Η Αντίκρουση του Βενιζέλου

Στην ανάρτησή του, υπογραμμίζει: «Σε απάντηση των δηλώσεων του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη στη χθεσινή μου ανάρτηση: Χθες αναφέρθηκα στο γεγονός ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να δικαιολογήσει την τροπολογία που κατέθεσε για τη μεταχείριση των εισερχόμενων στη χώρα “παράνομα με οποιοδήποτε πλωτό μέσο από τη Βόρεια Αφρική”, επικαλούμενη το άρθρο 15 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Ισχυρίζεται ότι «συντρέχουν οι προϋποθέσεις» αυτού του άρθρου, σύμφωνα με το οποίο τα κράτη μπορούν να λάβουν μέτρα σε περίπτωση δημόσιου κινδύνου που απειλεί τη ζωή της χώρας, ακόμη και κατά παράβαση των υποχρεώσεων που προβλέπονται στη Σύμβαση.»

«Διαμάχη Βενιζέλου – Κυβέρνησης για το άρθρο 15 της ΕΣΔΑ και τις αποφάσεις για το Μεταναστευτικό»

Ο Υπουργός Εξωτερικών παρατήρησε ευγενικά ότι έχω περιπέσει σε «σύγχυση», καθώς η κυβέρνηση δεν ενεργοποιεί το άρθρο 15 ΕΣΔΑ.Ωστόσο, έχει υπογράψει δήλωση που επιβεβαιώνει πως λαμβάνονται μέτρα κατά παράβαση των υποχρεώσεων της Σύμβασης. Αυτό σημαίνει ότι γίνεται επίκληση αυτού του άρθρου ενώ η χώρα δηλώνει επίσημα πως παρεκκλίνει από την ΕΣΔΑ ή απλώς την παραβιάζει χωρίς δισταγμό.

Όταν λαμβάνονται μέτρα κατά παράβαση αυτών των υποχρεώσεων, αυτά επηρεάζουν επίσης τις δεσμεύσεις που απορρέουν από το Σύνταγμα. Τα θεμελιώδη δικαιώματα προστατεύονται τόσο από την ΕΣΔΑ όσο και από τον εθνικό νόμο.

Πολύπλοκες Νομικές Διαστάσεις

Η Ελληνική Κυβέρνηση πρέπει να είναι προσεκτική όταν δηλώνει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής αυτού του άρθρου γιατί αυτό συνεπάγεται επίσης εφαρμογή αντίστοιχων διατάξεων στο Σύνταγμα. Όμως δεν φαίνεται να ενεργοποιείται αυτή η διαδικασία – κάτι που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό.

«Ο Μαρινάκης απαντά σε Βενιζέλο: “Δεν ενεργοποιούμε το άρθρο 15 της ΕΣΔΑ”»

Μιλώντας για όλα αυτά τα ζητήματα, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει λογική συνέπεια στην κυβερνητική επιχειρηματολογία. Αντιθέτως παρατηρείται μια σκληρή ρητορεία που απαξιώνει όχι μόνο την Ευρωπαϊκή Σύμβαση αλλά ενδεχομένως θέτει σε κίνδυνο ακόμα και τις εγχώριες συνταγματικές αρχές.

Κατά τη διάρκεια προηγούμενων κρίσεων όπως αυτήν της οικονομικής ύφεσης ή της πανδημίας δεν έγινε ποτέ επίκληση αυτού του άρθρου ούτε υπήρξε ανάγκη παρέκκλισης από τις διεθνείς συμβάσεις. Για ποιο λόγο τώρα δημιουργείται αυτή η συζήτηση; Είναι επιβεβλημένο να εξετάσουμε σοβαρά αυτές τις επιλογές πριν προχωρήσουμε περαιτέρω.