Φορολογικές Ρυθμίσεις και Καταθέσεις

Τα ποσά που έχουν κατατεθεί σε τραπεζικούς λογαριασμούς κατά τη διάρκεια ετών που έχουν παραγραφεί δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν από τις φορολογικές αρχές, ακόμα κι αν από αυτούς τους λογαριασμούς πραγματοποιηθούν εμβάσματα σε άλλους λογαριασμούς σε έτη που δεν έχουν παραγραφεί.

Αυτό προκύπτει από μια πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), η οποία στηρίζεται σε προηγούμενες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Έτσι, ένας φορολογούμενος απέφυγε σοβαρές ποινές. Η εν λόγω απόφαση διευκρινίζει την περίοδο παραγραφής για περιπτώσεις τραπεζικών λογαριασμών που δέχθηκαν πιστώσεις πέραν της πενταετίας και χρησιμοποιήθηκαν μέσω εμβασμάτων εντός αυτής της πενταετίας.

Η ΔΕΔ επισημαίνει ότι σύμφωνα με τη διαμορφωμένη νομολογία, η μεταφορά χρημάτων μεταξύ των λογαριασμών ενός δικαιούχου δεν συνιστά απαραίτητα αύξηση της περιουσίας του. Επιπλέον, ο κρίσιμος χρόνος για τη φορολόγηση μιας πίστωσης που χρηματοδότησε ένα έμβασμα είναι κατά κύριο λόγο ο χρόνος κατάθεσης του σχετικού ποσού στον τραπεζικό λογαριασμό. Η αρμόδια αρχή υποχρεούται να προσδιορίσει αυτό το χρονικό σημείο με βάση όλα τα διαθέσιμα στοιχεία όπως οι κλήσεις προς τον φορολογούμενο για παροχή εξηγήσεων και οι πληροφορίες από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Σε σπάνιες περιπτώσεις όπου η συλλογή στοιχείων σχετικά με τον χρόνο αύξησης καταστεί δύσκολη ή αδύνατη (κάτι το οποίο θα πρέπει να αιτιωθεί ειδικά),μπορεί η φορολογική αρχή να θεωρήσει ως κρίσιμο χρόνο τον χρόνο εκτέλεσης του εμβάσματος.

Η Απόφαση της ΔΕΔ

Στο πλαίσιο αυτό, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών διευκρινίζει ότι «σε κάθε περίπτωση, αν αποδειχθεί ότι η επένδυση αποκτήθηκε εκτός των φορολογικών ετών που καλύπτονται στην εντολή ελέγχου ή αν το εισερχόμενο έμβασμα προέρχεται από καταθέσεις ή πραγματικά εισόδηματα προηγούμενων χρόνων της εξεταζόμενης περιόδου, τότε αυτές οι πιστώσεις θεωρούνται δικαιολογημένες για την εξεταζόμενη περίοδο». Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να επεκταθεί ο φορολογικός έλεγχος στα προηγούμενα αυτά χρόνια εκτός αν είναι απολύτως αναγκαίο για την επιβεβαίωση υπαγωγής σε φόρους ή νόμιμης απαλλαγής τους κεφαλαίων προέλευσης αυτών των πιστώσεων υπό τις ισχύουσες διατάξεις περί παραγραφής.

additonally: «Το ποσό ενός τραπεζικού λογαριασμού που έχει χρησιμοποιηθεί για ένα έμβασμα και θεωρείται ως φορολογητέα εισφορά θα υπόκειται σε φόρους ως εισόδημα στην διαχειριστική περίοδο κατά την οποία αυτό το ποσό έχει εισαχθεί στην περιουσία του δικαιούχου». Στην περίπτωση μεταφοράς χρημάτων μέσω εμβασμάτων μεταξύ των προσωπικών τραπεζικών λογαριασμών ενός δικαιούχου (είτε εγχώριων είτε αλλαδαπών) αυτή δεν συνιστά αύξηση της συνολικής περιουσίας του.»

Κατ’ επέκταση λοιπόν, σύμφωνα με τη ΔΕΔ «δεν είναι κρίσιμος ο χρόνος διενέργειας του εμβάσματος αλλά είτε ο χρόνος κατάθεσης αυτού καθαυτού του ποσού είτε στην περίπτωση τμηματικής κατάθεσης οποιοδήποτε τμήματος αυτού στον συγκεκριμένο τραπεζικό λογιασμό μέσω του οποίου έγινε το έμβασμα.»

Ένα Παράδειγμα

Aν υποθέσουμε πως υπάρχει ένας τραπεζικός λογιασμό όπου έχει γίνει μια κατάθεση 50.000 ευρώ το 2016 χωρίς αυτή να προέρχεται από τα δηλωμένα εισδήματα ενός ατόμου και στη συνέχεια το 2024 πραγματοποιείται ένα έμβασμα ύψους 40.000 ευρώ απ’ αυτόν τον ίδιο лογιασμό.Αν οι αρμόδιες αρχές ανακαλύψουν αυτή τη δεύτερη συναλλαγή ζητούν εξηγήσεις από τον ενδιαφερόμενο.

Aπό τα δηλωμένα εισδήματα δε φαίνεται να δικαιολογείται αυτό το ποσό αλλά ο ενδιαφερόμενος αποδεικνύει πως προέρχεται απ’ την παλαιότερη κατάθεση των 50.000 ευρώ στο 2016. Έτσι γλιτώνει φόρους καθώς εκείνη η χρονιά έχει παρέλθει χωρίς δυνατότητα περαιτέρω εξέταση απ’ τις Αρχές επί αυτής καθώς επίσης ούτε στα σχετικά εμβάσματα μπορούν πλέον να ασκηθούν περαιτέρω κοινοί ποσοτικοί περιορισμοί αφού αυτά σχετίζονται με χρήματα ήδη κλειστά στο πλαίσιο μιας παραγραμμένης χρονιάς.