Το «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ: Η Ευρώπη «γυρίζει την πλάτη της» στην πρωτοβουλία για τη Γάζα και παγκόσμια ανάταξη

Με μια νέα παγκόσμια στρατηγική που συνδυάζει τη διπλωματία με επιχειρηματικές πρακτικές, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, παρουσιάζει σήμερα το φιλόδοξο «Συμβούλιο Ειρήνης» (Board of Peace). Στόχος του είναι η αναδιαμόρφωση των διεθνών ισορροπιών και η δημιουργία ενός νέου μηχανισμού επίλυσης κρίσεων υπό την προσωπική του εποπτεία.

Δεκάδες ηγέτες κρατών και εθνικές αντιπροσωπείες συναντώνται την Πέμπτη στην Ουάσινγκτον για την εναρκτήρια συνεδρίαση του οργάνου, που θα διεξαχθεί στο «Ινστιτούτο Ειρήνης των ΗΠΑ» (USIP), το οποίο πλέον φέρει την ονομασία «Ινστιτούτο Ειρήνης Ντόναλντ Τζ. Τραμπ». Ωστόσο, κορυφαίοι Ευρωπαίοι σύμμαχοι αρνούνται να συμμετάσχουν, ασκώντας αυστηρή κριτική στην αδιαφανή χρηματοδότηση και την αμφιλεγόμενη πολιτική εντολή του οργανισμού.

Χρηματοδότηση και το Σχέδιο Ανασυγκρότησης της Γάζας

Ο Λευκός Οίκος έχει υπαινιχθεί ότι η σύνοδος κορυφής θα λειτουργήσει κατά κύριο λόγο ως ένας γύρος συγκέντρωσης κεφαλαίων. Ο Τραμπ ανακοίνωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι διάφορες χώρες έχουν δεσμευτεί για την παροχή περισσοτέρων από 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση της Γάζας, η οποία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρή ανθρωπιστική κρίση.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος δήλωσε ότι τα κράτη-μέλη του συμβουλίου έχουν επίσης «δεσμεύσει χιλιάδες άτομα προσωπικό στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης και την Τοπική Αστυνομία για τη διατήρηση της ασφάλειας και της ειρήνης για τους κατοίκους της Γάζας».

Φωτογραφία από Reuters
Φωτογραφία: Reuters

Αν και το συμβούλιο αρχικά συγκροτήθηκε με πρωταρχικό στόχο την ανοικοδόμηση του παλαιστινιακού θύλακα, ο Τραμπ επέκτεινε την εντολή του ώστε να περιλαμβάνει την αντιμετώπιση και άλλων παγκόσμιων συγκρούσεων. Ωστόσο, παρά τις μεγαλόστομες εξαγγελίες του Αμερικανού Προέδρου, η σύνοδος ξεκινά κάτω από το βάρος έντονου σκεπτικισμού, καθώς το 100ήμερο ειρηνευτικό σχέδιο του γαμπρού του, Τζάρεντ Κούσνερ, έχει βαλτώσει, σύμφωνα με το σχόλιο της εφημερίδας Guardian.

Διεθνής Σκεπτικισμός

Ο Aaron David Miller, ανώτερος συνεργάτης στο Ίδρυμα Κάρνεγκι για τη Διεθνή Ειρήνη, επεσήμανε ότι το «Συμβούλιο Ειρήνης» θα αντιμετωπίσει δυσκολίες στην επίλυση κρίσιμων ζητημάτων, όπως το ποιος θα ασκήσει διοίκηση στο έδαφος.

«Το συμβούλιο είναι ένας βολικός τρόπος για έναν πρόεδρο που ενδιαφέρεται για γρήγορες νίκες, συναλλαγές και πολλή κινητικότητα αντί για σοβαρή πρόοδο – ένας τρόπος να προβάλει ότι τα πράγματα είναι κατά κάποιο τρόπο… ζωντανά», σημείωσε. «Έτσι, θα μπορέσουμε να έχουμε κάποιες εντυπωσιακές δεσμεύσεις. Αλλά οι δεσμεύσεις είναι ένα πράγμα, η υλοποίησή τους είναι κάτι άλλο».

ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

  • Ανακάλυψε πως ο άνδρας της την απατά με τη μητέρα της – «Μου το εξομολογήθηκε η ίδια»
  • Πέντε χρόνια μετά τον σεισμό ζουν σε κοντέινερ στο Δαμάσι Λάρισας: «Είναι τοποθετημένα πάνω σε βάση τσιμέντου, οι ριπές του αέρα μας αφήνουν ξάγρυπνους»
  • ΕΝΦΙΑ 2026: Νέος οδηγός με ερωτήσεις και απαντήσεις για την πληρωμή του φόρου, την απώλεια της έκπτωσης και τα λάθη
  • Άννα Κορακάκη: Το χρυσό μετάλλιο της ζωής της

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα στη ροή ειδήσεων του enikos.gr

Το Ρήγμα με την Ευρώπη

Η αποχή των Ευρωπαίων ηγετών είναι ηχηρή, με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ να απορρίπτουν τις προσκλήσεις. Ο Τραμπ, από την πλευρά του, απέσυρε την πρόσκληση προς τον Καναδό πρωθυπουργό Μαρκ Κάρνεϊ. Πλήγμα για την πρωτοβουλία αποτέλεσε και η άρνηση του Βατικανού, το οποίο εξέφρασε ανησυχία για σφετερισμό της εξουσίας του ΟΗΕ.

Ο καρδινάλιος Πιέτρο Παρολίν δήλωσε: «Μια ανησυχία είναι ότι σε διεθνές επίπεδο θα πρέπει πάνω απ’ όλα να είναι τα Ηνωμένα Έθνη που διαχειρίζονται αυτές τις καταστάσεις κρίσης. Αυτό είναι ένα από τα σημεία στα οποία έχουμε επιμείνει».

Αντί των Ευρωπαίων, συμμετέχουν αντιπροσωπείες από τη Μέση Ανατολή και χώρες όπως η Αργεντινή και η Ουγγαρία, που επιδιώκουν την εύνοια του Τραμπ, καθώς το σχέδιο προβλέπει μόνιμη έδρα στο συμβούλιο έναντι δωρεάς 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων. Ο Max Rodenbeck της δεξαμενής σκέψης International Crisis Group προειδοποίησε πως υπάρχει «τεράστιος παγκόσμιος σκεπτικισμός σχετικά με τη μορφή και τις προθέσεις του Συμβουλίου Ειρήνης».

«Εάν αυτή η συνάντηση δεν οδηγήσει σε γρήγορες, απτές βελτιώσεις επί του πεδίου –και ιδιαίτερα στο ανθρωπιστικό μέτωπο– η αξιοπιστία της θα καταρρεύσει γρήγορα», εξήγησε.

Η Κατάσταση επί του Πεδίου στη Γάζα και η NCAG

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, αν και είχε εκφράσει την υποστήριξή του στην ιδέα κατά την επίσκεψή του στην Ουάσινγκτον, επέλεξε να μην παρευρεθεί, στέλνοντας στη θέση του τον υπουργό Εξωτερικών, Γκίντεον Σάαρ.

Την ίδια στιγμή, η Εθνική Επιτροπή για τη Διοίκηση της Γάζας (NCAG) παραμένει στο Κάιρο, καθώς τα 15 μέλη της επιδιώκουν να επιδείξουν άμεσες βελτιώσεις στο βιοτικό επίπεδο, χωρίς όμως να διαθέτουν τα απαραίτητα εργαλεία. Σε ανάρτησή της, η NCAG δήλωσε: «Τονίζουμε ότι ο πλήρης διοικητικός, πολιτικός και αστυνομικός έλεγχος από την NCAG δεν είναι απλώς διαδικαστικός – δεν μπορεί να αναμένεται από την NCAG να φέρει ευθύνη χωρίς τις πλήρεις διοικητικές, πολιτικές και αστυνομικές εξουσίες που είναι απαραίτητες για την αποτελεσματική εφαρμογή της εντολής της».

Ο Gershon Baskin, Ισραηλινός σχολιαστής και ακτιβιστής για την ειρήνη, ο οποίος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για το ειρηνευτικό σχέδιο, ανέφερε ότι «Όλα προχωρούν πιο αργά από το αναμενόμενο και όλοι είναι πολύ απογοητευμένοι».

Πρόσθεσε πως «Η NCAG παραμένει στο Κάιρο μέχρι να έχει μια σαφή κατανόηση ότι μπορεί να πετύχει κάτι. Το να πάνε στη Γάζα τώρα δεν θα ήταν εποικοδομητικό. Δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν τίποτα».

Ο Sam Rose, ο αναπληρωτής διευθυντής της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στη Γάζα (UNRWA), κατέληξε: «Το Ισραήλ συνεχίζει να καταπατά το έδαφος της Γάζας με την κίτρινη γραμμή να πηγαίνει όλο και πιο δυτικά. Άνθρωποι εξακολουθούν να σκοτώνονται, κτίρια εξακολουθούν να κατεδαφίζονται. Φαίνεται ότι έχουμε κατά κάποιο τρόπο πέσει σε ένα μοτίβο διαχείρισης της σύγκρουσης, ή διαχείρισης της μετα-σύγκρουσης, με έναν τρόπο που ποτέ δεν πιστεύαμε ότι θα κάναμε».