Τραγικό τέλος για έναν 34χρονο δύτη στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, ο οποίος έχασε τη ζωή του κατά την κατάδυση στο επικίνδυνο σημείο γνωστό ως «Πηγάδι του Διαβόλου». Το σοκαριστικότερο στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι ο άτυχος άνδρας κατέγραψε με την κάμερα που έφερε μαζί του, τα τελευταία του δραματικά λεπτά.
Η σορός του δύτη εντοπίστηκε την Τετάρτη (15.03.2026), παγιδευμένη σε βάθος 30 μέτρων μέσα στο «Πηγάδι του Διαβόλου». Παρά τις προσπάθειές του να αναδυθεί, δεν τα κατάφερε. Η κάμερα που φορούσε κατέγραψε, καρέ-καρέ, τις αγωνιώδεις προσπάθειές του αλλά και τον τραγικό του θάνατο.
Ο 34χρονος, εξοπλισμένος κατάλληλα, είχε βουτήξει σε αυτό το σημείο για να καταγράψει την υποβρύχια περιήγησή του. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο βίντεο αποτυπώνονται όλες του οι προσπάθειες για να βγει στην επιφάνεια. Κατέβαινε σταδιακά προς το «Πηγάδι», όταν αιφνιδίως τον έπιασαν ισχυρά θαλάσσια ρεύματα, με αποτέλεσμα να χάσει τον εξοπλισμό του και να πέσει πάνω σε βράχια.
Η επιχείρηση ανάσυρσης της σορού, η οποία παραμένει εγκλωβισμένη στη σήραγγα, χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα δύσκολη και επικίνδυνη. Ειδικά εκπαιδευμένα κλιμάκια αναμένεται να επιχειρήσουν το Σάββατο, χρησιμοποιώντας ειδικά μείγματα οξυγόνου για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του μεγάλου βάθους.
Το «Πηγάδι του Διαβόλου»: Ένα σημείο με σκοτεινή ιστορία
Το «Πηγάδι του Διαβόλου», στο δεύτερο λιμανάκι της Βουλιαγμένης, είναι ένα στενό, κάθετο υποθαλάσσιο «φρέαρ» που βρίσκεται κοντά στα βράχια. Ξεκινά από τα 11 μέτρα βάθος, με τη συνολική κατάδυση να φτάνει τα 30 μέτρα. Είναι γνωστό για τα επικίνδυνα ρεύματά του, ειδικά στα 16 μέτρα, όπου ένα ισχυρό ρεύμα οδηγεί προς μια στενή υποβρύχια σήραγγα που καταλήγει σε σπήλαιο άγνωστων διαστάσεων.
Η διάμετρος του «πηγαδιού» είναι περίπου 3 μέτρα, ενώ η είσοδός του βρίσκεται εκεί όπου τελειώνουν οι βραχώδεις ακτές και αρχίζει ο αμμώδης βυθός. Στο σημείο υπάρχει κόκκινη σημαδούρα, δεμένη με σχοινί μέχρι τον πυθμένα, που σηματοδοτεί την είσοδο.
Έχουν εξερευνηθεί μόνο περίπου 150 μέτρα της σήραγγας, με σπηλαιολόγους να εκτιμούν ότι συνδέεται με τη λίμνη της Βουλιαγμένης, ενισχύοντας τον μύθο και την επικινδυνότητα του σημείου.
Το τραγικό περιστατικό του 1978
Τον Σεπτέμβριο του 1978, τρεις νεαροί Αμερικανοί – ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ, ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ και η 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν – χάθηκαν μέσα στη σήραγγα προσπαθώντας να την εξερευνήσουν. Παρά τις εκτεταμένες προσπάθειες εντοπισμού, παρέμειναν αγνοούμενοι για δεκαετίες. Μια πρώτη απόπειρα διάσωσης τον Νοέμβριο του 1978 απέτυχε, ενώ το 1989 ανελκύστηκαν μόνο μια φιάλη και κάποια προσωπικά αντικείμενα. Η υπόθεση έκλεισε οριστικά το 2007, όταν οστά που είχαν βρεθεί στην σήραγγα ταυτοποιήθηκαν με DNA ως τα λείψανα των τριών Αμερικανών.
Μετά το συμβάν, τη δεκαετία του 1980, το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικά κάγκελα στην είσοδο της σήραγγας για να αποτρέψει νέες επικίνδυνες καταδύσεις. Σήμερα, στο σημείο δεσπόζει η προειδοποιητική επιγραφή του Χρήστου Μπαρούχα, συνιδρυτή της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Αττικής: «Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή», μια υπενθύμιση της σκοτεινής ιστορίας του «Πηγαδιού του Διαβόλου».