Η δράση ενός κυκλώματος φορολογικής απάτης και ξεπλύματος μαύρου χρήματος, που φέρεται να είχε συστήσει ο 57χρονος ιδιοκτήτης της αλυσίδας φούρνων «Το Χωριάτικο», ξεπερνά κάθε προηγούμενο.
Η ζημιά που προκάλεσε το κύκλωμα, με τη φοροδιαφυγή μέσω των φούρνων «Το Χωριάτικο», ανέρχεται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ για το Δημόσιο. Από την έρευνα προέκυψε ότι η εγκληματική οργάνωση λειτουργούσε περισσότερες από 433 επιχειρήσεις σε Αττική, Μύκονο, Ρόδο και άλλες περιοχές, ενώ η δράση της επεκτάθηκε και σε beach bars δημοφιλών νησιών.
Στη δικογραφία περιλαμβάνονται 149 πρόσωπα. Από αυτά, 13 είναι «πρόσωπα-φαντάσματα», δηλαδή μη υπαρκτά, ενώ έξι έχουν αποβιώσει πριν καν ξεκινήσει η έρευνα.
Από τις συνομιλίες που κατέγραψε ο κοριός της Ελληνικής Αστυνομίας, προκύπτει ότι δύο μέλη του κυκλώματος είχαν αναπτύξει επαφές με δύο υψηλόβαθμους δημόσιους υπαλλήλους: έναν της Εφορίας και έναν του ΕΦΚΑ. Σκοπός τους ήταν να εξασφαλίζουν «εξυπηρετήσεις», τις οποίες αποκαλούσαν «δωράκια». Σε άλλες συνομιλίες, οι δύο υπάλληλοι αναφέρονταν με κωδικές ονομασίες όπως «βαφτιστήρια», «δικοί μας», «θεία» και «ξαδέλφη».
Σε μία από τις καταγεγραμμένες συνομιλίες, που πραγματοποιήθηκε τρεις ημέρες πριν από προγραμματισμένο ραντεβού με την Επιθεώρηση Εργασίας, μέλη της οργάνωσης συζητούσαν για την αγορά δώρων προς υπαλλήλους, χρησιμοποιώντας για αυτά τον χαρακτηρισμό «κραγιονάκια».
Στην υπόθεση φέρονται να εμπλέκονται και δύο αστυνομικοί. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, ο ένας φέρεται να συναντούσε μέλη του κυκλώματος σε γνωστό strip club στη λεωφόρο Συγγρού, προκειμένου να τους ενημερώνει εκ των προτέρων για επικείμενες εφόδους σε καταστήματα της οργάνωσης. Ο δεύτερος φέρεται να έχει εισπράξει το ποσό των 1.500 ευρώ. Μέχρι στιγμής, η ταυτότητα και των δύο παραμένει άγνωστη, ενώ η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη για τον εντοπισμό τους και τη διακρίβωση του ακριβούς ρόλου τους.
Κατάληψη 28 παραλιακών εκτάσεων στη Ρόδο
Το κύκλωμα είχε αναπτύξει εκτεταμένη επιχειρηματική δραστηριότητα σε Μύκονο, Πάρο και κυρίως στη Ρόδο, όπου, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, φέρεται να είχε υπό τον έλεγχό του 28 προνομιακές παραλίες και beach bars. Από το 2018, επιχειρηματίες από την Αθήνα άρχισαν να δραστηριοποιούνται στο νησί, προσφέροντας σε διαγωνισμούς ποσά πολύ υψηλότερα από την πραγματική αξία των μισθώσεων, προκειμένου να αποκτήσουν τον έλεγχο παραλιακών επιχειρήσεων.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση παραλιακής έκτασης 500 τετραγωνικών μέτρων στην Καλλιθέα, της οποίας το πραγματικό μίσθωμα ανερχόταν περίπου σε 25.000 ευρώ. Οι επιχειρηματίες του κυκλώματος προσέφεραν 200.000 ευρώ, ωστόσο κατέβαλλαν μόνο την πρώτη δόση, αφήνοντας απλήρωτα τα μισθώματα των επόμενων δύο ετών. Κατά τον τρίτο χρόνο, όταν ο δήμος είχε πλέον τη δυνατότητα να κινήσει τη διαδικασία έξωσης, προχωρούσαν στο κλείσιμο της εταιρείας μέσω της οποίας λειτουργούσε το beach bar. Ως επίσημος ιδιοκτήτης εμφανιζόταν τότε ένας αχυράνθρωπος, γεγονός που καθιστούσε αδύνατη την είσπραξη των οφειλών από το Δημόσιο, καθώς το συγκεκριμένο πρόσωπο δεν διέθετε προσωπική περιουσία.
Η οργανωτική δομή του κυκλώματος
Από τις συνολικά 433 επιχειρήσεις που συνδέονταν με τη δραστηριότητα της οργάνωσης, οι 340 αφορούσαν φούρνους, καταστήματα εστίασης, καφετέριες, κέντρα διασκέδασης και strip clubs. Παράλληλα, λειτουργούσαν εταιρείες που αναλάμβαναν τη μίσθωση προσωπικού. Σύμφωνα με την έρευνα, οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις χρησιμοποιούνταν για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, καθώς εμφανίζονταν άτομα ως εργαζόμενοι σε εταιρείες-φαντάσματα.
Το κεντρικό επιχειρησιακό σημείο της οργάνωσης βρισκόταν στα γραφεία της εταιρείας στην Αθήνα. Εκεί λειτουργούσε και λογιστήριο, το οποίο αναλάμβανε τη διεκπεραίωση και την «τακτοποίηση» των υποθέσεων που σχετίζονταν με τη δράση του κυκλώματος.
Καθοριστική ήταν η συμβολή περίπου 100 αχυρανθρώπων, οι οποίοι προέρχονταν κυρίως από οικονομικά ασθενέστερα στρώματα και συχνά αντιμετώπιζαν προβλήματα υγείας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, ακόμη και αποβιώσαντα άτομα εμφανίζονταν ως αχυράνθρωποι. Ο 57χρονος φέρεται να τους κατέβαλλε μισθό ύψους 1.000 ευρώ, χρησιμοποιώντας τα ονόματά τους για τη σύσταση εταιρειών ΙΚΕ. Μέσω αυτών των εταιρειών λειτουργούσαν οι επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να αποκρύπτεται η ταυτότητα του πραγματικού ιδιοκτήτη και να μην εμφανίζεται ο ίδιος ως άμεσα υπεύθυνος για τη δραστηριότητά τους.