Η Αναστασία Γιάμαλη, καλεσμένη στο «Χαμογέλα και Πάλι!», μίλησε για την προσέγγισή της στη ζωή και το ιδιαίτερο ύφος της στην εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα» στο MEGA.
«Το «βιτριολικό» χιούμορ το κληρονόμησα από τους γονείς μου. Και ο πατέρας μου και η μητέρα μου έχουν ακραία ειρωνικό χιούμορ. Προσπαθώ να διατηρώ την ψυχραιμία μου. Είμαι πιο εκδηλωτική στην προσωπική μου ζωή. Επειδή συγκρατώ πολλά στην επαγγελματική, κάποιος πρέπει να τα «ακούσει». Με ενοχλεί έντονα η αταξία. Δεν την αντέχω. Θέλω τα πράγματα να είναι τακτοποιημένα. Θέλω τα ρούχα στην ντουλάπα να είναι οργανωμένα ανά χρώμα. Και η τάξη στο σπίτι είναι πολύ σημαντική», ανέφερε.
Γιάμαλη: «Μια σχέση με άτομο διαφορετικών αντιλήψεων θα ήταν αναπόφευκτα συγκρουσιακή»
«Η ιδεολογία λειτουργεί ως πυξίδα για τις ηθικές μας επιλογές. Επομένως, με κάποιον που δεν μοιραζόμαστε κοινές αντιλήψεις, θα ήταν δύσκολο να βρούμε κοινό έδαφος, και η σχέση μας θα ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική και γεμάτη εντάσεις. Αν, για παράδειγμα, κάποιος είχε ριζικά διαφορετικές απόψεις για βασικά ζητήματα όπως ο ρόλος του κράτους, η φορολογία, η θρησκεία ή τα ανθρώπινα δικαιώματα, η συμβατότητά μας θα ήταν μηδαμινή. Προτιμώ να περιβάλλομαι από ανθρώπους που είναι δημοκράτες και προοδευτικοί. Αν και είναι πιθανό να συναντήσουμε προοδευτικές και φιλελεύθερες απόψεις και στο συντηρητικό στρατόπεδο, προσωπικά δεν έχω βρει πολλούς», τόνισε.
Σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις και τα νέα κόμματα: «Υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του νέου κόμματος που ίδρυσε ο Αλέξης Τσίπρας. Ο Γεράσιμος Μοσχονάς, ένας σεβαστός φίλος και καθηγητής, επισημαίνει ότι αυτή τη στιγμή η κεντροαριστερά αντιμετωπίζει κρίση εκπροσώπησης. Πολλοί προοδευτικοί πολίτες νιώθουν ανασφάλεια και αβεβαιότητα, αδυνατώντας να βρουν την πολιτική τους ταυτότητα. Δεν είμαι σίγουρη αν η φιλόδοξη νέα προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα, η οποία, ακόμη και στα αρχικά στάδια, φαίνεται δημοσκοπικά ισχυρή, θα καταφέρει να εκφράσει τελικά το σύνολο του προοδευτικού κόσμου. Η Νέα Δημοκρατία, από την άλλη, μέχρι στιγμής, εκφράζει ένα ευρύ φάσμα του κεντροδεξιού χώρου. Βρισκόμαστε, λοιπόν, σε διαφορετικές φάσεις και καταστάσεις όσον αφορά στους δύο βασικούς πόλους. Δεν μπορούμε να επαινούμε για αυτονόητα. Επιπλέον, τα ανθρώπινα δικαιώματα –και είναι σημαντικό να το τονίσουμε αυτό– δεν έχουν κομματική ταυτότητα. Η ισονομία, δηλαδή η αρχή ότι όλοι οι πολίτες απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα, υποχρεώσεις και ελευθερίες, δεν είναι ζήτημα αριστεροσύνης ούτε ριζοσπαστισμού».
Για τον Αλέξη Τσίπρα: «Θεωρώ ότι είναι πολύ νωρίς για οριστικά συμπεράσματα. Στο παρελθόν, πριν την ίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριζε μια πιο ευρεία αριστερά. Τώρα, δηλώνει «στο κόμμα μου, με τους δικούς μου όρους». Οι κινήσεις του είναι πιο μετρημένες σε σχέση με το παρελθόν. Θα δούμε αν θα διατηρήσει αυτή τη στάση. Ωστόσο, μένει να αποδειχθεί αν θα καταφέρει να εκφράσει αυτόν τον κόσμο, ο οποίος είτε αυτοπροσδιορίζεται ως προοδευτικός αλλά αισθάνεται πολιτικά «ορφανός», είτε είναι αναποφάσιστος. Θα δούμε επίσης ποιοι τελικά θα προσέλθουν στις κάλπες. Κανείς και τίποτα δεν βρίσκεται υπεράνω των ιδεολογιών. Όλοι μας πορευόμαστε με βάση ένα σύστημα αξιών, το οποίο θεμελιώνεται σε μια συγκεκριμένη ιδεολογία».
