Περίπου ενάμιση μήνα μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, δύο εργαζόμενες του ιατρείου στην οδό Καρνεάδου «έσπασαν» τη σιωπή τους. Πρόκειται για την 56χρονη νοσηλεύτρια, η οποία είχε αναλάβει τις πλασμαφαιρέσεις στις κλινικές των κατηγορούμενων γιατρών, καθώς και για τη γραμματέα του ιατρείου.
Ενώ οι έρευνες για την υπόθεση θανάτου του καλλιτέχνη και τα γεγονότα της 9ης Σεπτεμβρίου βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, δύο εργαζόμενες της κλινικής στο Κολωνάκι μίλησαν στην εκπομπή Live News, περιγράφοντας την εμπειρία τους κατά τη διάρκεια του τραγικού περιστατικού. Η 56χρονη νοσηλεύτρια είναι η γυναίκα υπό την επίβλεψη της οποίας πραγματοποιήθηκε η πλασμαφαίρεση στον Γιώργο Μαζωνάκη, κατά τη διάρκεια της οποίας ο ίδιος έχασε τη ζωή του. Αποκαλυπτικές ήταν επίσης οι δηλώσεις της γραμματέως σχετικά με τους κατηγορούμενους γιατρούς.
Η 56χρονη νοσηλεύτρια σχολίασε αρχικά τη συχνότητα χορήγησης μέθης, δηλώνοντας: «Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι ακόμη και εμείς, γιατί δεν ήμασταν ενεργά παρούσες στην διαδικασία της θεραπείας. Οπότε αν η γιατρός έκανε κάτι, εμείς δεν το γνωρίζαμε. Μπορεί να βλέπαμε ανθρώπους που να κοιμόντουσαν ή μπορεί να υποθέταμε ότι μπορεί να έχει κάτι, αλλά σίγουρα δεν την έχουμε δει να το κάνει. Απλά παρακολουθούσαμε το μηχάνημα και σε περίπτωση που ακούγαμε κάποιον ήχο ή κάτι, καταλαβαίναμε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Εννοείται ότι δεν μπορούσαμε να επέμβουμε, οπότε τρέχαμε για να φωνάξουμε τη γιατρό».
«Όταν γύρισα στο ιατρείο το μοιραίο απόγευμα, ήταν πολύ ήσυχα. Λίγο μετά τις 15:00 ήταν ακόμη πάρα πολύ ήσυχα. Η γιατρός ήταν με κλειστή πόρτα με τον Μαζωνάκη και εμείς ήμασταν στο δεύτερο περιστατικό, στο διπλανό δωμάτιο, που έκανε επίσης η νοσοκόμα θεραπεία. Κάποια στιγμή κατάλαβα γιατί φώναξε μία από τις νοσοκόμες για ένα ουροδοχείο. Ήταν και η στιγμή που αφαιρέθηκε και το παντελόνι απ’ τον Μαζωνάκη, είχε περάσει ώρα θυμάμαι.
Μετά από ένα διάστημα η γιατρός παρέμενε με τον Μαζωνάκη στο ιατρείο και ξεκίνησε όλη η ιστορία γύρω στις 16:00, όταν μπήκε ο γιατρός πολύ γρήγορα και πάρα πολύ βιαστικός στο δωμάτιο. Για να δει γιατί κάποιος τον φώναξε, και μετά ξεκίνησε ο πανικός. Κάποια στιγμή φώναζαν για αδρεναλίνη. Εγώ δεν είδα τον Μαζωνάκη να σηκώνεται να πηγαίνει τουαλέτα – δεν θα μπορούσε να συμβεί καν αυτό.
Όταν μπήκα στο γραφείο, με το τηλέφωνο σε ανοιχτή ακρόαση με τον άνθρωπο που είχαν αγοράσει τον απινιδωτή, είπε: «Ήταν τρομακτικό αυτό που αντίκρισα. Μπήκα γιατί ήταν να δώσω το τηλέφωνο να συζητήσουν για τον απινιδωτή. Ήταν ο προμηθευτής τον απινιδωτή. Και βγήκα επιστρέφοντας γιατί ήταν πάρα πολύ χλωμός. Ήταν τρομακτικό αυτό που αντίκρισα πραγματικά. Έφυγα τρέχοντας».
«Οι περισσότεροι ήταν χρόνια ασθενείς των γιατρών»
Μιλώντας στο Live News, η γραμματέας του ιατρείου περιέγραψε όλα όσα συνέβησαν μπροστά της την ώρα της βάρδιας της στην οδό Καρνεάδου. Η γυναίκα, παρότι απουσίαζε για λίγη ώρα από την κλινική, παρείχε πολλές λεπτομέρειες για το χρονικό της επίσκεψης του Μαζωνάκη.
Αναφορικά με την ώρα άφιξης του Γιώργου Μαζωνάκη στο ιατρείο, η γραμματέας ξεκαθάρισε: «Είπα την πραγματική ώρα. Και εξάλλου εγώ δεν έλαβα καμία κλήση και να πω κι εδώ καμία κλήση και κανένα μήνυμα από τους γιατρούς εκείνο το απόγευμα». Όσον αφορά την κατάσταση στην οποία ήταν ο καλλιτέχνης πριν την πλασμαφαίρεση: «Φάνηκε σκεπτικός χωρίς να τον ξέρω αρκετά καλά. Ήταν όμως χαμογελαστός και ευγενικός. Αποπροσανατολισμένος φάνηκε λίγο ή σκεπτικός, χωρίς όμως να φαίνεται ούτε σε κάποια ταραχή ούτε σε υπερδιέγερση. 15:20 με 15:25 το αργότερο είχα φύγει από το ιατρείο εγώ».
Και συμπλήρωσε: «Μέχρι εκείνη την ώρα υπήρχε πάρα πολλή ησυχία στο ιατρείο. Είχε περάσει ο κύριος Μαζωνάκης στο χώρο της ινουσφαίρισης μαζί με την γιατρό. Ο 58χρονος επέστρεψε στο ιατρείο γύρω στις 15:00 και πριν έρθει το επόμενο του ραντεβού ξεκουραζόταν. Οπότε μέχρι και την ώρα που έφυγα εγώ ο γιατρός ήταν ξαπλωμένος στον καναπέ».
Στην ερώτηση για το ποιος ήταν μαζί με τον τραγουδιστή την ώρα της πλασμαφαίρεσης, απάντησε: «Ήταν σίγουρα η γιατρός. Δεν γνώριζα αν ήταν κάποια άλλη από τις νοσηλεύτριες, καθώς η θέση της γραμματείας δεν είχε άμεση επαφή με την πόρτα, ούτε τον διάδρομο από εκεί, οπότε δεν ήταν πολύ εύκολο να βλέπουμε ποιος μπαίνει, ποιος βγαίνει από το δωμάτιο της θεραπείας».
«Συνολικά, επειδή είχαμε αρκετή δουλειά, γινόνταν τα πράγματα πάρα πολύ γρήγορα. Τουλάχιστον από εμάς μπροστά στη γραμματεία. Τηλέφωνα, ραντεβού, ο κόσμος που έμπαινε έβγαινε, κάποιους ασθενείς που έπρεπε να τους βάλουμε και στη μέτρηση με τα ηλεκτρόδια. Οπότε είχε ένα rotation σε αρκετή ένταση μπορώ να πω. Ναι. Αρκετός κόσμος και οι περισσότεροι ήταν χρόνια ασθενείς είτε της ιατρού είτε του ιατρού», πρόσθεσε.