Η Πολιτική του Τραμπ και οι Διεθνείς Σχέσεις

Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο γνωστός επιχειρηματίας στον τομέα των ακινήτων, είναι πάντα σε κίνηση.Συνεχώς συνομιλεί στο τηλέφωνο και επιτυγχάνει συμφωνίες με τους συνεργάτες του από τον κόσμο των μεγάλων επιχειρήσεων. Αυτό τουλάχιστον αναφέρει ο ίδιος στο βιβλίο του “Teh Art of the Deal” (Η τέχνη της συμφωνίας). Ωστόσο, παρά τις προσδοκίες για την επίτευξη μιας σειράς συμφωνιών κατά τις πρώτες 100 ημέρες της δεύτερης θητείας του – που θα περιλάμβαναν χώρες όπως η Ουκρανία, η Κίνα και κράτη της Μέσης Ανατολής – δεν έχει καταφέρει να πετύχει τίποτα σημαντικό. Φαίνεται ότι αρχίζει να υποχωρεί στον εμπορικό πόλεμο με την Κίνα καθώς και στους δασμούς προς άλλες χώρες, ενώ δείχνει ότι χάνει γρήγορα την υπομονή του σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία, τον οποίο είχε προβλέψει ότι θα τελείωνε εντός 24 ωρών.

Οι διαπραγματεύσεις αποδεικνύονται δύσκολες όταν το διακύβευμα αφορά όχι μόνο οικονομικά συμφέροντα αλλά επίσης την αξιοπιστία ισχυρών ξένων ηγετών και ζητήματα εθνικής κυριαρχίας. Η αντίληψη του Τραμπ ότι κάθε πολιτική κατάσταση είναι μια ευκαιρία για κέρδη ή απώλειες επηρεάζει τη στρατηγική του στην επιστροφή του στον Λευκό Οίκο – κάτι που έχει οδηγήσει σε κάποιες επιτυχίες απέναντι σε νομικές εταιρίες ή πανεπιστήμια αλλά εγείρει ηθικά και συνταγματικά ερωτήματα σύμφωνα με αναλύσεις από το CNN.

Tώρα ο πρόεδρος Τραμπ συνειδητοποιεί πως οι γεωπολιτικές σχέσεις και οι παγκόσμιες εμπορικές διαπραγματεύσεις δεν έχουν καμία σχέση με τις πωλήσεις ακινήτων. Η Κίνα κι η Ουκρανία αντιστέκονται στις πιέσεις που ασκούνται από αυτόν. Παρά την επιστροφή των δασμών σε 90 χώρες, δεν έχει καταφέρει να κλείσει καμία ουσιαστική συμφωνία μέχρι στιγμής. Επιπλέον, στη Μέση Ανατολή ο πόλεμος συνεχίζεται χωρίς στασιμότητα.

Η Υποχώρηση έναντι της Κίνας

Kανένα από τα σχέδια που προτάθηκαν δεν έχουν υλοποιηθεί μέχρι τώρα. Σε όλα τα ζητήματα δοκιμάζεται σφοδρά η εικόνα του Τραμπ ως διαπραγματευτή – μια εικόνα κρίσιμη για τη δημόσια απήχησή του. Ακόμα ούτε κανένα σχέδιο για τη Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής προχωρά μετά τον εκδίωξη Παλαιστινίων από τη Γάζα.

Σχεδόν όλοι οι προηγούμενοι πρόεδροι των ΗΠΑ τα τελευταία δύο δεκαετίες έχουν απογοητευτεί λόγω της άρνησης της Κίνας να ανοίξει τις αγορές της στα αμερικανικά προϊόντα καθώς επίσης λόγω κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας από κινεζικές εταιρίες. Η αντίσταση εκ μέρους Πεκίνου ήταν αναμενόμενη αλλά φαίνεται πως ο Λευκός Οίκος εμφανίζεται έκπληκτος μπροστά σε αυτή την κατάσταση.

“Εάν πραγματικά θέλουν μια λύση μέσω διαλόγου οι ΗΠΑ πρέπει να σταματήσουν τις απειλές κατά της Κίνας”, δήλωσε εκπρόσωπος υπουργείου Εξωτερικών Γκουό Τζιακούν πρόσφατα προσθέτοντας πως “οι πιέσεις δεν αποτελούν σωστή στρατηγική”. Οι δηλώσεις αυτές έρχονται μετά τους ισχυρισμούς των τελευταίων ημερών περί μη παραμονής δασμών κοντά στο 145% καθώς κι ενός πιο ήπιου τόνου στις συνομιλίες με τον Σι Ζινπίγκ.

Η Αντίσταση στην Ουκρανία

Από την άλλη πλευρά, η Ουκρανία αντιστέκεται στις πιέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών όσον αφορά το όνειρο ειρηνευτικών συμφωνιών υπό τους όρους που θέτει ο πρόεδρος Τραμπ – γεγονός που δείχνει ότι αυτές οι προσπάθειές είναι εξίσου ανεπιτυχείς όσο ήταν κι εκείνες απέναντι στην Κίνα.

Ο Πρόεδρος εξέφρασε πρόσφατα απογοήτευση προς τον Ζελένσκι επειδή αρνήθηκε να υπογράψει ένα σχέδιο που προτάθηκε από τις ΗΠΑ θεωρώντας το επικίνδυνο για την κυριαρχία της χώρας.
Για αυτό αποφάσισε να αφήσει δημόσια πληροφορίες σχετικά με πιθανές απαιτήσεις προς τον Πούτιν ώστε εκείνος να αναγνωρίσει δικαιώματα στρατιωτικής δύναμης στην Ουκραλία.

Mάλιστα επιβεβαίωνε πως “η Ρωσία φαίνεται έτοιμη” ενώ παράλληλα ανησυχούσε έντονα για οποιαδήποτε μορφή παραχώρησης εδαφών στους Ρώσους κατακτητές – κάτι πολιτικά αδύνατο σύμφωνα με ειδικούς όπως ο Yuriy Boyechko.
“Ο μόνος τρόπος εφαρμογής αυτού θα ήταν μέσω αλλαγής συντάγματος”, είπε χαρακτηριστικά προσδιορίζοντας τα εμπόδια στη διαδικασία αυτή.”