Ο θάνατος του Διονύση Σαββόπουλου άφησε ένα σημαντικό κενό στη μουσική σκηνή και στις καρδιές όσων τον γνώρισαν και τον εκτίμησαν. Μέσα από τη συνέντευξη του Άγγελου Παπαδημητρίου, φίλου και συνεργάτη του σπουδαίου καλλιτέχνη, αποκαλύπτεται η βαθιά φιλία τους, η εκτίμηση που αναπτύχθηκε με το πέρασμα των χρόνων, καθώς και οι τελευταίες στιγμές του Διονύση, γεμάτες αγάπη και αφοσίωση. Ο ηθοποιός μίλησε με ειλικρίνεια για την προσωπικότητα του Σαββόπουλου και την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που επικράτησε στην κηδεία του, η οποία περισσότερο θύμιζε γιορτή παρά πένθος.
Άγγελος Παπαδημητρίου για την κηδεία ως γιορτή
Ο Άγγελος Παπαδημητρίου περιέγραψε τη μοναδική αίσθηση της κηδείας καθώς επίσης τη σχέση που είχε με τον Σαββόπουλο:«Αισθάνομαι ότι ανήκω στην οικογένεια. Δεν ένιωσα ότι ήμουν σε μια κηδεία· υπήρχε τόση χαρά που χόρεψα χωρίς να σκέφτομαι τίποτα. Ήταν μια εμπειρία ζωής γεμάτη ευτυχία. Αυτός είναι ο Διονύσης.Η λέξη “θάνατος” δεν έχει θέση εδώ». Συνεχίζοντας ανέφερε για την εικόνα της οικογένειας του Σαββόπουλου:«Βλέποντας την Άσπα και τα παιδιά έμοιαζε σαν μια κανονική μέρα· τίποτα δεν είχε αλλάξει πραγματικά. Ο Διονύσης είναι τόσο παρών στη ζωή μας ώστε ο θάνατος δεν επηρεάζει καθόλου τους φίλους του».Θα μου λείψει η αγάπη και η εμπιστοσύνη που μου πρόσφερε».
Από αντίπαλοι σε στενούς φίλους
Μιλώντας για τις πρώτες τους γνωριμίες ο Παπαδημητρίου αποκάλυψε:«Τον αντιπάλευα μέχρι τα σαράντα μου χρόνια. Ήταν εχθρός μου αλλά μεγαλώνοντας κατάλαβα το μεγαλείο της τέχνης του. Η Μελίνα Τανάγρη με εισήγαγε στον κόσμο αυτό· αν κι εκείνος ήταν δύσκολος χαρακτήρας». Θυμήθηκε επίσης τις πρώτες εντυπώσεις από εκείνον:
«Φαινόμασταν σαν αντίθετοι κόσμοι – εγώ στο χώρο της όπερας κι εκείνος ντυμένος διαφορετικά». Όμως όταν άκουσα τους στίχους των τραγουδιών του συνειδητοποίησα τι έχανα τόσα χρόνια».
Ο Παπαδημητρίου αναφέρθηκε επίσης στις τελευταίες στιγμές μαζί με τον δημιουργό:
«Ήταν ένα φως που έσβεσε ξαφνικά μπροστά στα μάτια μου στο νοσοκομείο όπου ήμουν κοντά του πάντα μαζί με την Άσπα.»
Κλείνοντας περιέγραψε τον άνθρωπο πίσω από το μύθο:
«Στις τελευταίες ημέρες δεν είπε ποτέ κάτι αρνητικό για κανέναν γύρωτου.» Είχε βιώσει τόση αγάπη ώστε τελικά μέσατου δε χωρούσε αμφισβήτηση.»