Συζήτηση με τον συνιδρυτή και Editor-In-Chief του Semafor, Μπεν Σμιθ, είχε στην Ουάσιγκτον, στο Semafor World Economy Forum, με θέμα «The New Era of Global Growth», ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης. Το newsletter του webreporter καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ. Ακολουθεί η πλήρης συζήτηση: Μπεν Σμιθ: Σας ευχαριστώ όλους που είστε μαζί μας και ευχαριστώ και εσάς, κύριε υπουργέ. Εκτός από υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, εκλεγήκατε πρόσφατα πρόεδρος του Eurogroup, κάτι που είναι αρκετά εντυπωσιακό, δεδομένου ότι πριν από 10 χρόνια κανείς δεν θα εξέλεγε τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών για να ηγηθεί του Eurogroup. Και θα ήθελα, φορώντας το ευρωπαϊκό σας «καπέλο», να κάνετε ένα βήμα πίσω και να μας δώσετε μια συνολική εικόνα για το πώς διαμορφώνεται το σοκ από το Ιράν σε υψηλότερο επίπεδο. Κυριάκος Πιερρακάκης: Καταρχάς, χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι εδώ. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω απαντώντας σε αυτή την ερώτηση και επαναλαμβάνοντας αυτό που δήλωσε πρόσφατα ο Φατίχ Μπιρόλ, εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, το οποίο είναι αρκετά ανησυχητικό: ότι ενδέχεται να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην Ιστορία, αν δεν την αντιμετωπίσουμε σωστά, και ότι αυτή θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη, δυνητικά, από τις τρεις προηγούμενες μαζί, δηλαδή τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του ’70 και του 2022, με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Και διαθέτει στοιχεία που το τεκμηριώνουν αυτό, διότι το συνολικό σοκ σε όρους πετρελαίου τη δεκαετία του ’70 ήταν μια σωρευτική μείωση της τάξης των 10 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως. Τώρα βρισκόμαστε στα μείον 13. Επίσης, σε ό,τι αφορά στο φυσικό αέριο, αν δούμε τις απώλειες σε ετήσια βάση, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία πέσαμε από τα 155 δισ. κυβικά μέτρα (BCM) στα 80, δηλαδή μείον 75. Και τώρα εξετάζουμε απώλειες της τάξης των μείον 110 BCM. Επομένως, αν αυτό συνεχιστεί, εάν τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν κλειστά για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, οι επιπτώσεις θα είναι μεγάλες. Φυσικά, υπάρχουν και άλλες επιπτώσεις που ήδη αντιμετωπίζουμε. Το ένα τρίτο των παγκόσμιων λιπασμάτων διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ. Σχεδόν το 50% της παραγωγής θείου επίσης. Αυτό θα έχει επιπτώσεις, οι οποίες θα γίνουν αισθητές εάν τα Στενά παραμείνουν κλειστά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Και ήδη το αισθανόμαστε αυτό, κυρίως