Η Μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας στην Αμοργό: Ένας Ταπεινός Φάρος Πίστης
«Για πάνω από μισό αιώνα, προσεύχεται, εργάζεται και υποδέχεται τους πιστούς σε ένα μοναστήρι σκαλισμένο σε έναν παραθαλάσσιο βράχο, που έχει αλλάξει ελάχιστα από την ίδρυσή του πριν από μια χιλιετία», αναφέρει η δημοσιογράφος του Associated Press σε ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στον πατέρα Σπυρίδωνα και στη Μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας στην Αμοργό, συνοδευόμενο με πλούσιες φωτογραφίες. Η Giovanna Dell’ Orto επισκέφθηκε τη διάσημη μονή με την κάμερα του associated Press και κατέγραψε σκηνές γαλήνης και απαράμιλλης ομορφιάς.
«Η Ελλάδα έχει εκκοσμικευτεί ραγδαία μαζί με την υπόλοιπη Ευρώπη ενώ άλλα νησιά του Αιγαίου, όπως η κοντινή Σαντορίνη, αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις που φέρνει η ανάπτυξη του τουρισμού που εστιάζει κυρίως στις παραλίες αντί για τις εκκλησίες», σημειώνει το αφιέρωμα.«Ωστόσο, κάποιοι ορθόδοξοι μοναχοί συνεχίζουν να είναι σύμβολα της τοπικής κουλτούρας», προσθέτει η δημοσιογράφος. Όταν πρόσφατα υπήρξε σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή και ο πατέρας Σπυρίδων απουσίαζε λόγω ενός επείγοντος ιατρικού ζητήματος, το μόνο που τον απασχολούσε ήταν πώς να επιστρέψει πίσω στην Αμοργό. «Ήθελα να είμαι εδώ με την κοινότητά μου για να νιώσω τα συναισθήματά τους γιατί είμαι υπεύθυνος γι’ αυτούς. Ο Θεός με έφερε εδώ για να τους φροντίσω», δήλωσε στο Associated Press από τη Μονή Χοζοβιώτισσας όπου όπως ανέφερε δεν υπήρξε καμία κατασκευή ή βράχος που να επηρεάστηκε κατά τη διάρκεια των δονήσεων.
Κατά τη διάρκεια αυτής της σύντομης απουσίας καθώς και μιας μεγαλύτερης περσινής διάρκειας σχεδόν πέντε μηνών όταν χρειάστηκε να μεταφερθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα για χειρουργικές επεμβάσεις— οι κάτοικοι όλου του νησιού περιμένανε πότε θα επιστρέψει. «Νιώθω μεγάλη χαρά όταν συναντώ ξανά τους ανθρώπους εδώ στο χωριό οι οποίοι με έψαχναν γιατί μου είχαν λείψει», είπε χαρακτηριστικά. «Είμαι ευτυχισμένος στη μοναχική ζωή μου και χαρούμενος που επέστρεψα στο φυσικό μου περιβάλλον». Ο Σπυρίδων γεννήθηκε στην Αμοργό κι εντάχθηκε στη μονή αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο το 1971 στα 18 χρόνια του.
Σήμερα είναι ένας από τους δύο μοναχούς που ζουν εκεί μαζί με τον βοηθό Κωνσταντίνο Παπακωνστάντίνου ηλικίας 35 ετών,ο οποίος φιλοδοξεί κάποια μέρα να γίνει επίσης μοναχός. Μέχρι τότε διηγείται στους επισκέπτες τις ιστορίες γύρω από τη μονή στις πολλές γλώσσες που έχει μάθει κατά τη διάρκεια προηγούμενης καριέρας στον κόσμο της μόδας. Καθισμένος κοντά στην είσοδο ενός μικρού παρεκκλησιού, ο Σπυρίδων υποδέχεται τους προσκυνητές πάντα με ένα ζεστό χαμόγελο.
Pπο πολλοί φτάνουν λαχανιασμένοι αφού έχουν ανεβαίνει τα τριακόσια μέτρα σκαλοπατιών από τον χώρο στάθμευσης μέχρι την μικροσκοπική πόρτα εισαγωγής κι έχουν περάσει ακόμα μία στενή σκάλα μέχρι το σκοτεινό παρεκκλήσι όπου προσκυνούν την εικόνα πριν βγουν ξανά στο έντονο φως έξω στη βεράντα.