Η πολιτική πορεία του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», υπό την ηγεσία της Μαρίας Καρυστιανού, δείχνει να αντιμετωπίζει σοβαρές εσωτερικές προκλήσεις, με διαδοχικές αποχωρήσεις βασικών στελεχών και συνεργατών. Μόλις 2,5 μήνες μετά την «λαμπερή» παρουσίαση του κόμματος, η εικόνα δεν θυμίζει το «ελπιδοφόρο» νέο κεφάλαιο που είχε εξαγγελθεί. Αντίθετα, η «Ελπίδα» φαίνεται να «πεθαίνει» νωρίς, καθώς άνθρωποι που βρέθηκαν στο πλευρό της κ. Καρυστιανού, από συγγενείς θυμάτων των Τεμπών μέχρι στενούς συνεργάτες, αποστασιοποιούνται, αφήνοντας το κόμμα σε δημοσκοπική «ελεύθερη πτώση».
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι οι αποχωρήσεις δεν οφείλονται σε κοινούς πολιτικο-ιδεολογικούς λόγους, αλλά σε επιμέρους συγκρούσεις που εστιάζουν στον τρόπο δράσης της Μαρίας Καρυστιανού. Οι αποχωρούντες κάνουν λόγο για παράλληλα κέντρα αποφάσεων, έλλειψη διαφάνειας, σύγχυση γύρω από τη γραμμή του κόμματος, απουσία συλλογικών διαδικασιών και έναν «σκιώδη» κλειστό κύκλο συνεργατών, με την ευθύνη να αποδίδεται στην επικεφαλής του κόμματος.
Οι «Βροντές» Πριν την Καταιγίδα: Από τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων Τεμπών στον Νίκο Καραχάλιο
Προηγήθηκε η σύγκρουση με τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, του οποίου υπήρξε πρόεδρος. Τα μέλη του αιφνιδιάστηκαν από τις πολιτικές ενέργειες της κ. Καρυστιανού, την οποία και «αποχώρησαν» από τη θέση της, ξεκαθαρίζοντας ότι οι πολιτικές επιλογές είναι προσωπικές και δεν εκπροσωπούν τον Σύλλογο, του οποίου αποστολή παραμένει η αναζήτηση της αλήθειας και η απόδοση δικαιοσύνης για την τραγωδία. Ακόμη και ο Πάνος Ρούτσι, στενά συνδεδεμένος με την κ. Καρυστιανού, έσπευσε να διευκρινίσει ότι ο δικός του αγώνας, όπως η απεργία πείνας, αφορούσε το παιδί του και όχι κομματικές φιλοδοξίες.
Στη συνέχεια, ακολούθησε η μετωπική σύγκρουση με τον επικοινωνιολόγο Νίκο Καραχάλιο. Ενώ συμμετείχε στις αρχικές συζητήσεις για τη δημιουργία ενός ευρύτερου πολιτικού κινήματος, η συνεργασία τους κατέληξε σε δημόσια αντιπαράθεση. Ο κ. Καραχάλιος κατηγόρησε την κ. Καρυστιανού για αυταρχικές συμπεριφορές, υπερδεξιές θέσεις, και προχώρησε σε καταγγελίες για υπόγειες διασυνδέσεις με τη Μόσχα, συνδέοντας τη δημιουργία του κόμματος με ρωσικές παρεμβάσεις.
Η «Βεντέτα» με τον Θανάση Αυγερινό
Η ρήξη με τον Θανάση Αυγερινό, υπεύθυνο επικοινωνίας και εκπροσώπησης του κινήματος στα ΜΜΕ, εξελίχθηκε σε μια «βεντέτα» με αμοιβαία πυρά. Αρχικά, οι κ. Καρυστιανού και Αυγερινός προχώρησαν σε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση, ζητώντας στοιχεία για όσα καταγγέλθηκαν από τον Νίκο Καραχάλιο. Ωστόσο, η συνεργασία τους δεν κράτησε. Ο κ. Αυγερινός ανακοίνωσε την αποχώρησή του, αφήνοντας αιχμές για «ύποπτους και φυτευτούς συμβουλάτορες».
Ο κ. Αυγερινός υποστήριξε ότι ενημερώθηκε εκ των υστέρων για τη λειτουργία ενός «παράλληλου Γραφείου Τύπου» από τις 12 Ιουλίου, χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει τη σύνθεσή του. Μίλησε για «ύποπτους και φυτευτούς συμβουλάτορες των διαδρόμων», τονίζοντας ότι τέτοιες πρακτικές πλήττουν ένα ανεξάρτητο κίνημα πολιτών. «Καθείς αναλαμβάνει τις ευθύνες του για τις πράξεις και τις παραλείψεις του», δήλωσε, καταλήγοντας με τη φράση «καθείς εφ’ ω ετάχθη».