στην Ασία, διότι το 80% του πετρελαίου και το 90% του φυσικού αερίου που διέρχεται από τα Στενά κατευθύνεται προς την Ασία. Ωστόσο, οι τιμές είναι σε μεγάλο βαθμό παγκόσμιες, επομένως όλοι επηρεαζόμαστε. Στην Ευρώπη, αυτή τη στιγμή, μέρος της δουλειάς μας στο Eurogroup είναι να συντονίσουμε την αντίδραση, καθώς και τη φύση των μέτρων και των πολιτικών που θα επιχειρήσουν να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις αυτής της ενεργειακής κρίσης. Μπεν Σμιθ: Πήρα συνέντευξη από τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ χθες το βράδυ. Παραπονέθηκε ότι η ΕΕ επιδοτεί τη ζήτηση για να μετριάσει το σοκ. Πιστεύετε ότι αυτή είναι μια εύστοχη κριτική; Κυριάκος Πιερρακάκης: Θα έλεγα ότι έχουμε την εμπειρία του 2022, έχουμε κατανόηση του τι κάναμε σωστά και τι λάθος. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη δώσει τις κατευθυντήριες γραμμές για τη στήριξη και τα μέτρα που πρέπει να υιοθετήσουμε. Αυτά θα πρέπει να είναι προσωρινά, να είναι προσαρμοσμένα και να είναι στοχευμένα. Δηλαδή, θα πρέπει να έχουν βραχυπρόθεσμο χαρακτήρα. Πρέπει να τα αποσύρουμε μόλις η κρίση υποχωρήσει, ώστε να αποφύγουμε ακριβώς αυτό. Και θα πρέπει να στηρίζουν κυρίως εκείνους που πλήττονται περισσότερο, ιδίως σε περιόδους έντονης ανόδου των τιμών του πετρελαίου, όπως αυτή που βιώνουμε σήμερα. Το έχουμε κάνει αυτό στη χώρα μου, στην Ελλάδα, αλλά λίγο- πολύ το κάνουμε σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες αυτή τη στιγμή. Μέρος της δουλειάς μας στο Eurogroup είναι να συντονίζουμε αυτές τις αντιδράσεις και να προσπαθούμε να ανταποκριθούμε ακριβώς σε αυτά τα ζητούμενα, ώστε να έχουμε τη βέλτιστη πολιτική απόκριση στην κρίση που αντιμετωπίζουμε: να στηρίξουμε τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά, να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν έλλειψη ρευστότητας. Μπεν Σμιθ: Και ο Επίτροπος Ντομπρόβσκις δήλωσε νωρίτερα σήμερα εδώ ότι ανησυχεί πως η Ευρώπη κατευθύνεται προς σχεδόν μηδενική ανάπτυξη, προς στασιμοπληθωρισμό. Τι βλέπετε εσείς όσον αφορά στην ανάπτυξη και στον πληθωρισμό; Κυριάκος Πιερρακάκης: Αυτή τη στιγμή ήδη αναπροσαρμόζουμε τις προβλέψεις μας και αυτές προσαρμόζονται προς χαμηλότερα επίπεδα ανάπτυξης σε σχέση με ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί, όχι βέβαια ακόμα σε μηδενικό επίπεδο, και προς υψηλότερα επίπεδα πληθωρισμού. Αυτό είναι αναμενόμενο σε μια ενεργειακή κρίση. Όλα θα εξαρτηθούν από τη διάρκεια και το βάθος αυτής. Θα είναι κάτι που θα διαρκέσει δύο εβδομάδες ή τρεις μήνες; Θα είναι μια μεγαλύτερη κρίση, μια πιο παρατεταμένη κρίση; Ξεκινώντας, δηλαδή, από σήμερα. Φυσικά, ακόμη και στα σενάρια που εξετάζουμε, ας