Η πρώτη δημοσκόπηση μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, που διενήργησε η εταιρεία Interview για λογαριασμό της POLITICO, αποκαλύπτει τις τρέχουσες πολιτικές τάσεις.
Στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρώτη θέση με 26,5%. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αντίθετα, υποχωρεί στο 14,5% από 15,8% που είχε τον Ιούλιο. Η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων διαμορφώνεται πλέον στις 12 μονάδες, από 11 μονάδες στην προηγούμενη μέτρηση.
Το newsletter του webreporter καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Το ΠΑΣΟΚ διατηρεί την τρίτη θέση με 10%, ενώ ακολουθεί η Ελληνική Λύση με 9%. Το ΚΚΕ συγκεντρώνει 6,1%, ενώ σημαντική πτώση καταγράφει η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, που υποχωρεί στο 3,6% από 5,3% τον προηγούμενο μήνα. Στη συνέχεια, η Φωνή Λογικής λαμβάνει 3,1%, η Πλεύση Ελευθερίας 2,9% και το ΜέΡΑ25 2,8%. Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρόλο που σημειώνει μικρή άνοδο, φτάνει στο 2% από 1%.
Την ίδια στιγμή, αυξημένο εμφανίζεται το ποσοστό των αναποφάσιστων, φτάνοντας το 10,6% από 9%, ενώ η κατηγορία «άλλο κόμμα» συγκεντρώνει 6%. Συνολικά, το 16,6% των πολιτών δεν επιλέγει κάποιο από τα αναφερόμενα ονομαστικά κόμματα, στοιχείο που καταδεικνύει τη συνεχιζόμενη πολιτική αβεβαιότητα.
Πρώτος ο Μητσοτάκης στην καταλληλότητα για διακυβέρνηση
Στο ερώτημα «ποιον εμπιστεύεστε περισσότερο για τη διακυβέρνηση της χώρας», ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει στην πρώτη θέση με 29,3%. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η απάντηση «κανένας» με 19,2%, ενώ ακολουθούν ο Αλέξης Τσίπρας με 13,4%, ο Κυριάκος Βελόπουλος με 11,4% και ο Νίκος Ανδρουλάκης με 8,5%.
«Εκλογές τώρα ή στο τέλος της 4ετίας;»
Η δημοσκόπηση καταγράφει οριακό προβάδισμα για την άμεση προσφυγή στις κάλπες. Το 51% των ερωτηθέντων τάσσεται υπέρ των εκλογών άμεσα, ενώ το 46% προτιμά να ολοκληρώσει την τετραετία η κυβέρνηση. Το 3% δεν εκφράζει άποψη.
Παράλληλα, οι πολίτες επιθυμούν μια γρήγορη πολιτική λύση, με το 60% να δηλώνει ότι θέλει να προκύψει κυβέρνηση από την πρώτη εκλογική αναμέτρηση, έναντι 32% που θεωρεί αποδεκτό το ενδεχόμενο δεύτερης κάλπης. Το εύρημα υποδηλώνει ότι η διάθεση για εκλογές δεν συνοδεύεται από επιθυμία για παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, με τους πολίτες να προτιμούν μια άμεση και ξεκάθαρη λύση.
Πώς αυτοπροσδιορίζονται οι ψηφοφόροι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο πολιτικός αυτοπροσδιορισμός των ψηφοφόρων των δύο μεγαλύτερων κομμάτων. Στη Νέα Δημοκρατία, το 54,6% δηλώνει κεντροδεξιό, το 24% κεντρώο και το 20,4% δεξιό. Στο ΠΑΣΟΚ, το 51% αυτοπροσδιορίζεται ως κεντροαριστερό, το 40% ως κεντρώο και το 9% ως αριστερό.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι η ΝΔ πιέζεται περισσότερο από τα δεξιά της, με πιθανές διαρροές προς την Ελληνική Λύση ή ακόμη και προς μια πιθανή πολιτική κίνηση με επικεφαλής τον Αντώνη Σαμαρά. Αντίστοιχα, το μεγάλο κεντρώο ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ αποτελεί σημείο πίεσης, κυρίως από τη Νέα Δημοκρατία.
Οι πολίτες δεν βλέπουν ρεαλιστική την πρωτιά της ΕΛΑΣ στις δεύτερες εκλογές
Με επιφυλακτικότητα αντιμετωπίζουν οι πολίτες την εκτίμηση του Αλέξη Τσίπρα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να αναδειχθεί πρώτο κόμμα σε περίπτωση δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης. Μόλις το 18% θεωρεί πολύ ή αρκετά πιθανό ένα τέτοιο σενάριο, ενώ το 79% το χαρακτηρίζει μάλλον ή καθόλου ρεαλιστικό.
Διψήφια δυναμική για πιθανό κόμμα Σαμαρά
Αξιοσημείωτο παραμένει το ποσοστό των πολιτών που δεν αποκλείουν την ψήφο σε ένα νέο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά. Το 12% δηλώνει ότι θα ήταν πολύ ή αρκετά πιθανό να το ψηφίσει, ενώ ένα επιπλέον 8% απαντά «λίγο». Συνολικά, το 20% αφήνει ανοιχτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αντίθετα, το 79% δηλώνει ότι δεν θα επέλεγε μια τέτοια πολιτική κίνηση.
Αρνητικό το κλίμα μετά το καλοκαίρι: Δυσαρέσκεια για τη χώρα και απαισιοδοξία για το μέλλον
Το γενικό κλίμα που αποτυπώνει η δημοσκόπηση παραμένει αρνητικό, τόσο για την πορεία της χώρας όσο και για τις προσωπικές προσδοκίες των πολιτών. Το 65% θεωρεί ότι η Ελλάδα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση, ενώ το 32% έχει αντίθετη άποψη. Παράλληλα, το 68% δηλώνει λίγο ή καθόλου αισιόδοξο για τη ζωή του το επόμενο εξάμηνο, ενώ μόλις το 30% εμφανίζεται πολύ ή αρκετά αισιόδοξο. Η δυσαρέσκεια, σύμφωνα με τα ευρήματα, δεν περιορίζεται πλέον μόνο στην πολιτική αξιολόγηση, αλλά επεκτείνεται και στην καθημερινότητα και στις προσωπικές προσδοκίες των πολιτών.