Σε ηλικία 93 ετών, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός, άφησε την τελευταία του πνοή την Κυριακή (2/8) το μεσημέρι, στο σπίτι του στην Αθήνα.
Σε μια συγκινητική σύμπτωση, η απώλειά του συνέπεσε με την ημέρα των γενεθλίων του. Ο εκλιπών, μία από τις πιο μακροβιότερες και με σημαντική εμπειρία πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας, διέγραψε μια κοινοβουλευτική πορεία που ξεπέρασε τις τέσσερις δεκαετίες. Ήταν ένας από τους δύο εναπομείναντες εν ζωή βουλευτές της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής του 1961.
Ποιος ήταν ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης
Γεννημένος στις 2 Αυγούστου 1933 στην Αθήνα, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συνεχίζοντας με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, ασχολήθηκε με τη δικηγορία και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτορας της Νομικής Σχολής Αθηνών. Κατά την περίοδο αυτή, γνώρισε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος, αναγνωρίζοντας τις ικανότητές του, τον ενέταξε στο ψηφοδέλτιο της ΕΡΕ για τη Β’ Περιφέρεια Αθηνών.
Η εκλογή του ως βουλευτή το 1961 σηματοδότησε την έναρξη μιας μακράς πολιτικής καριέρας, με επανεκλογές το 1963 και το 1964. Μετά τη Μεταπολίτευση, εκλεγόταν συνεχώς στη Β’ Αθηνών από το 1974 έως το 1996, ενώ το 2000 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, συμμετείχε σε κινήσεις για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, γεγονός που οδήγησε στη σύλληψή του και σε πεντάμηνη κράτηση σε απομόνωση.
Υπουργικές Θητείες και Διαδρομή στη Ν.Δ.
Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο σε διάφορες κυβερνήσεις, αναλαμβάνοντας σημαντικά υπουργεία όπως: Εσωτερικών (Υφυπουργός, 1974), Εξωτερικών (Υφυπουργός, 1974-1975), Εμπορίου (1975-1977, 1989), Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1980), Εθνικής Άμυνας (1989, 1990-1993) και Δικαιοσύνης (1992). Διετέλεσε επίσης αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και της Νέας Δημοκρατίας (1993-1997). Αξίζει να σημειωθεί η στάση του το 1989 κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.
Η προσφορά του στην κοινοβουλευτική λειτουργία περιλαμβάνει επίσης τη θητεία του ως γραμματέας του προεδρείου της Βουλής (1961-1963), γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος (1963) και κοσμήτορας της Βουλής (1965-1967). Υπήρξε ενεργό μέλος στις εργασίες σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ και συμμετείχε σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ.
Από το 1998 έως το 2010, διατέλεσε πρόεδρος του Ινστιτούτου “Κωνσταντίνος Καραμανλής”. Το 2004 εξελέγη ευρωβουλευτής, ενώ το 2009 αποχώρησε από την ενεργό πολιτική δράση μετά από 48 χρόνια παρουσίας.
Συγγραφικό Έργο και Οικογένεια
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης διέθετε πλούσιο συγγραφικό και επιστημονικό έργο, με πολυάριθμες μελέτες και βιβλία νομικού και πολιτικού περιεχομένου, όπως “Η ονομαστική μετοχή” (1960), “Η ΕΟΚ και το Εταιρικόν Δίκαιον” (1970), “Η αλλαγή στο εδώλιο” (1984), “Αποκατάσταση Ιστορικών Αληθειών” (1985), “Συνταγματικοί Προβληματισμοί” (1993), “Η Μεταναστευτική Πολιτική της Ευρώπης” (2006) και “Τυφλοί στρατοί – Η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού” (2008).
Για την πολύτιμη προσφορά του, τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης αφήνει πίσω του τέσσερα παιδιά: τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τη δημοσιογράφο Ελένη Βαρβιτσιώτη, τον σύμβουλο στρατηγικής επικοινωνίας και επιχειρηματία Θωμά Βαρβιτσιώτη και τον Κωνσταντίνο Βαρβιτσιώτη.