πούμε ότι τα Στενά ανοίγουν αύριο, οι υπολογισμοί που κάνει ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας είναι δυστυχώς, ακόμη και στο καλύτερο σενάριο, κάπως ανησυχητικοί. Διότι έχουμε ήδη δει ενεργειακές εγκαταστάσεις και ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία να επηρεάζονται από τα γεγονότα που εξελίσσονται επί του πεδίου της μάχης, περίπου 80 εγκαταστάσεις έχουν ήδη επηρεαστεί. Ορισμένες από αυτές έχουν πληγεί σοβαρά. ‘Αρα, ακόμη και στο καλύτερο σενάριο, θα χρειαστούν δύο μήνες για να επανέλθει η προσφορά κοντά στα προηγούμενα επίπεδα. Τα ασφάλιστρα κινδύνου (risk premia) θα συνεχίσουν επίσης να αντανακλούν ό,τι έχει προηγηθεί σε επίπεδο τιμών. Είναι μια ανησυχητική κατάσταση. Προσπαθούμε να διαμορφώσουμε το καλύτερο δυνατό σενάριο μέσα στα δεδομένα που έχουμε, αλλά δεν είμαστε ακόμη εκεί. Μπεν Σμιθ: Πιστεύετε ότι η μονομερής απόφαση των ΗΠΑ να πάνε σε πόλεμο θα έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη σχέση μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ; Κυριάκος Πιερρακάκης: Πιστεύω ακράδαντα στη στρατηγική φύση της σχέσης μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ. Είμαστε πολύ κοντά εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Μπορεί να υπάρξουν αναταράξεις σε αυτή τη σχέση. Υπάρχουν διαφωνίες που έχουμε δει στο παρελθόν, είτε πρόκειται για εμπορικές σχέσεις είτε για το ζήτημα της Γροιλανδίας. Αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι το στρατηγικό συμφέρον τόσο των ΗΠΑ, όσο και της ΕΕ, είναι να έχουν μια στενή και συνεργατική σχέση σε κάθε μέτωπο: είτε πρόκειται για το εκάστοτε ζήτημα είτε ακόμη και για την τεχνολογία. Γιατί η «κούρσα για το φεγγάρι», για παράδειγμα, του 21ου αιώνα θα είναι η τεχνητή νοημοσύνη. Θα αφορά και στις τεχνολογικές εξελίξεις γενικότερα. Νομίζω ότι όλοι χρειαζόμαστε καλούς φίλους και όλοι, στο τέλος της ημέρας, θα δράσουμε πλήρως στρατηγικά. Μπεν Σμιθ: Είστε ο τελευταίος υποστηρικτής της διατλαντικής σχέσης. Ένα σημείο διαφωνίας ήταν οι πρόσφατες εκλογές στην Ουγγαρία. Θα επηρεάσει η ήττα του Όρμπαν; Δεν ξέρω. Θα επηρεάσει εσάς ειδικά, υποθέτω γύρω από τις αμυντικές δαπάνες, αλλά και ευρύτερα την ικανότητά σας να συντονίζετε τα οικονομικά της ευρωζώνης. Και πόσο μεγάλο εμπόδιο ήταν η Ουγγαρία; Κυριάκος Πιερρακάκης: Λοιπόν, όσον αφορά στην Ουγγαρία, θα έλεγα γενικά ότι η εκλογή φιλοευρωπαϊκών κυβερνήσεων στα κράτη- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ένα θετικό στοιχείο. Και είμαστε αρκετά ικανοποιημένοι γι’ αυτό. Υπό αυτή την έννοια, για παράδειγμα, ο συντονισμός της στήριξης προς την Ουκρανία είναι κάτι που έπρεπε να γίνει με μεγαλύτερη ταχύτητα και σε υψηλότερο