Για την Μαρία Καρυστιανού: «Δεν αμφισβητώ σε καμία περίπτωση τις ειλικρινείς προθέσεις της κυρίας Καρυστιανού. Άλλωστε, το τραύμα που την οδήγησε να ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική είναι ένα απίστευτα δύσκολο βάρος. Ευχόμαστε να μη βρεθεί κανείς σε παρόμοια θέση. Πιστεύω ότι οι προθέσεις της είναι καθαρές. Ωστόσο, οι θέσεις της, σε κάθε πολιτικό ζήτημα –όπως το οικονομικό πρόγραμμα, η μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης, η ιδιωτικοποίηση ή μη των παραλιών και των ελεύθερων χώρων– όλες αυτές οι απόψεις διαμορφώνουν την ιδεολογία της».
«Το σημερινό πολιτικό σύστημα μου προκαλεί αποστροφή»
Όπως παραδέχθηκε η Αναστασία Γιάμαλη, «δεν έχω καμία απολύτως επιθυμία να ασχοληθώ με την πολιτική. Το τρέχον πολιτικό σύστημα μου προκαλεί μεγάλη αποστροφή. Δεν είναι κάτι που με αφορά. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να είμαι συνεπής στις αρχές μου και στις απόψεις που εκφράζω. Θα είμαι πάντα στο πλευρό των αδυνάτων, των πιο ευάλωτων, αυτών που νιώθω ότι δεν έχουν φωνή. Δεν μου έχει γίνει κάποια πρόταση για να πολιτευθώ. Πιστεύω ότι οι συνεντεύξεις μου έχουν γίνει αντιληπτές ως δήλωση αποστροφής προς την πολιτική. Είμαι απόλυτα ικανοποιημένη εκεί που βρίσκομαι, έχω την ελευθερία να εκφράζω τις απόψεις μου και να αναδεικνύω τα προβλήματα. Θεωρώ ότι η τρέχουσα συζήτηση γύρω από την πολιτική, τα πρόσωπα, τα κόμματα, τους «σταρ» της πολιτικής, τις προσωπικότητες, και τις υποστηρίξεις, ακούγεται στον κόσμο ως κάτι ξένο και αδιάφορο. Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για το τι είπε τελικά ο Τσίπρας στο κόμμα του, αν η Καρυστιανού έχει ιδεολογία ή όχι, ή αν ο Μητσοτάκης διόρισε τον Κυρανάκη γραμματέα. Και εκεί, πιστεύω, θα κριθεί τελικά η ψήφος. Η πολιτική συγκυρία, πάντως, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Αναμένουμε ανακατατάξεις, και οι σχέσεις, τόσο οι προσωπικές όσο και οι δημοσκοπικές, θα κριθούν από τη σταθερότητα και τη διάρκεια τους».
Για τις κομματικές συνεργασίες: «Από τη μία πλευρά, έχουμε τη Νέα Δημοκρατία, η οποία, λόγω της πρωτιάς της στις δημοσκοπήσεις και της κυριαρχικής της θέσης, έχει το πλεονέκτημα. Δηλώνει ότι στόχος είναι η αυτοδυναμία στις πρώτες εκλογές. Όλα τα κόμματα θέτουν την αυτοδυναμία ως στόχο προεκλογικά. Μετά τις εκλογές, πιστεύω ότι θα ανοίξει ένας διαφορετικός διάλογος και όλοι θα κληθούν να αντιμετωπίσουν το βάρος της ευθύνης. Όχι τόσο για την ακυβερνησία, αλλά για την εναλλακτική πρόταση. Νομίζω ότι η ευθύνη των προοδευτικών δυνάμεων είναι τεράστια αυτή τη στιγμή. Διότι, αθροιστικά, υπάρχει η δυνατότητα για μια εναλλακτική. Και πιστεύω ότι όλοι θα κληθούν να αναλογιστούν τις επιλογές τους και να αποφασίσουν τι θα κάνουν. Βλέπουμε τι συμβαίνει και με τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και με τον Νίκο Ανδρουλάκη, ο οποίος αντιμετωπίζει μια νέα εσωκομματική κρίση. Στον ΣΥΡΙΖΑ, τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα, κατά την άποψή μου. Δεν γνωρίζω πώς τα κόμματα του προοδευτικού χώρου θα ανταποκριθούν στην ανάγκη του κόσμου για εκπροσώπηση. Η ανάγκη, όμως, είναι υπαρκτή. Και είναι σαφές ότι υπάρχει».