Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης μοιράστηκε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής και της καριέρας του, αποκαλύπτοντας πώς το 2008, λίγο πριν ανέβει στη σκηνή, έλαβε τη σοκαριστική είδηση για τον θάνατο του αδερφού του. Ο καταξιωμένος ηθοποιός, καλεσμένος στην εκπομπή «Σαββατοκύριακο Παρέα» την Κυριακή 26 Απριλίου, περιέγραψε με συγκίνηση αλλά και αξιοσημείωτη ψυχραιμία την πρόκληση του να διαχειριστεί ένα τόσο βαρύ προσωπικό τραύμα, ενώ ταυτόχρονα έπρεπε να ανταποκριθεί σε μια απαιτητική θεατρική παράσταση μπροστά σε κοινό χιλιάδων θεατών. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη στήριξη που δέχτηκε από τους συναδέλφους του, καθώς και στην κρίσιμη απόφαση της στιγμής να συνεχίσει την εργασία του, παρά τον συναισθηματικό του φόρτο. Όπως τόνισε, η συγκεκριμένη εμπειρία σημάδεψε τη μνήμη του, καθώς ολόκληρος ο θίασος βίωσε την ένταση και την αγωνία της κατάστασης.
Αλέξανδρος Μπουρδούμης για την απώλεια του αδερφού του: Η στιγμή της ανακοίνωσης πριν ανέβει στη σκηνή
Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης εξιστορεί τη στιγμή που ενημερώθηκε για το τραγικό γεγονός, ελάχιστα λεπτά πριν ξεκινήσει η παράσταση, και την προσπάθειά του να διατηρήσει την ψυχραιμία του.«Ήταν λίγες ώρες πριν. Μου το είπαν και έπρεπε να βγω στη σκηνή. Δεν είμαι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος ηθοποιός που έχει αντιμετωπίσει κάτι τέτοιο. Θυμάμαι την ταραχή όλων των υπολοίπων. Ήταν η Ρένια Λουιζίδου, ο Στέλιος Μάινας, η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, ένας σπουδαίος θίασος και όλοι ήταν συγκλονισμένοι. Ήξεραν ότι υπήρχε ένα πρόβλημα με την υγεία του αδερφού μου και η αναμονή ήταν μεγάλη για εμένα. Με άκουσαν να μιλάω στο τηλέφωνο. Ο σκηνοθέτης με ρώτησε, “μήπως να ακυρώσουμε;” Του απάντησα, “Σε δέκα λεπτά ξεκινάει η παράσταση, με 2.000 κόσμο, τι να ακυρώσουμε;”»
Η παράσταση σε ένα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός περιέγραψε την πορεία της παράστασης, η οποία διεξήχθη υπό ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα, τόσο για τον ίδιο όσο και για τους συνεργάτες του.«Θυμάμαι όλοι έκαναν λάθη, γιατί είχαν την αγωνία μου. Ήταν κάτι που προσπάθησα να το διαχειριστώ. Δεν τα καταφέρνουμε πάντα. Εκείνη τη στιγμή, μπήκα στη θέση μου, για να εκτελέσω τη δουλειά μου».