επίπεδο. Και είμαστε αρκετά ικανοποιημένοι που θα μπορέσουμε να το επιτύχουμε αυτό με τη νέα ουγγρική κυβέρνηση. Προσωπικά, ανυπομονώ να συνεργαστώ στενά με τον νέο υπουργό Οικονομικών της Ουγγαρίας. Συνολικά, θα έλεγα ότι η Ευρώπη έχει διδαχθεί το μάθημα τόσο από την προηγούμενη κρίση του 2022 όσο και από την κρίση που έχουμε μπροστά μας. Χρειαζόμαστε μια ισχυρότερη Ευρώπη, μια πιο κυρίαρχη Ευρώπη, μια Ευρώπη με ενισχυμένες δυνατότητες, και κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση. Γνωρίζουμε τι έχουμε μπροστά μας. Υπάρχει ένα «μέρισμα» από τα προφανή πράγματα που δεν έχουμε κάνει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ποια ήταν η κριτική προς την Ευρώπη στο παρελθόν; Ότι συνήθως χρειαζόμαστε μια κρίση, μετά προκύπτει χάος μέχρι ένα σημείο και καταλήγουμε σε μη βέλτιστες λύσεις. Ιδανικά, αυτό θα πρέπει να το αποφύγουμε. Δεν σκοπεύουμε να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Και γνωρίζουμε ότι, για παράδειγμα, η υλοποίηση της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων στην Ευρώπη είναι κρίσιμη. Σε ετήσια βάση αποταμιεύονται περίπου 1,4 τρισεκατομμύρια ευρώ. Κατευθύνονται αυτά σε επενδύσεις; Όχι. Ο μέσος Αμερικανός κατέχει το 60% των περιουσιακών του στοιχείων σε μετοχές, αλλά για τον μέσο Ευρωπαίο το ποσοστό είναι 20%. Ένα μέρος αυτού είναι θέμα κουλτούρας, ναι, αλλά μόνο ένα μέρος. Κυρίως πρόκειται για πρόβλημα στους μηχανισμούς λειτουργίας (plumbing) των ευρωπαϊκών χρηματοοικονομικών. Δεν έχουμε αναπτύξει πλήρως την ενιαία αγορά. Δεν έχουμε άρει όλα τα εμπόδια που υπάρχουν εσωτερικά. Είχαμε τη συζήτηση για το εμπόριο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως πολύ καλά γνωρίζετε. Έχουμε όμως και εσωτερικά εμπορικά εμπόδια μεταξύ των 27 κρατών- μελών. Αυτά πρέπει να τα καταργήσουμε. Και σκοπεύουμε να το κάνουμε γρήγορα. Μπεν Σμιθ: Και είστε αισιόδοξος; Δηλαδή, κυρίως ότι οι γαλλικές και γερμανικές κυβερνήσεις θα επιτρέψουν αυτό για το οποίο μιλάτε, ουσιαστικά την τραπεζική ενοποίηση στην ΕΕ, ότι θα επιτρέψουν σε μια μεγάλη ισπανική τράπεζα να αγοράσει μια μεγάλη γαλλική τράπεζα χωρίς να μετατραπεί σε εθνική κρίση. Κυριάκος Πιερρακάκης: Με μία λέξη, ναι. Είμαι αισιόδοξος. Πιστεύω ότι χρειαζόμαστε περισσότερη τραπεζική ενοποίηση στην Ευρώπη. Προέρχομαι από μια χώρα όπου η UniCredit αγόρασε ένα μεγάλο μερίδιο σε μία από τις συστημικές μας τράπεζες και η Euronext αγόρασε το Χρηματιστήριο Αθηνών. Στη συνέχεια, η UniCredit αύξησε το ποσοστό συμμετοχής της στην Alpha Bank, μία από τις συστημικές μας τράπεζες. Συνολικά, σίγουρα το χρειαζόμαστε αυτό, αλλά δεν αφορά μόνο στις τράπεζες. Ανέφερα και τα χρηματιστήρια. Πρόκειται κυρίως για την ανάπτυξη