μοιραία Απόφαση;
Η Μαρία Καρυστιανού έκανε ένα κρίσιμο λάθος όταν επέτρεψε στον Σύλλογο συγγενών θυμάτων να καταθέσει ένα νομικό κείμενο στη Βουλή μαζί με κόμματα ακροδεξιάς ιδεολογίας.
Αυτό τους προσέφερε δυνατότητα κοινοβουλευτικής αξιοποίησης ενώ παράλληλα δημιουργεί μια σοβαρή εικόνα δυο όψεων – αφενός ανθρώπων με αντικοινωνικές αντιλήψεις νομιμοποιούνται ως φορείς απονομής δικαιοσύνης.
Οι οικογένειες θυμάτων ίσως δε συνειδητοποιούν πλήρως τι σημαίνει αυτό…
Συμπέρασμα
If political figures like Νατσιός and Βελόπουλος are recognized as legal supporters of the victims’ families’ fight for justice and truth revelation, public support will be fractured.
Moreover, a new untouchable status is being formed reminiscent of the Novartis case by the government spokesperson Παύλος Μαρινάκης who claimed that it constitutes a dark chapter in the country’s political history to establish an investigative committee against Κυριάκος Μητσοτάκης as he is “the elected Prime Minister by Greek citizens.”
The struggle of Μαρία Καρυστιανού has earned her respect among Greeks for her relentless fight against injustice towards victims and for upholding Justice as an enduring concept in human civilization.
If she does not dissociate her association with far-right signatures which undermine its value in Parliament with dignity she possesses; she risks becoming a tragic figure herself.
The involvement of specific politicians and parties that present themselves as parliamentary representatives distorts her fight and serves the government’s interests while shielding those responsible.
The respected “mother of Tembi” made a mistake by not reacting to support from questionable political factions… If this isn’t corrected soon enough her struggle will be undermined; leading to a farewell to hope…