Ο Στράτος Τζώρτζογλου επανέρχεται στον ρόλο του Μιχάλη στην παράσταση της Λούλας Αναγνωστάκη «Ο ήχος του όπλου», σχεδόν 38 χρόνια μετά την πρώτη του ερμηνεία. Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στη Σάσα Σταμάτη και το ένθετο «Secret», μοιράζεται με ειλικρίνεια τις εμπειρίες του από το θέατρο, τη σχέση του με τη μητέρα του, καθώς και τις δύσκολες στιγμές που βίωσε, όπως η κατάθλιψη και οι σκέψεις αυτοκτονίας. Τονίζει ότι η αγάπη της οικογένειάς του και η πίστη στον Χριστό τον βοήθησαν να ξεπεράσει αυτές τις προκλήσεις.
“Ο Ήχος του Όπλου” της Λούλας Αναγνωστάκη: Ένα βαθιά βιωματικό θέατρο ζωής από τον Στράτο Τζώρτζογλου (Εικόνες)
Στράτος Τζώρτζογλου: Ήμουν ο τελευταίος μαθητής του Καρόλου Κουν
«Η μεγαλύτερη θεατρική ευλογία που μου συνέβη ποτέ ήταν ότι ήμουν ο τελευταίος μαθητής του Καρόλου Κουν…Όταν ήμουν πρωτοετής στη σχολή Θεάτρου Τέχνης με επέλεξε για να παίξω δίπλα στην σπουδαία Ρένη Πιττακή. Αυτό αποτέλεσε το κύκνειο άσμα ενός θρύλου στο θέατρο. Μετά από τόσα χρόνια και χάρη στη στήριξη τόσο του συγγραφέα όσο και αντιδημάρχου Θανάση Χειμωνά – για τον οποίο γράφτηκε το έργο από τη μητέρα Λούλα Αναγνωστάκη – τώρα έχω την ευκαιρία να παρέμβω σκηνοθετικά παίζοντας τον 20χρονο Μιχάλη στα 60 μου χρόνια. Η Αδελφή Αλίκη στο έργο αφηγείται τις τελευταίες ώρες της ζωής τους μέσα από μια διαστρεβλωμένη αντίληψη. Το έργο θίγει επίσης ένα σοβαρό ζήτημα σχετικά με την Ελληνίδα μάνα που δυσκολεύεται να αποδεσμεύσει τα παιδιά της λόγω υπερβολικής αγάπης.»
Ο Στράτος αναφέρεται επίσης στη δική του μητέρα Ευτυχία:
«Η σχέση μου με τη μητέρα μου ήταν πολύ ιδιαίτερη και γεμάτη ένταση. Μεγαλώσαμε μαζί καθώς εκείνη με γέννησε σε πολύ νεαρή ηλικία κι έτσι μοιραστήκαμε πολλά μυστικά μεταξύ μας. Από μικρός έμαθα πολλές αλήθειες για τη ζωή – ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης ούτε εύκολος δρόμος προς την επιτυχία. Έτσι στα επτά μου άρχισα να εργάζομαι σε διάφορες δουλειές για να βοηθήσω οικονομικά την οικογένεια – αυτό συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Πάντα προσπαθούσα να συμβάλω στη ζωή μας τόσο υλικά όσο και συναισθηματικά γιατί πιστεύουμε πως οι πράξεις έχουν σημασία στην οικογένειά μας.Όταν η μητέρα μου “έφυγε”, αισθάνθηκα σαν ζωντανός νεκρός για τρία χρόνια χωρίς καμία διάθεση ούτε καν για φαγητό ή προσωπική φροντίδα. Εγκατέλειψα όλες τις υποχρεώσεις μου συμπεριλαμβανομένου ενός θεatrικού έργου όπου απλά σηκώθηκα κι έφυγα χωρίς προειδοποίηση.»
Είχα αρχίσει να έχω σκέψεις αυτοκτονίας
Αλλά μετά το τέλος της “Φάρμας” βρήκα ξανά τον εαυτό μου χάρη στην υποστήριξη των δικών μου ανθρώπων όπως η σύζυγός μου Σοφία (Μαριόλα) κι ο γιος μας Αλκιβιάδης – αλλιώς ίσως δεν θα είχα καταφέρει ν’ αντέξω αυτήν την κατάσταση! Ενώ πάντα ήμουν μαχητικός άνθρωπος αντιμετώπισα μεγάλες δυσκολίες στον επαγγελματικό χώρο όταν ένας λογιστής έκλεψε ένα εκατομμύριο ευρώ από μένα! Παρέμεινα πέντε χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς χρήματα ώστε ο γιος μου ν’ αποκτήσει εκπαίδευση… Αυτές οι δοκιμασίες δεν κατάφεραν ποτέ να με λυγίζουν αλλά μετά τον θάνατο της μάνας μου άρχισαν οι σκοτεινές σκέψεις.
Η μόνη δύναμη που κράτησε όρθιο ήταν η πίστη στον Χριστό καθώς αυτή μαζί με έναν ψυχίατρο βοήθησαν σημαντικά ώστε μέσα σε δύο εβδομάδες ν’ ανακάμψω…»
*Δημοσιεύθηκε στο ένθετο Secret των Παραπολιτικών.