αυτού που περιγράφουμε ως Ένωση Κεφαλαιαγορών. Για να το πω με μη τεχνικούς όρους: είστε μια startup στην Ευρώπη. Κάποια στιγμή πιθανότατα χρειάζεστε μια αμερικανική επενδυτική τράπεζα και κάποια στιγμή πιθανότατα μετατρέπεστε σε εταιρεία στο Ντέλαγουερ για να προχωρήσετε. Αυτό είναι εντάξει. Αλλά θα πρέπει να υπάρχουν επιλογές σε ευρωπαϊκό επίπεδο ώστε να μπορείτε να αναπτυχθείτε και να επεκταθείτε μέσα σε μια ενιαία αγορά. Μπεν Σμιθ: Αυτό είναι το ευρωπαϊκό Ντέλαγουερ; Είναι κάτι που συζητείται; Κυριάκος Πιερρακάκης: Δεν θα όριζα ένα συγκεκριμένο μέρος ως το «ευρωπαϊκό Ντέλαγουερ». Μπεν Σμιθ: Δεν είναι αυτό που αποκαλούν τη 28η δικαιοδοσία; Κυριάκος Πιερρακάκης: Το 28ο κανονιστικό πλαίσιο. Η ιδέα του 28ου κανονιστικού πλαισίου είναι ακριβώς να λειτουργήσει με αυτόν τον τρόπο: να δημιουργήσει έναν απλούστερο μηχανισμό για να ιδρύσει κανείς τη δική του εταιρεία και να την αναπτύξει στην Ευρώπη, μεταξύ άλλων. Μπεν Σμιθ: Αλλά δεν θα έχετε μια πολιτεία με τη «γοητεία» του Ντέλαγουερ. Κυριάκος Πιερρακάκης: Δεν θα μπορούσα να το αρνηθώ αυτό. Αλλά αυτό που θα έλεγα είναι ότι συνολικά διαθέτουμε μια αγορά πολύ ισχυρή, η οποία μπορεί να λειτουργήσει ως χρηματοοικονομική και οικονομική υπερδύναμη, αρκεί να αφαιρέσουμε όλα αυτά τα εμπόδια που υπάρχουν. Ας δώσω ένα παράδειγμα: οι τηλεπικοινωνίες. Οι πολιτικές της πρώτης κυβέρνησης Τραμπ κατά της Huawei ουσιαστικά βοήθησαν έμμεσα τις ευρωπαϊκές εταιρείες στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Δεν υπήρχε τότε αμερικανικός «πρωταθλητής» στην αγορά. Υπήρχαν η Ericsson και η Nokia. Αξιοποιήσαμε αυτή την ευκαιρία για να δημιουργήσουμε οικοσυστήματα γύρω από αυτούς τους παίκτες στην Ευρώπη το 2020 και το 2021; Όχι, δεν το κάναμε. Αποφασίσαμε να έχουμε 27 ξεχωριστές δημοπρασίες φάσματος. Η Κίνα προχωρούσε σε διοικητική κατανομή φάσματος στις τηλεπικοινωνιακές της εταιρείες. Και στις Ηνωμένες Πολιτείες είχες ουσιαστικά μία αρχή, την FTC. Έτσι, όταν ένας τηλεπικοινωνιακός πάροχος όπως η Deutsche Telekom αλληλοεπιδρούσε με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλληλοεπιδρούσε με έναν φορέα. Στην Ευρώπη έπρεπε να αλληλοεπιδρά με 27. Και δεν ασκήσαμε βιομηχανική πολιτική γύρω από αυτούς τους παίκτες. Το αναφέρω ως παράδειγμα. Αυτή είναι η φιλοσοφία της έκθεσης Ντράγκι και της έκθεσης Λέτα: τι θα μπορούσαμε να κάνουμε στην Ευρώπη για να ενισχύσουμε τόσο τις τεχνολογικές μας δυνατότητες όσο και την οικονομική μας δραστηριότητα; Αυτά τα δύο πάνε μαζί. Αυτό απαιτεί έξυπνη ρύθμιση και έξυπνες επιλογές. Και μπορούμε να τις κάνουμε. Υπάρχει το γνωστό απόφθεγμα του Τσόρτσιλ, ότι τελικά κάνεις το σωστό αφού έχεις αποκλείσει όλες τις άλλες επιλογές. Υποθέτω