Η Μαρία Καρυστιανού, από την πλευρά της, απέρριψε τις κατηγορίες ως «λάσπη», συκοφαντία και «προσπάθειες διάσπασης του κινήματος», χαρακτηρίζοντάς τις πρόωρες και άδικες, καθώς ο φορέας βρισκόταν ακόμη σε διαδικασία συγκρότησης δομών. Ωστόσο, στην περίπτωση του Θανάση Αυγερινού, η κ. Καρυστιανού προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, εξαπολύοντας προσωπική επίθεση: «Είναι καλύτερο να αποχωρούν τέτοια άτομα γιατί μας κρατάνε πίσω. Κάποιοι μπορεί να πιστεύουν ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας, ότι χρειαζόμαστε βοήθεια. Εμείς δεν το πιστεύουμε αυτό». Άφησε επίσης αιχμές για τον τρόπο αποχώρησής του, λέγοντας «Το θέμα είναι πώς φεύγουν αυτά τα άτομα και εκεί δείχνει και τα στοιχεία του χαρακτήρα τους».
Ακολούθησε επίσημη ανακοίνωση διαγραφής του Θανάση Αυγερινού, με την κατηγορία για διχαστικές δηλώσεις και ενέργειες που υπονόμευσαν την ενότητα του Κινήματος και παραβίασαν την αρχή αποκλεισμού συνεργασίας με κόμματα του πολιτικού συστήματος. Η ανακοίνωση έκανε λόγο για «άδηλο σχέδιο διαβολής και ελέγχου».
Στην απάντησή του, ο Θανάσης Αυγερινός ήταν λιτός αλλά αιχμηρός, αναρτώντας τη φράση «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» και ένα υστερόγραφο: «Ας διαβάζουμε τυπωμένα βιβλία στις διακοπές. Μορφώνουν, παρηγορούν και προστατεύουν από τις εγωμανίες…»
…μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι…
ΥΓ. Ας διαβάζουμε τυπωμένα βιβλία στις διακοπές. Μορφώνουν, παρηγορούν, προστατεύουν από τις εγωμανίες…
— Avgerinos Thanassis (@AvgerinosMoscow) August 2, 2026
Διαδοχικές Αποχωρήσεις και «Κλειστό Κλαμπ»
Πριν την παραίτηση Αυγερινού, είχαν προηγηθεί κι άλλες αποχωρήσεις. Ο Βασίλης Κοκοτσάκης, πραγματογνώμονας των οικογενειών θυμάτων των Τεμπών, κατήγγειλε οργανωτικές ελλείψεις, απουσία κανόνων και λογοδοσίας, και λειτουργία γύρω από «αυλές» και προσωπικές επιρροές.
Ο πτέραρχος εν αποστρατεία Αθανάσιος Παπανικολάου ανέφερε ότι ο οργανωτικός έλεγχος είχε αναλάβει συγκεκριμένος πυρήνας προσώπων, αρκετοί εκ των οποίων προέρχονταν από τον χώρο της ΝΙΚΗΣ.
Είχε προηγηθεί και η απομάκρυνση του Νίκου Σκιαδά, ο οποίος δήλωσε ότι αισθάνθηκε προδομένος, αποδίδοντας την αποχώρησή του στη σύγκρουσή του με τον Θανάση Αυγερινό και στην υπονόμευση από τη Μαρία Γρατσία.
Μετά την έξοδο του Θ. Αυγερινού, η επικοινωνία του κόμματος περνά στα χέρια της Μαρίας Γρατσίας, ενώ υπεύθυνος προεκλογικής εκστρατείας είναι ο Νίκος Γαλανός. Τα στελέχη που εμφανίζονται στα ΜΜΕ είναι ελάχιστα, και το «πρόγραμμα» βασίζεται σε προσωπικές δηλώσεις της κ. Καρυστιανού. Η συγκέντρωση αρμοδιοτήτων στη στενή ομάδα της προέδρου είναι εμφανής, περιορίζοντας τις ενέργειες σε λίγους «εκλεκτούς». Με βάση τα όσα έχουν καταγραφεί, δεν αποκλείεται να υπάρξουν κι άλλες αποχωρήσεις, περιορίζοντας περαιτέρω τα μέλη του «κλειστού κλαμπ» της Προέδρου.