ότι βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο, σε έναν βαθμό. Η Ελλάδα σίγουρα βρέθηκε σε αυτό το σημείο. Μπεν Σμιθ: Μπορείτε να μας πείτε λίγα, έστω στα λίγα λεπτά που μας απομένουν; Η ελληνική ιστορία είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Και αναρωτιέμαι αν υπάρχουν μαθήματα που θα έπρεπε να αντλήσει η υπόλοιπη ευρωζώνη από όσα μάθατε στην Ελλάδα τα τελευταία 10 χρόνια, βγαίνοντας από αυτή την κρίση και φτάνοντας σήμερα να θεωρείστε κάπως ως πρότυπη ευρωπαϊκή οικονομία; Κυριάκος Πιερρακάκης: Υπάρχουν μαθήματα που πρέπει να αντλήσει κανείς και μαθήματα που δεν πρέπει. Από τη θετική πλευρά, η δημοσιονομική σταθερότητα είναι απαραίτητη. Έχουμε διατηρήσει βιώσιμα δημοσιονομικά πλεονάσματα για χρόνια. Έχουμε τη ταχύτερη μείωση χρέους συνολικά. Ξεκινήσαμε, βέβαια, από πολύ υψηλό επίπεδο. Μετά τον COVID, είχαμε φτάσει σχεδόν σε επίπεδα χρέους της τάξης του 210% του ΑΕΠ, που είναι τεράστια. Η πρόβλεψη τώρα είναι ότι πριν τελειώσει η δεκαετία θα είμαστε κάτω από το 120%. Χρειάζεσαι υγιή δημόσια οικονομικά. Αυτό είναι sine qua non. Χρειάζεσαι πολιτική σταθερότητα, που είναι το αναγκαίο συστατικό για να πετύχεις τα ίδια οικονομικά αποτελέσματα. Και χρειάζεσαι μια νοοτροπία μεταρρυθμίσεων. Προσπαθούμε να προχωράμε σε μεταρρυθμίσεις, δεν θα έλεγα κάθε μήνα, θα έλεγα κάθε εβδομάδα. Μέρος αυτών των μεταρρυθμίσεων αφορούσε στην ψηφιοποίηση της οικονομίας, στην ψηφιοποίηση του κράτους. Η ανάπτυξη της κυβερνητικής πλατφόρμας Gov.gr υπήρξε μία από τις πιο δημοφιλείς μεταρρυθμίσεις στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Αυτή η οριζόντια ψηφιοποίηση μας επέτρεψε να κάνουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα, από την ψηφιοποίηση του συστήματος υγείας έως τη δυνατότητα να εντοπίζουμε τη φοροδιαφυγή και να δημιουργούμε πλεονάσματα, επειδή συνδέσαμε τη μέση επιχείρηση στην Ελλάδα -τη μέση μικρομεσαία επιχείρηση- με POS. Εφαρμόσαμε μια πολιτική πολλών μεταρρυθμίσεων ταυτόχρονα. Αυτό που δεν πρέπει να διδαχθεί κανείς από εμάς είναι το υψηλό «κόστος διδάκτρων» που πληρώσαμε, κάνοντας πολλά λάθη πριν μπούμε στη σωστή πορεία. Για παράδειγμα, χρειάστηκαν τρία προγράμματα διάσωσης με το ΔΝΤ, αντί για ένα, όπως στην περίπτωση χωρών όπως η Ιρλανδία ή η Κύπρος. Συνολικά, χρειάζεται συνεχής μεταρρύθμιση και μια θετική στάση απέναντι σε αυτή, γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό που ενδιαφέρει τους πολίτες στην πολιτική είναι μία λέξη: αποτελέσματα (delivery). Θέλουν να βλέπουν αποτελέσματα, όχι λόγια από τους πολιτικούς. Θέλουν απτά αποτελέσματα στην πράξη. Όσο περισσότερο τα παραδίδεις γρήγορα και σε κλίμακα, τόσο αυξάνονται τα επίπεδα εμπιστοσύνης στην κοινωνία. Και μπορείς να κάνεις ακόμη περισσότερα. Μπεν Σμιθ: Πόσο σας ανησυχεί ότι αυτά που συζητούσαμε στην αρχή-η άνοδος των τιμών της ενέργειας- θα τροφοδοτήσουν έναν κύκλο πολιτικής αστάθειας; Δημοσιονομικά ανεύθυνου λαϊκισμού; Ανατροπής όσων λέτε ότι είναι αναγκαία για μεταρρυθμίσεις; Κυριάκος Πιερρακάκης: Ανησυχώ και θα έλεγα ότι το καθήκον κάθε πολιτικού στην Ευρώπη στο επίπεδο αυτό είναι, από τη μία πλευρά, να ανησυχεί, αλλά από την άλλη να παρέχει και τις απαραίτητες λύσεις για να αντιμετωπίσει αυτή την ανησυχία. Αν δει κανείς πού βρίσκεται σήμερα η Ευρώπη σε σχέση με το 2022, οι πηγές ενέργειας είναι πιο διαφοροποιημένες. Έχουμε επενδύσει περισσότερο σε υποδομές. Χρειάζεται να κάνουμε περισσότερα; Ναι. Χρειαζόμαστε περισσότερες επενδύσεις στα δίκτυα, περισσότερες επενδύσεις στην αποθήκευση. Πρέπει να προχωρήσουμε συνολικά στην Ενεργειακή Ένωση της Ευρώπης. Έχουμε διαφορετικά ενεργειακά μείγματα στις ευρωπαϊκές χώρες, κάτι που αντανακλάται και στις τιμές. Υπάρχουν ακόμη πράγματα να γίνουν; Ναι. Αλλά προχωράμε συνεχώς. Η κριτική προς την Ευρώπη είναι ότι προχωρά πολύ λίγο και πολύ αργά. Θα διαφωνούσα εν μέρει με αυτό. Ναι, σε ορισμένα ζητήματα ήμασταν πιο αργοί, αλλά σε άλλα, όταν ενσωματώνουμε το μάθημα, όπως για παράδειγμα τα μαθήματα της κρίσης χρέους της προηγούμενης δεκαετίας φάνηκαν στην αντίδρασή μας στην COVID-19, ξέρουμε πώς να αντιδράσουμε καλύτερα. Και πιστεύω ότι το ίδιο θα ισχύσει και για αυτή την ενεργειακή κρίση, γιατί έχουμε ήδη αναπτύξει τους θεσμούς και τη νοοτροπία πολιτικής, με βάση όσα συνέβησαν το 2022. Μπεν Σμιθ: Και μια τελευταία ερώτηση. Είστε πραγματικός ατλαντιστής. Έχετε σπουδάσει εδώ. Δεν κατάφερα νωρίτερα να σας κάνω να ασκήσετε κριτική στην αμερικανική κυβέρνηση. Πόσο δύσκολο είναι, όταν ο Αμερικανός αντιπρόεδρος έρχεται και κάνει εκστρατεία για κάποιον στην Ευρώπη και εκείνος χάνει; Δηλαδή, αποτελεί πρόκληση για τους Ευρωπαίους πολιτικούς που θέλουν να διατηρήσουν αυτή τη σχέση, το γεγονός ότι αυτή η κυβέρνηση δεν είναι δημοφιλής στις ευρωπαϊκές χώρες; Κυριάκος Πιερρακάκης: Θα έλεγα ότι δεν πρέπει να εστιάζουμε μόνο στο εδώ και τώρα, αλλά στη μεγάλη εικόνα. Αυτό που τείνουμε να κάνουμε ως άνθρωποι είναι να υπεραναλύουμε το παρελθόν, να υπερδραματοποιούμε το παρόν και να υποτιμούμε το μέλλον. Αν θέλουμε να δούμε τι πρέπει να συμβεί, αναφορικά με αυτή την, κατά τη γνώμη μου, υπαρξιακή σχέση, πρέπει να εστιάσουμε στις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας και να διατηρήσουμε μια θετική και αισιόδοξη στάση για την επίτευξη αποτελεσμάτων. Και για όλες τις πολιτικές που απαιτούνται. Μπεν Σμιθ: Τι ωραίο κλείσιμο. Ευχαριστώ πολύ. Ήταν απολαυστικό
